Τελευταίες στιγμές

Share

Αντί το φως ο ουρανός κείνη τη μέρα
Μας έστειλε το θάνατο.
Ήταν νωρίς κι απόμειναν
Των κοριτσιών τα όνειρα στη μέση.
Αντί ο Ήλιος των ξυπόλυτων παιδιών
Την παγωμένη μοίρα να ζεστάνει
Τρεμόπαιζε μεθυσμένος απ’ το αίμα χόρευε
Μες του φονιά το αστραφτερό μαχαίρι.
Και άνθρωποι ή δαίμονες
Ουρλιάζοντας μας κυνηγούσαν.
Ότι και να ‘ταν , φωτιές ανάβαν,
Έκαιγαν νόμους, σπίτια ανθρώπους.
Είχαμε αποκάμει
απ’ το μαχαίρι που σέρναμε
πικρό σταυρό στη πλάτη
κι είχαμε μόνο μιας στιγμής ζωή-
το νοιώσαμε!
Μα έπρεπε ακόμα να παλέψουμε
Με όλα τα τέρατα της γης.
Ναι! έπρεπε ακόμα να παλέψουμε
Με όλα τα τέρατα της γης.
Και τα βουνά ανέμελα, σφύριζαν στο βοριά.
Μια στιγμή κάτω από το βάρος τους
Συλλογιστήκαμε και στοχαστήκαμε
Πόσο μας βάραινε
Του Έλληνα η μοίρα, η κληρονομιά.

ΚΥΠΡΟΣ 1974

Μιχάλης Παής

alasinos.blogspot.com/

Copyright secured by Digiprove © 2010

Pais Michael

By Pais Michael

Born in the village of Lysi in Cyprus in 1945, Michael Pais was there until 1974 when, as a result of the Turkish invasion, he lost his home and became a refugee in his own country.

In 1976 he migrated to Australia and settled in Melbourne where he resides with his wife and three children. He has a great interest in science and philosophy, particularly cosmology, and he is an amateur astronomer.

Michael has published three collections of poetry, the first in the Anthology "The Work of Greek writers in Melbourne" in 1984, the second titled "From the Diary of the centuries" in 1987 and the third "The adventures of the Sun".

1 comment

  1. Ένα ποίημα γεμάτο πόνο αληθινό, ένα ποίημα αυθεντικής αγωνίας και τέχνης. Σ’ ευχαριστούμε Μιχάλη. Ο πόνος ο ενδόμυχος εμφανίστηκε μέσω του Δικτύου και πάλι, για να μας αφυπνίσει ακόμη μια φορά. Για να μας μάθει πώς την ελπίδα δεν τη χρειαζόμαστε, χρειαζόμαστε την οργάνωση, τον προγραμματισμό και την καρτερικότητα.

Comments are closed.