Στη Μητέρα

Share

Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου

Λιόκαλη σ’ όλη τη ζωή, Μητέρα, η ψυχή σου
Στημόνι όπου εστήθηκε για το πλατύ χαλί
Χιλιάδες κόμπους έδεσες την ίδια τη ζωή σου
Και κέντησες και στόλισες μ’ αγάπη, υπομονή.

Σαϊτοθήκη ταπεινή στα τόξα του αγώνα
Καθημερνά που σε όπλισαν τα πρέπει και τα θα
Κι αν το κορμί σου εγέρασε, δε λύγισες το γόνα
Τα τόξα σου κουβάλαγες μέχρι και τα στερνά.

Βουνοκορφή που γέννησες κισσούς, σπηλιές και ρούγες
Να κρύψεις απ’ τον κίνδυνο κι αρπαχτικά πουλιά
Τα σπλάχνα σου που κούρνιαζαν στις μητρικές φτερούγες
Φωλιάζοντας το μέλλον τους σε σίγουρη αγκαλιά.

Δεν ήσουν πάντα φωτεινός δρόμος και λεωφόρος
Που οδήγαε σε τετράλουστο αλώνι του χορού
Ήσουν και μονοπάτι απλό, του Πλάστη ο νεωκόρος
Που ανάβεις τις λαμπάδες του στη γέννα ενός μωρού.

Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου

1 thought on “Στη Μητέρα”

  1. Εδώ και στο ποίημά σου αυτό Ευαγγελία, σκύβουν η αγάπη και η αφοσίωση του παιδιού μπροστά στη μάνα. Σκύβει ο γόνος στο κάλλος του μητριαρχισμού.
    Εδώ εμφανίζεται ένας ρεαλιστικός συνδυασμός του παιδιού που είναι μάνα η ίδια με την δική της Ελληνίδα μάνα. Το αποτέλεσμα μια ροή συναισθημάτων που έπλεξε η ποιήτρια με σοφία.
    Χαίρομαι ιδιαίτερα που ερέθισα τη φλέβα εκείνη στο πνεύμα των συνεργατών στη Διασπορική Στοά και ξύπνησα την εσωτερική τους ανάγκη να ευχαριστήσουν τη δική τους μάνα ο καθένας, με το δικό μου πόνημα.
    Τους παρακαλώ όλους να χρησιμοποιήσουν την κατηγορία “Μάνα” που μόλις δημιούργησα όταν κάνουν αναρτήσεις για να μπορέσουμε να κάνουμε ένα σωστό αφιέρωμα στη μάνα στο μέλλον.
    Ιάκωβος Γαριβάλδης

Comments are closed.