Η Αποστολή του Ανθρώπου;

Share

Όπως όλα τα μέρη ενός συνόλου, έχουν ρόλο κι αρμοδιότητα,
έτσι και ο άνθρωπος σαν μέρος του όλου που (αναμφισβήτητα) είναι.

Είναι φορές, που οι υποψίες μου προσεγγίζουν τα όρια της
πεποίθησης, ότι ο άνθρωπος υπάρχει και δρα στη νοητική
πτυχή του συνόλου που υπάγεται, όπως ακριβώς ένα εγκεφαλικό
κύτταρο στο δικό μας κόσμο.

Προορισμός του, η συλλογή και αξιοποίηση πληροφοριών στην
υπηρεσία της δημιουργίας και των φυσικών νόμων και σαν
έτσι θ’ αξιολογηθεί και θα αφομοιωθεί η θα απορριφθεί από τη
κυρίαρχη λογική της παντοδύναμης φύσης. Ακριβώς με την
ίδια διαδικασία που το μυαλό μας αφομοιώνει το λογικό
κι αποβάλει το παράλογο κι ο οργανισμός μας κρατάει τα
φυσικά και ωφέλιμα κι αποβάλει τα παρά φύση σκουπίδια
που τον προμηθεύουμε καθημερινά.

Η συνέχεια, η μη, του ανθρώπου ως ιδέα, ή πνεύμα
( Μετά το βιολογικό του θάνατο)
θα κριθεί από το συμβατό, ή όχι, της σκέψης που παρήγαγε
εν ζωή, με την ροή και την εξέλιξη της φύσης της δημιουργίας.

Η ζωή, ίσως, να είναι η μοναδική ευκαιρία που δίνεται στον
άνθρωπο να κερδίσει με τη σημαντικότητα της σκέψης του,
τη θέση του πολίτη της δημιουργίας.

Όχι φυσικά με την αποβλάκωση και τη δουλοπρέπεια
αλλά με τις άοκνες προσπάθειες  της ελεύθερης σκέψης
του αληθινού εαυτού του.

Σκέψης, που θα ερμηνεύει και θα εναρμονίζεται σωστά με
τους φυσικούς νόμους. Που θα είναι ακούραστος καλλιεργητής
των αξιών και του πνεύματος της δημιουργίας και μύστης της
χρήσης της πανσοφίας του μέτρου.

Και πάνω απ’ όλα, ικανός πληροφοριοδότης στην υπηρεσία της
αυτογνωσίας της δημιουργίας κι εργάτης κι αρχιτέκτονας στην
υπηρεσία της αυτοβελτίωσης αυτής.

© Michael Pais

http://alasinos.blogspot.com/

  Copyright protected by Digiprove © 2010

1 thought on “Η Αποστολή του Ανθρώπου;”

  1. Τι πανέμορφο αυτό το κομμάτι. Θα ήταν ακόμη καλύτερα να είχε ανοίξει ένας διάλογος και μια συζήτηση εδώ πάνω στο θέμα που έθιξε και άνοιξε ο φίλος που για μένα φιλοσοφεί Μιχάλης Παής.

    Είμαι πολύ χαρούμενος που βρίσκομαι συχνά (όχι αρκετά συχνά) με το Μιχάλη και βυθιζόμαστε μαζί στις σκέψεις της φύσης και του προορισμού του ανθρώπου.

    Θα ήθελα να ακούσω και τις απόψεις άλλων, όμως πρώτα πρέπει να συγγχαρώ τις σκέψεις του Μιχάλη που βάζει τα πράγματα στη θέση τους και δίνει εντολές για το μέλλον αυτών των όντων που κατοικούν σ’ αυτό τον πλανήτη, τους ανθρώπους. Αυτούς που είναι τα μόνα όντα απ’ ότι γνωρίζουμε που μπορούν να διδάσκουν τον εαυτό τους, τα μόνα όντα που μπορούν να διακρίνουν τις αξίες.

    Αν όμως οι βάσεις είναι λανθασμένες, αν οι τροχιές είναι λανθασμένες τότε βγαίνουμε σε λάθος μέρος, κι ότι κι αν καταφέρουμε εις βάρος μας θα είναι.

    Ένα μεγάλο ευχαριστώ στο Μιχάλη και παρακαλώ εσάς που επισκέπτεστε αυτές τις σελίδες, πείτε τη γνώμη σας για τη φιλοσοφία και την ποίηση κι αν μπορείτε δώστε έναυσμα σε νέες ιδέες.

    Ιδέες όπως για παράδειγμα πώς στέκεται αυτή η θεωρία της φύσης δίχως τη δικαιοσύνη. Μπορεί η φύση και η δικαιοσύνη να συνυπάρχουν ώστε να υπάρχει ηρεμία και δημιουργία;

    Ευχαριστούμε πολύ Μιχάλη

Comments are closed.