Σοφία

Share

Δρ Ιωσήφ Ιωσηφίδης

Η σοφία δεν είναι μονοπώλιό σας, Αθηναίοι.

Γλαύκα έχουμε κι εμείς, άγρυπνη, με μάτι τρίτο
μαζεύει τα εφτά χρώματα και συνθέτει το Λευκό,
σαν βλέπει ανεμόμυλους στο Παραλίμνι να γυρίζουν
ασταμάτητα, διαβάζει το τραγικό μυστικό τους,
πώς το νερό μας στράγγισε και τα πηγάδια άδεια.

Διονυσία Μούσουρα-Τσουκαλά

Share

Η Διονυσία διαβάζει δικό της διήγημα.

[youtube NT5fmDk78bM 650 520 autoplay=1]

Το πιο πάνω βίντεο δημιουργήθηκε από τον Κώστα Αθανασίου.

Τα εις εαυτόν

Share

Δρ Ιωσήφ Ιωσηφίδης

Αν πάρεις τη θέση μου στο θρόνο πίστεψε
θα δεις στην αυλή έκφυλους, πόρνες, μάγους,
το αίμα ποτάμι σε θυσίες, πολέμους, αρένες,
τοκογλύφους να σε γδέρνουν μετά το φτωχό,
σώματα δοσμένα σε όργια και νεκροταφεία.

Μην πεις – όπως γελάστηκα – “αυτά έχει ο κόσμος”,
οι Ερινύες πνέουν μένεα, και μας κατακρίνουν:
Αιδώς Αργείοι, σήμα λυγρό και άχθος αρούρης
.

Πίνδαρος

Share

Δρ Ιωσήφ Ιωσηφίδης

Επαινώντας σε*, θρέφω όσους σε φθονούν
μα αντί για ζωή σου προσφέρω ποίημα,
αντί χρυσό ή κτήματα, ευχή να σ’ αγαπά η πόλη –
δεν σου αρμόζουν, Κινύρα, αγάλματα βουβά
μα τραγούδια πλεούμενα ως τα πέρατα.

Κάτω τα χέρια βάρβαροι

Share

Ευάγγελος Κατεβάτης

Κάτω τα χέρια βάρβαροι, από τη χώρα
Τ’ ουρανού, της θάλασσας και του φωτός
Τη χώρα των θεών, μα και των ημιθέων
Τη χώρα ποιητών, τη χώρα φιλοσόφων
Τη χώρα του Αλέξανδρου, τη χώρα τ’ Αχιλλέα
Τη χώρα του Μινώταυρου και της Λερναίας Ύδρας.

Μέγα, έχεις άλλοθι;

Share

Δρ Ιωσήφ Ιωσηφίδης

Εσύ, που μετακινείς στρατούς σε χάρτες,
λένε, παιδί έφτιαχνες πήλινα στρατιωτάκια.
Μας έστειλες νέους στη Δύση για σπουδές
για τέχνες, επιστήμες, οργάνωση εμπορίου,
μας έστησες φάμπρικες, ναυπηγεία, διοίκηση.

Πες μου Πέτρο: ακούς το άγαλμα του ποιητή*;
Ας τον τυφεκίζουν παλιοί και νέοι κατακτητές,
αυτός χάνεται στο πλήθος, σε φίλους τσιγγάνους,
σώζει αυτό που εσύ δεν μπορείς να υπάρξεις.

Δημόσιοι Υπάλληλοι

Share

Μιχάλης Σταφυλάς

Οι τέσσερις τοίχοι του Γραφείου
έκλεισαν μέσα τους και την καρδιά μας.

Νόμοι, απολογίες
φωνές των προϊσταμένων
πρόσθετες απολαβές
χτυπιούνται σ’ αυτούς τους τοίχους
δίχως αντίλαλο