Αναστάσιμο

Share

Eλένη Αρτεμίου Φωτιάδου

Τώρα που το μικρό χελιδόνι
Φιλά ξανά της πασχαλιάς τα μύρα
Τώρα που το κόκκινο δεν είναι μόνο αίμα
Αλλά κι αγάπη του φωτός και της υπέρβασης
Τώρα μπορώ να ομολογήσω τους καινούριους ήχους
Μίας ανάστασης των έγκλειστων ελπίδων

Με το κερί μου κράτησα ορθή
Την αγωνία μου για το καλό και το ωραίο
Με τους ψαλμούς μου κράτησα σεμνούς
Τους δρόμους που κυνήγησε η ψυχή μου
Και στα φιλιά που έδωσα και πήρα
Έναν Ιούδα εξοστράκισα
Έναν Ιούδα αποκαθήλωσα
Από το δέντρο με τα αυτόχειρα  φυλλώματα

 

Eλένη Αρτεμίου Φωτιάδου
Κύπρος

4 thoughts on “Αναστάσιμο”

    1. Ευχαριστώ, Γιώτα. Αληθώς ο Κύριος! Χρόνια πολλά, όμορφα, δημιουργικά!
      Ελένη

  1. Τώρα πια που αναστήθηκαν οι παλιές ελπίδες και το πνεύμα σου ελεύθερο ξαναπετά, μην ξεχάσεις τους Λατίνους “dum spiro spero”. Χώρος έγινε, για καινούργια και δημιουργικά όνειρα! Μπράβο!

    1. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Κατεβάτη! Χρόνια πολλά! Σίγουρα όσο ζούμε ελπίζουμε. Κι όσο ελπίζουμε, δημιουργούμε, ενάντια στους μικρούς, καθημερινούς “θανάτους”. Καλή δημιουργική συνέχεια.
      Ελένη

Comments are closed.