Χειμέρια αυταπάτη

Share

Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου

Ολούθε δάση, ολούθε χιόνι
Λευκά τα δέντρα μοιάζουν νεκρά
Κι όμως οργιάζει η ζωή κρυφά
Σ’ αυτό τ’ ατέλειωτο λευκό στημόνι .

Νύφες λικνίζονται, σχήματα χίλια
Καθώς χορεύουνε στον ουρανό
Αργά σωριάζονται όλες χυμό
Ζωής αγκάλιασμα, Γης η φαμίλια .

Χυμάει το πράσινο μεσ’ στα ουράνια
Κάτω απ’ το σάβανο τσαμπιά ζωής
Βαθιές οι ρίζες, πηγή πνοής
Ρουφούν αστέρευτα της γης τ’ αλάνια .

Κρουστάλλια κρέμουνται, γυμνά κλωνάρια
Λαμπρύζει ο ήλιος άστρα πλατειά
Νύχτα πεντάλευκη, αθώα ματιά
Λες κι αντιφέγγουνε μάτια καθάρια .

Κοιμάται ο πόντικας, σιωπή το ελάφι
Ως κι ο αρκούδος σεμνός κι αυτός
Χοίρος ή τάρανδος, γύπας, αετός
Χνάρι που μήνυμα ζωής μας γράφει .

Η ανάσα αντάριασε, κρυώνει η πλάση
Κάτω απ’ τον πάγο νερό κυλά
Κάτω απ’ το χιόνι αρχίζει η σπορά
Σε λίγο πάλι θα καλοκαιριάσει .

Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου