Στη μαγική φωνή που έσβησε

Share

Αφιέρωμα στο Στέλιο Καζαντζίδη
Ευαγγελία-Αγγελική Πεχλιβανίδου

Μαγεύτρα, γίγαντας γλυκός, η φωνή σου αντιπαλεύει
Του πέλαγου το ήρεμο ή άγριο βουητό.
Του Έλληνα που στης ζωής πίκρες, χαρές αντρειεύει
Κι ελεύθερος βάνει φτερά στου ήχου τον αυλό.

Γλυκειά ντελάλισσα καϋμών, μνηστή ξενιτεμένων.
Πολύλαλη στις σαϊτιές της τρυφερής καρδιάς,
Σα δροσερή νεροσυρμή μοιρολογιών θαμένων
Γλυκόπικρες παρηγοριές χαμένης λεμονιάς.

Περήφανο, προσφυγικό σπέρμα όλων των Ελλήνων
Ελεφαντένιος κι άτρωτος έμεινες στην ψυχή.
Κι αν έσβησες, δε χάθηκες. Στη θύμηση εκείνων
Που Καζαντζίδη τραγουδούν, θα ’σαι γλυκοπηγή

Ευαγγελία-Αγγελική Πεχλιβανίδου