Στους αγαπημένους αδελφούς ομογενείς

Share

Αφήσατε πίσω το χώμα πού ’ναι ζυμωμένο σφιχτά
με χιλιάδες ακρορίζια να το φυλάνε ζωντανό
και
πήρατε με πόνο λίγες ρίζες παρηγοριά και δύναμη
και τις φυτέψατε σ’ όλα τα μέρη της γης.

Ζεστάνατε το χώμα που σας ζέστανε
που αγκάλιασε το μέλλον των αγώνων σας.

Πέτρα-πέτρα πάγου χτίστηκε
το δικό σας ίγκλου.
Μακριά από τον ήλιο της Ελλάδας σας
που φωτίζει από μακριά τις προσδοκίες σας.

Σχέση άρρηκτη και αθάνατη.
Ένα απύθμενο κι ατέλειωτο πάρε δώσε
ψυχής και ιστορίας
Ελλάδας και Παράδοσης
πόθων και παθών
θυσίας και προσφοράς
πίστης και αίνων
Αγίων και εκκλησίας
και ελπίδες δύσεων και ανατολών
αγώνων και θουρίων
και μαρτύρων και ψαλμουδιών

Πήρατε ένα στάχυ από το καθένα
και σταχυολογήσατε το ανθολόγιο της ψυχής σας
και του μέλλοντος.
Μια θημωνιά αναμνήσεις
στα ανθογυάλια της εστίας σας.

Και μεις εδώ πάντα βάζουμε ένα πιάτο
στο τραπέζι της πατρίδας μας, για σας.
Κι ένα κομμάτι ήλιο, ένα κομμάτι θάλασσα.
Ένα ποτήρι αδερφοσύνη.
Για σας
τους μακρινούς συνδαιτυμόνες της πατρίδας μας.

© Ευαγγελία Αγγελική Πεχλιβανίδου