Το μυστικό της ευτυχίας

Share

«Αργία, μήτηρ πάσης κακίας»

Του Δημήτρη Καραλή

Βλέποντας κάποτε ο ρώσος συγγραφέας Λέο Τολστόι, στον πρωινό του περίπατο, ένα καυκάσιο γεωργό να οργώνει το χτήμα του τραγουδώντας, κοντοστάθηκε λιγάκι να τον ρωτήσει από περιέργεια. «Πατριώτη…………….» λέει, «εάν ήξερες σίγουρα ότι θα πέθαινες απόψε, τι θα ‘κανες την υπόλοιπη μέρα;» «Α……… θα συνέχιζα το όργωμα μέχρι το σούρουπο», του απάντησε κεφάτα. «Για κοίτα ευτυχία……………!» μουρμούρισε ο Τολστόι, «τόσο πολύ αγαπά τη δουλειά του, π’ ακόμα και το θάνατο όταν πλησιάζει δεν φοβάται!»

Οι πεταλούδες που ζούνε περίπου δυο εικοσιτετράωρα, δουλεύουν κι αυτές ασταμάτητα πετώντας απ’ ανθό σ’ ανθό, αφήνοντας αμέτρητα αβγά μέχρις ότου ξεψυχήσουν. Σίγουρα κάποια ύψιστη ευτυχία πρέπει να φέρνει η εντατική απασχόληση για ν’ αγαπιέται τόσο στοργικά…!

Παρατηρούμε και τα μικρά παιδάκια να κινούνται ασταμάτητα όταν είναι ξυπνητά. Πηδάνε, παίζουν, χορεύουν, φωνάζουν, μιμούνται, κλαίνε και ξεκαρδίζονται στα γέλια με το παραμικρό. Ότι κινείται στη φύση είναι ζωτικότερο και δεν μουχλιάζει η σκουριάζει γρήγορα, ούτε κι αρρωσταίνει τόσο εύκολα. Τουναντίον, οι ακίνητες πέτρες, τα ξεχασμένα εργαλεία και οι αργόσχολοι συνάνθρωποί μας, μουχλιάζουν, σκουριάζουν και φθείρονται γρηγορότερα. Όλα στη γη και στο σύμπαν κινούνται διαρκώς. Βρύσες, ποτάμια, αγέρας, σύγνεφα, άστρα, πλανήτες, ηλιακά συστήματα, γαλαξίες και φεγγάρια, τρέχουν και γυρίζουν σαν τη σβούρα χωρίς ξαπόσταμα.

Κάθε υγιής άνθρωπος αρέσκεται να κινείται δημιουργικά, σαν τα εργατικά μυρμήγκια και μελίσσια, διότι έτσι μόνο νοιώθει σωματικά υγιής και κοινωνικά προκομμένος. Ο Πλάτωνας έλεγε, «ποτέ μην εξασκείτε το νου σας μοναχό του, αλλά πάντα με το σώμα σας αντάμα». Σαν τα δίδυμα σιαμαία, όπου θα πάει το ένα, και τ’ άλλο υποχρεωτικά τ’ ακολουθεί.

Τι πολύτιμο πράμα που ‘ναι η εντατική απασχόλησης! Αλλά και τι καταστροφική συνήθεια είναι η χρόνια τεμπελιά! “Idle mind, devils garden” (Ο τεμπέλικος νους είναι ο κήπος του διαβόλου) λένε οι Εγγλέζοι. Όταν το σώμα και ο νους δεν κινούνται δημιουργικά, τότε αρχίζουν να ψάχνουν για περίσσια τροφή κι άλλες κακές συνήθειες. “Too much leisure and no work or play, makes Jack a dangerous bandit” (πολλή λούφα και καθόλου δουλειά ή παιχνίδι, κάνει το Τζιάκ επικίνδυνο λωποδύτη), λένε οι Αμερικάνοι.

Πριν από κάμποσο καιρό καθώς πλησίαζα τη συνταξιοδοτική μου ηλικία, απεφάσισα και εγώ να βγω πια σε σύνταξη. Είχα κουραστεί πια μετά από τα πολλά χρόνια σκληρής δουλειάς και νοσταλγούσα να ξεκουραστώ. Έχτισα ένα σπιτάκι σε μια βουνοπλαγιά αντίκρυ στη θάλασσα κι άρχισα να διαβάζω, να γράφω, να ασχολούμαι με λίγη κηπουρική και κοντινούς περίπατους. Το κάκου μου όμως δεν υπολόγισα σωστά τις βλαβερές συνέπειες που φέρνει η απότομη διακοπή της εντατικής απασχόλησης. Ο ύπνος μου δεν ήταν τώρα τόσο βαθύς, και δεν αισθανόμουνα ανανεωμένος τα πρωινά όπως όταν δούλευα. Ενοχλημένος για την ανεπιθύμητη αυτή μου εξέλιξη, απεφάσισα να κάνω κάτι παραπάνω σωματικά για να μη επιδεινώσω την υγεία μου περισσότερο. Αναζωπύρωσα τη θεραπευτική εργασία μου σε μικρότερη κλίμακα και την συνέδεσα παράλληλα με ενημερωτικές ομιλίες.

Θυμήθηκα κάποτε όταν διάβαζα τον Πλούταρχο να αναφέρει του Μέγα Αλέξανδρου τα χούγια. «Δεν έτρωγε καθόλου πρωινό ούτε και μεσημέρι όταν πολεμούσε, λέει, και δειπνούσε νωρίς τα βράδια, αλλά πολύ ελαφρά σαν είδος πρωινό του».

Δέκα χρόνια όμως αργότερα όταν η αυτοκρατορία του ξαπλώθηκε μέχρι τις μακρινές Ινδίες, επέστρεψε να ξεκουραστεί στα αρχικά αποικιακά του λημέρια. Έτρωγε, έπινε συχνότερα και χωράτευε με τους αξιωματικούς του καθημερινά. Δεν άντεξε όμως πολύ το Βασιλικό ραχάτι του, γιατί πέθανε πρώιμα στα τριάντα τρία (33) του χρόνια. Άκουσα διάφορες εκδοχές να λένε ότι πέθανε από ψηλό πυρετό, άλλοι από υπερβολικό πιοτό, πολλοί πως δηλητηριάστηκε απ’ αντιπάλους του, και μερικοί ότι υπέκυψε από τροπική ελονοσία. Σέβομαι όλες τις απόψεις, αλλά θέλω να πω και εγώ τη γνώμη μου.

‘Νομίζω ότι εάν είχε κι άλλες αποικίες να κατακτήσει πολεμώντας, σίγουρα θα ζούσε περισσότερο’. Το μυστικό της μακροζωίας βρίσκεται μόνο στην ελπίδα της δημιουργίας, κι όχι στην κλασσική τεμπελιά. Ζούμε για να δημιουργούμε, διότι αυτός είναι ο κύριος ανθρώπινος προορισμός μας.

Οι ακάματοι κηφήνες που τρώνε χαράμι μέλι στη κηρήθρα χωρίς να το συμπληρώνουν με καινούργιο απόθεμα, εκτελούνται εν ψυχρώ απ’ τα θηλυκά μελίσσια για καλύτερη οικονομία στην κυψέλη. Παρόμοια συμβαίνει και με τους τεμπέλικους χαρακτήρες, απωθούνται, αρρωσταίνουν κι αφαιρούνται απ’ τη ζωή νωρίτερα. Σαν χαλασμένα εξαρτήματα που δεν προσφέρουν ωφέλιμο έργο στον αργαλειό της κοσμικής εξέλιξης. Ακόμα και το πνεύμα απωθείται με τη χρόνια τεμπελιά, διότι επικοινωνεί μαζί μας μόνο όταν είμαστε σωματικά και ψυχονοητικά δημιουργικοί. “Laborare est orare” λέγανε οι Ρωμαίοι, δηλαδή, ‘εργασία είναι η λατρεία μου’.

Ίσως αυτό να εξηγεί και την αιτία που συχνά συναντάμε αργόσχολους κληρικούς και θεολόγους που είναι πνευματικά ασυντόνιστοι.

Δεν αμφιβάλω ότι μερικοί απ’ αυτούς μπορεί να είναι καλοί άνθρωποι, παρά την άγνοια τους, αλλά όχι όμως και πνευματικά συνδεδεμένοι. Η πνευματικότητα δεν έχει καμιά σχέση με τη υποδυόμενη καλοσύνη (καλά είναι και τα άψυχα πτώματα Buy Diazepam Online Belfast [1]), ούτε και με τη θεωρητική θεολογία. Το πνεύμα είναι αόρατη αιθέρια δύναμη που εισέρχεται μέσα μας, μόνο όταν η σωματική και η ψυχονοητική υγεία το επιτρέπουν (νους υγιής εν σώματι υγιή). Την αισθανόμαστε σαν είδος ζεστασιά που γαληνεύει ολόκληρο το σώμα απερίγραπτα.

Για να είναι όμως μια εργασία πνευματικά παραγωγική, πρέπει να είναι πρώτα ειλικρινής και να ικανοποιεί το νου και την ψυχή απόλυτα. Διαφορετικά, θα ‘ναι σαν είδος αγγαρείας που καταστρέφει ψυχονοητικά τον εργαζόμενο σαν ένα εξάρτημα που γυρίζει άσκοπα στη μηχανή. Καθένας μας γεννήθηκε με κάποιο επαγγελματικό κάλεσμα στη ζωή του που ονομάζεται ‘ταλέντο’, κι όταν ανακαλυφτεί, εκτελείται με αστείρευτο μεράκι κι αξιοζήλευτη τελειότητα. Αδικοχαμένα ψάχνομε να βρούμε δουλειά μακριά απ’ τη βιολογική αποστολή μας, διότι σπάνια τη βρίσκομε ευχάριστη και δημιουργική.

Τοποθετώντας τα χέρια και το νου μας στην έλξη της εσωτερικής μας φωνής, ανακαλύπτομε μονομιάς το ρυθμό της γήινης αποστολής μας. Σαν τα απεγνωσμένα ψάρια στη στεριά, που ξάφνου αγγίζοντας το ποτάμι, τη λίμνη ή τη θάλασσα αρχίζουν να ζουν πάλι και να κολυμπάνε ευτυχισμένα.

Τα χελιδόνια ενστικτωδώς κουβαλάνε τσαλιά και λάσπη από πηλό να χτίσουν τις φωλιές τους κάτω από στέγες και μπαλκόνια, κι είναι ευτυχισμένα.

Οι πελαργοί διαλέγουν χόρτα και βέργες αντοχής να πλέξουν τη δική τους κατοικία στα ψηλά καμπαναριά, κι είναι επίσης ευτυχισμένοι.

Ποια είναι άραγε η ποιο ύψιστη ανθρώπινη ευτυχία; «το γνώθι σ’ αυτόν», λέγανε οι αρχαίοι πρόγονοί μας, αλλά αυτό κατορθώνεται μόνον όταν έχουμε ως αχώριστο σύντροφο την άσβεστη αγάπη για αχόρταγη δημιουργία.

Purchasing Valium In Mexico Δρ Δημήτρης Καραλής
Hermanus-Western Cape
http://bankholidays-2019.co.uk/holidays/spring-bank-holiday-2019?ajaxCalendar=1 Νότιος Αφρική


[1] «και τα άψυχα πτώματα είναι καλά» εννοώ ότι: Η πνευματικότητα αναγνωρίζεται απ’ την ενθουσιώδη ενέργεια, σαν τα μικρά παιδάκια που ξεχειλίζει η θεϊκή τους παρουσία σε κάθε κίνηση που κάνουν. Η λεξική έκφραση, ο ενθουσιασμός, είναι σύνθετη από το εν- Θεό και ποιούμαι, δηλαδή = καταλαμβανόμαστε εσωτερικά απ’ την παρουσία της Θεότητας, γινόμαστε ένα με το θεό= Θεοποιούμαστε. Εάν προσέξουμε τη συμπεριφορά των μικρών παιδιών, είναι πάντα ενθουσιώδη, αυθόρμητα, συνεχώς κινητικά, συνοδευόμενα από αθώα χαρωπά παιχνίδια, ενώ η αγάπη τους ξεχειλίζει από αγγελική αγνότητα ( για αυτό και τα αγαπάμε καρδιακά). Η πνευματικότητα δεν αποτελείται από προσποιήσεις του καλού χαρακτήρα υποκριτικά, ούτε και συνοδεύεται από ανασφάλεια και μνησικακία, σαν την Ισπανική Ιερά εξέταση του μεσαίωνα και τους φανατικούς ιερούς πολέμους (σταυροφόροι, τζιχαντ και άλλοι ). Δυστυχώς αρκετοί κληρικοί και θεολόγοι υποδύονται ακόμη και σήμερα αυτήν την νοοτροπία.

Karalis Dimitri Dr

By Karalis Dimitri Dr

Dr. D. Karalis is a qualified and registered naturopathic physician since 1973 with many years of clinical experience. His popularity was further increased with the opening of the first biologically healing clinic in South Africa.

He has had great success in diseases like: arthritis, neuritis, thyroid, nervous disorders, prostate enlargement, migraines, chronic fatigue, insomnia, dyspepsia, diabetes, early cancers, depressions, fears, lung diseases, obesity, dermatitis, drug addictions and many other chronic and dreaded health disorders.

http://anitaanand.net/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597246236.8218529224395751953125 Valium Online Store In http://blogs.keshokenya.org/follow-your-passion/ his own words:

“Γεννήθηκα σε χωριό του νομού Τρικάλων ονομαζόμενο ΄Μεγάρχη’ και πριν τελειώσω το γυμνάσιο εξαναγκάστηκα (λόγου οικονομικής αδυναμίας να μεταναστεύσω (1958) αρχικά στη Γερμανία όπου αργότερα κατέληξα στην Ολλανδία.

Το όνειρο μου ήταν να γίνω χρήσιμος άνθρωπος  στον εαυτό μου και στη κοινωνία μια μέρα. Εργάστηκα σε πολλά επαγγέλματα για να εξοικονομήσω τα οικονομικά έξοδα  για τη συντήρησή μου  και για  σπουδές αργότερα.

Μαθαίνοντας την Ολλανδική γλώσσα άρχισα να παρακολουθώ βραδινά μαθήματα σε μαθηματικά και βιολογία. Είχα ιδιαίτερη κλήση στα μαθηματικά  και όταν τελείωσα, άρχισα  σπουδές  στον Ιατρικό  κλάδο. Το 1969 ξαναμετανάστευσα πάλη στη Νότιο Αφρική όπου συνέχισα τις σπουδές μου στην βιολογική Ιατρική  αποφοιτώντας το 1973.

Η λογοτεχνική μου διαδρομή  άρχισε αργότερα, μετά από πολύχρονες μελέτες  και ιδιαίτερα τους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς. Είχα ιδιαίτερη αγάπη στη φιλοσοφία και ιδιαίτερα τον Πλάτωνα και τον  βιογράφο Πλούταρχο. Στη δεκαετία του 80 η Ελληνική πρεσβεία με ανάθεσε να οργανώσω ένα παγκόσμιο συνέδριο για την Ελληνική φιλοσοφία στο πανεπιστήμιο  ‘Πρετόρια’ και είχα καλέσει καθηγητές από όλα τα πανεπιστήμια του κόσμου. Υποχρεώθηκα να ανοίξω το συνέδριο ως πρώτος ομιλητής και κατά μεγάλη μου έκπληξη έτυχε μεγάλης υποδοχής ζητώντας  πολλά αντίτυπα. Τότε κατάλαβα ότι κάτι χρήσιμο έχω να προσφέρω στην ανθρωπότητα και ξεκίνησα να γράφω άρθρα σε τοπικά  δελτία στην Αγγλική γλώσσα.

Το 1980 γνώρισα τον εθνικό μας Ποιητή μας Γιάννη Ρίτσο στην Αθήνα, όπου και με παρότρυνε να συνεχίσω και στην Ελληνική γλώσσα διότι είναι πλούσια  σε εκφραστικότητα,  στον λογοτεχνικό τομέα. Έτσι όρχησα να εκφράζουμε αγάλι  και στην Ελληνική γλώσσα,  ανακαλύπτοντας ταυτόχρονα και το γλωσσικό της μεγαλείο, ιδιαίτερα τη δημοτική. Με το γράψιμο άρχισε να ξετυλίγετε και το λογοτεχνικό  μου απόθεμα όπου συνεχίζετε μέχρι και σήμερα.

Μιλώ Αγγλικά, Ολλανδικά, Γερμανικά  και φυσικά τη μητρική μας γλώσσα   «τη γλώσσα των θεών» που έλεγε και ο  φιλόσοφος Κικέρων.