‘’Η θρασύτατη πλαστογραφία των αιώνων’’

Share

Το ‘’ντοκουμέντο’’ που συνέβαλε στο σχίσμα των Εκκλησιών

Αλέκος Αγγελίδης

‘’Ο.Β.’’ 24 Μαρτ. 1985

Για 600 χρόνια οι πάπες της Ρώμης χρησιμοποιούσαν τη ‘’Δωρεά του Μεγάλου Κωνσταντίνου’’ σαν ντοκουμέντο για να στηρίζουν τους ισχυρισμούς τους, ότι είναι ιστορικά και κληρονομικά οι μόνοι και μοναδικοί ρυθμιστές, οδηγοί και άρχοντες της απανταχού χριστιανοσύνης.

Ο Μέγας Κωνσταντίνος ήταν ο πρώτος Ρωμαίος αυτοκράτορας που ασπάστηκε το Χριστιανισμό. Αν και είχε 4-5 φόνους στο ενεργητικό του (έπνιξε σε ζεματιστό νερό τη γυναίκα του Φαύστα, θανάτωσε το γιο του Κρίσπο, τον Λικίνιο, το μικρό του γιο κλπ.) είναι αλήθεια πως τις τελευταίες ώρες της ζωής του δέχτηκε επίσημα το χριστιανισμό και βαφτίστηκε.

Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των παπών της Ρώμης, πιστεύονταν πως ο μέγας αυτοκράτορας έκανε το 315 μ.Χ. μια μεγάλη δωρεά στην Εκκλησία, χαρίζοντας τη μισή του αυτοκρατορία σ’ αυτή, σαν ένδειξη της μεγάλης του χαράς για την προσχώρησή του στο Χριστιανισμό και σαν εκδήλωση ευγνωμνοσύνης για τη θεραπεία του από μόλυνση χολέρας που είχε πάθει.

Η ‘’Δωρεά’’ –το ντοκουμέντο που αναφέρεται στη μεγάλη προσφορά- δίνει στην Εκκλησία της Ρώμης διαρκή πνευματική εξουσία πάνω σ’ όλες τις εκκλησίες της γης και προσωρινή εξουσία πάνω στην πόλη της Ρώμης, σ’ ολόκληρη την Ιταλία και σ’ όλον το δυτικό κόσμο. ‘’Κι εκείνοι που θα αποπειραθούν να ανατρέψουν τα όσα ορίζει η ‘’Δωρεά’’, λέγει επιγραμματικά το ντοκουμέντο, να κατακαούν στα απύθμενα βάθη των φλογών της κόλασης και να εξαφανιστούν στους κόλπους του διαβόλου, μαζί με όλους τους άλλους άπιστους . . .’’

Το έγγραφο της ‘’Δωρεάς’’, που αποτελείται από τρεις χιλιάδες λέξεις πρωτοέγινε γνωστό τον 9ο αιώνα και ήταν ισχυρό όπλο στα χέρια του πάπα σ’ όλες τις διενέξεις ανάμεσα στην Ανατολική και Δυτική Εκκλησία. Η αμφισβήτηση του ντοκουμέντου αυτού αποκορύφωσε τη διαμάχη των δύο Εκκλησιών και κατέληξε στο σχίσμα του 1054.

Το σπουδαίο αυτό για τους δυτικούς ‘’έγγραφο’’ φυλάσσονταν απ’ το Βατικανό σαν κόρη οφθαλμού και δεν το είδαν παραπάνω από δέκα πάπες. Η αυθεντικότητά του δε παρέμεινε αναμφισβήτητη μέχρι τον 15ο αιώνα. Τότε ο Νικόλαος Κούσης (1401-1464), ο μεγαλύτερος εκκλησιαστικός μελετητής της εποχής εκείνης, επισήμανε ότι ο επίσκοπος της Καισαρείας Ευσέβιος, σύγχρονος του Μεγάλου Κωνσταντίνου και βιογράφος του, δεν αναφέρει πουθενά τη μεγάλη αυτή δωρεά του αυτοκράτορα, ενώ αναφέρει άλλα πολύ μικρότερης σημασίας γεγονότα.

Από τότε άρχισε έντονη η αμφισβήτηση της γνησιότητας του εγγράφου.

Σήμερα το έγγραφο αυτό θεωρείται σχεδόν διεθνώς σαν μια μεγάλης ολκής πλαστογραφία, η οποία έγινε στη Ρώμη κατά το 760 μ.Χ. Μια πλαστογραφία που δεν ήταν καθόλου έξυπνη. Αντίθετα άγγιζε τα όρια της ηλιθιότητας, γιατί έδινε το 315 εξουσία στην εκκλησία της Ρώμης και ‘’πάνω στην Κωνσταντινούπολη’’. Σε μια πόλη δηλαδή που δεν είχε ακόμα ούτε καν χτιστεί. Έτσι, είναι εύκολο πια να καταλάβουμε γιατί ο Βολταίρος χαρακτήρισε το ‘’έγγραφο’’ αυτό σαν την τολμηρότερη και την πιο θρασύτατη πλαστογραφία, η οποία εξαπάτησε τον κόσμο επί τόσους αιώνες.

Πολλοί τώρα ίσως αναρωτηθούν. Μα ιερωμένοι και μάλιστα ανώτατοι να είναι τέτοιας ολκής πλαστογράφοι; Σαν απάντηση τους συνιστούμε να διαβάσουν τους βίους και τις ημέρες των παπών, Τους ρασοφόρους του Έθνους, Τον φάκελλο Εκκλησία κλπ. κλπ.

© Αλέκος Αγγελίδης