Γιορτάζεις Πατέρα

Share

Κι εσύ πατέρα τελικά μας ξεφορτώθηκες
απ’ τις φροντίδες σου τις καθημερινές
μένοντας σύντροφος σε ρυτίδες ηχηρές
που πια κυλούν δειλά στο μέτωπό σου.

Και ζεις
μες στα μαλλιά τα αραιά κι αδέσποτα
που σε φιλούν στις παρειές
μα και στο πρόσωπο
σαν μνήμες,
μνήμες που φεύγουν όπως ήρθαν
με την πρώτη στοχασιά την ανεξέλεγκτη.

Εσύ πατέρα που στέκεις σοβαρός
κι αμίλητος, για τόση ώρα
πίσω από γυάλινους φακούς

ξέχασε λίγο σε παρακαλώ
και χαμογέλασε,
άσε στα χνάρια της σιωπής,
στην απουσία σου,
ένα χαμόγελο απτό να σε θυμάμαι,
ήρεμο, έστω κι ακατάληπτο
μα πάντα τίμιο όσο κι ανίκητο,
όπως σε ξέρω…

Γιορτάζεις μέσα μας σήμερα Πατέρα.

© Ιάκωβος Γαριβάλδης

[youtube wmNLcben7n4]


Copyright protected by Digiprove © 2010

5 thoughts on “Γιορτάζεις Πατέρα”

  1. με πονάει τόσο ο θάνατος του πατέρα μου έστω κι αν πέρασαν τόσα πολλά χρόνια . Ο δικός μου πατέρας , Ιάκωβε, δεν πρόλαβε να έχει τόσες πολλές ρυτίδες. Ήταν μόνον 52 χρονών. Δάσκαλος από εκείνους που ξέρουν μόνο αυτοί που έχουν περάσει τα 55 Όλη η ζωή του η μάθηση των παιδιών. Δάσκαλοι ήταν τότε όλο το εικοσιτετράωρο. Όχι 3-4 ώρες τη μέρα. Το ποίημά σου ήταν το καλύτερο μνημόσυνο για όλους τους πατεράδες.

  2. Ο πατέρας είναι μια ύπαρξη πολύ πιο ανώτερη απ’ ότι μπορούν να πουν τα τα λόγια.
    Είναι ο αδικημένος μαχητής της ζωής που αδιάκοπα βασανίζεται για τον προορισμό του, το μουρμουριτό της βροχής στα ενδότερα της ψυχής, αυτό που δεν ακούγεται πάντα, και που θυμίζει πώς όλοι αξίζουν τος φως της ημέρας. Στίχοι που δένουν μια αλυσίδα σκέψεων, για μερικούς λόγια κομπλιμέντων και για άλλους μια εσωτερική κραυγή πόνου.

Comments are closed.