Το ρόδο του κόσμου

Share

Άντρια Γαριβάλδη
Αφιέρωμα στον W.B. Yeats

Ποιος ονειρεύτηκε πως η ομορφιά περνά σαν όνειρο,
Για τούτα τα κόκκινα τα χείλη, μ’ όλη την πένθιμή τους περηφάνια,
Πένθιμη τόσο που κανένα νέο θαύμα δεν μπορεί να γίνει,
Ξεψύχησε η Τροία με μια ανώτερη νεκρώσιμη αναλαμπή,
Και πέθαναν του Ούσνα τα παιδιά.

Εμείς κι η εργατιά του κόσμου προσπερνούμε,
Ανάμεσα σ’ ανθρώπινες ψυχές που ταλαντεύονται κι υποχωρούν
Σαν τα χλωμά νερά στη χειμωνιάτικη ροή τους,
Κάτω απ’ τ’ αστέρια που περνούν, τον αφρό του ουρανού,
Ζει αυτή σε τούτο το μοναχικό της πρόσωπο.

Υποκλιθείτε, αρχάγγελοι, μες στη θαμπή σας κατοικία,
Προτού να υπάρχετε, ή να ‘χετε καρδιές που να χτυπούν,
Kατάκοπη και ευγενής αυτή παρέμενε δίπλα στο θρόνο Του,
Έφτιαξε Αυτός τον κόσμο να ‘ναι δρόμος καταπράσινος
Κάτω απ’ τα πόδια τα περιπλανώμενά της.

 

© Άντρια Γαριβάλδη
Μετάφραση από το αγγλικό
του W. B. Yeats “The Rose of the World”

Συνδεθείτε με το αφιέρωμα
της Διασπορικής Στοάς
στον W.B. Yeats εδώ