Τερτίπια του καιρού

Share

Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου

Ασημογάλαζα τερτίπια του καιρού
Καθώς τραβώ για του χειμώνα τ’ ανηφόρι,
Δίχως ομπρέλλα, ούτε κασκόλ και πανωφόρι
Αποσταμένος καπετάνιος δόλιου νου,
Για του ανέμου τα παιχνίδια βάζω πλώρη.

Κι έτσι μπλεγμένος μες στις αύρες της ψευτιάς
Θαρρώ πως έχω καλοκαίρι στα μαλλιά μου
Μπλέκω στα δίχτυα και ντυμένη στα καλά μου
Στριφογυρίζω σ’ ένα βαλς της συμφοράς
Αγκαλιαστά και με την πλάνη αντηλιά μου.

Γελάει μαζί μου ο καθρέφτης ο σκληρός
Καθώς της νιότης μου τα πλούτη αργομαδούνε
Κι ατάλαντες είναι οι σειρήνες που καλούνε
Μα εγώ Οδυσσέας στο κατάρτι μου λυτός
Κι οι προσδοκίες μου σε βράχια ακροβατούνε.

Την ωριμότητα απιθώνω στο χαρτί
Κι απ’ την πλανεύτρα μου ξυπνάω ουτοπία
Κι ανακαλύπτω: Τι μεστή, πλήρη ευτυχία!
Μέσα από σκέψεις και ψυχή, φιλοσοφία,
Ζωή να τίκτεις στη γραφή σου, Ποιητή!

Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου

2 thoughts on “Τερτίπια του καιρού”

  1. Υπέροχο ποίημα, θερμά συγχαρητήρια. Πρέπει να το αναγνώσει κανείς αρκετές φορές για το ευχαριστηθεί. Κι έχει και ρυθμό πολύ καλό, που το βοηθάει να… ρέει και να μεταφέρει τα μηνύματα ένα-ένα σε κάθε στροφή του. Κι εμας, μας αγγίζει η γλυκόπικρη γεύση, γιατί κινούμεθα περίπου στους ίδιους προβληματισμούς, που βασανίζουν τη σκέψη και την κάνουν να αιωρείται μεταξύ του ” καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ” του Γκάτσου, ( έτσι κι αλλιώς δεν προλαβαίνεις σε αυτή τη ζωή) και του ” ζωή να τίκτεις… ποιητή”΄! Ας μου επιτραπεί να συμπληρώσω και κάποιες λεπτομέρειες, για να μη μου πείτε ότι δεν έδωσα τη δέουσα προσοχή: 1) Στη 2η στροφή 1ο στίχο αναφέρεται η λέξη “μπλεγμένος”, σε αρσενικό γένος, ενώ στον 3ο στίχο “ντυμένη” σε θηλυκό. 2) Στην τελευταία στροφή :” κι ανακαλύπτω: τι μεστή, πλήρη ευτυχία!” λείπει ίσως το “ς” από τη λέξη “πλήρης” ή κάτι που δεν κατάλαβα καλά; Αν βάλουμε “ς” όμως, μας φεύγει το μέτρο. 3) Η ομοιοκαταληξία είναι πολύ όμορφη σε όλες τις στροφές : ΑΒΒΑΒ, εκτός από την τελευταία που γίνεται: ΑΒΒΒΑ. Είναι σκόπιμο αυτό;
    Αυτό το ποίημα είναι από εκείνα που ζηλεύω και θα ήθελα να είχα γράψει. Σας ευχαριστούμε πολύ που το μοιραστήκατε μαζί μας. Με πολλή εκτίμηση, Άρις Αντάνης

  2. Αγαπητέ κ. Αντάνη.
    Με τιμά από σας η κριτική. Σας ευχαριστώ πολύ. Το θηλυκό και το αρσενικό πιστεύω ότι πρέπει να εναλλάσσονται στην ποίησηγιατί το κάθε ποίημα αναφέρεται στον άνθρωπο γενικά.
    Πρέπει να υπάρχει επίσης ευελιξία στις λέξεις και στη χρήση του μέτρου αρκεί να μην καταστρέφεται η ποιότητα και το νόημα.
    Και εγώ αν δεν ήταν δικό μου και το διάβαζα θα έκανα ακριβώς τις ίδιες παρατηρήσεις και διαβάζω πολλές φορές κάτι που μου αρέσει.

    Και με την ευκαιρία κάτι ακόμη. Το συγκεκριμένο ποίημα το έστειλα σε ποιητικό διαγωνισμό κάπου στη Μεσσηνία και σε κάποια λογοτεχνική ένωση στην Αθήνα και δεν πήρε ούτε διάκριση. Το λέω έτσι για να πάρουμε μια γεύση για τα Βραβεία που τελευταία (όχι πάντα αλλά συχνά) δίνονται στην Ελλάδα, πολύ δε περισσότερο όταν ξέρεις τα βραβευμένα.
    Μια πικρή ιστορία που πολύ “ευδοκιμεί” τελευταία σε σημείο που να ευτελίζονται οι διαγωνισμοί.
    Ευχαριστώ που μου έδωσες την ευκαιρία να αναφερθώ “εξ απαλών ονύχων” στο θέμα αυτό.

Comments are closed.