Το Δειν σου

Share

 Ιωσήφ Ιωσηφίδης

Αξάφτει το λαμπρόν μου όνταν με δούσιν
τα όμνοστα σου μμάτια  ν’ γοιον τα άστρα
σαγίττα με λαβώννει από τα κάστρα
τόξον θεάς τα χέρια σου κρατούσιν.

Κι αξάφτει με χειμόν και καλοκαίριν
το δειν σου η αφορμή να ζω κυρά μου
νερόν, αέριν, νήλιε και χαρά μου
πωρνόν, εσπέρα, νύχτα, μεσομέριν.

‘Ονταν σ’ εμέν γυρίζουν και βιγλούν με
το σκότος της καρδιάς μου καταλυούν το
κι αν ούλλοι για τα μμάτια σου μισούν με

με δίχα αγάπην το κερίν τους λιούν το.
Γλυτώνουν με τα μμάτια όνταν θωρούν με
και το φιλίν που οι δυο μας πεθυμούν το.

 Ιωσήφ Ιωσηφίδης
Κύπρος