Από το Τόκιο στο Χαρτούμ

Share

(Μαρτυρίες, συνδηλώσεις)

[stextbox id=”custom”]Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας Χρονικού – Μαρτυρίας (Φεβ. 2011)
Η Διασπορική Λογοτεχνική Στοά φιλοξενεί ακόμη ένα έργο του Πρέσβυ της Ελλάδας Γιώργου Βέη με την εισαγωγή από το βραβευμένο αυτό βιβλίο. [/stextbox]

ΚΕΔΡΟΣ 2009

Γιώργος Βέης

Στην Πάι Φου Λιανγκ
για τον άπειρο χρόνο στο Τόκιο
τις εκπλήξεις του Καμερούν
τις περιπέτειες στο Σουδάν.

Στον Θανάση Θ. Νιάρχο
για τα σαράντα χρόνια της φιλίας μας.

Υπάρχει και άλλο χρυσάφι, ορυκτό [.] Οι εσχατιές της οικουμένης έχουν τα σημαντικά αυτά αγαθά όπως έλαχε και στην Ελλάδα να διαθέτει το ωραιότερο εύκρατο κλίμα.

Ηροδότου Ιστορίαι, Βιβλίο Γ!

Ένα ταξίδι είναι πάντα και μια αποστολή διάσωσης, η συλλογή στοιχείων για κάτι που βρίσκεται σε πορεία εξάλειψης και σε λίγο θα χαθεί, το ύστατο αγκυροβόλημα σε ένα νησί που τα νερά το καταπίνουν.

Κλάουντιο Μάγκρις, Δούναβης

[stextbox id=”grey”]Ένα χωρίο από το μυθιστόρημα Η γυναίκα της άμμου του Κόμπο Αμπέ μού παραχώρησε, αναγνώστη, σε χρόνο ανύποπτο, την ιδέα του βιβλίου, που κρατάς τώρα στα χέρια και που είναι έτοιμο να σού δείξει μερικούς από τους κόσμους μου: Παραθέτω: «Σε μια τυπική περιοχή υψηλής υγρασίας και θερμοκρασίας όπως η Ιαπωνία, όπου μάλιστα, μέσα στις θεομηνίες που γίνονται κάθε χρόνο, το ποσοστό αυτών που οφείλονται στο νερό είναι το ογδονταεφτά τοις εκατό, αυτή εδώ η καταστροφή, που προκαλείται από την ιπτάμενη άμμο, δεν φτάνει ούτε καν στο ένα χιλιοστό του ενός τοις εκατό. Θα’ ταν τόσο γελοίο όσο και το να έφτιαχναν ειδικούς νόμους σαν μέτρα για θεομηνίες από νερό στην έρημο της Σαχάρας!»[/stextbox]

Ήταν, θυμάμαι, ένα ανοιξιάτικο απόγευμα του 2007, στο Χαρτούμ. Τέλειωνα τη διόρθωση μιας αναφοράς για την πολιτική κατάσταση που επικρατούσε τότε στο αχανές, εντυπωσιακό από κάθε πλευρά Σουδάν. Το βιβλίο του Κόμπο Αμπέ είχε ξεμείνει στο τραπέζι. Λάφυρο από παλαιότερες περιδιαβάσεις· το άνοιξα στην τύχη. Έτσι, για αλλαγή κλίματος, για την απαραίτητη, ας πούμε, αντίστιξη.

Ξαναβρήκα γρήγορα τη σελίδα που συνδέει αναπάντεχα τους δύο τόσο διαφορετικούς από κάθε πλευρά τόπους. Είχα ήδη υπογραμμίσει εκείνες τις δύο γεωγραφικές κλείδες: Ιαπωνία – Σαχάρα. Οι δύο πόλοι στην ίδια σελίδα, ο σπινθήρας της κρίσιμης στιγμής: κάτι στερεό μέσα μου σκίρτησε, θέλησε ξαφνικά να ξετυλιχτεί. Μια ακόμη μεμβράνη χρονογνώσης περίμενε το φως της αφήγησης.

Ήξερα βέβαια από τον Τζωρτζ Στάινερ  ότι «η μέγιστη πλειονότητα των ανθρώπων ακόμα κι αν περνούν ξυστά δίπλα τους κάποιες σκέψεις πρώτης τάξεως, κάποια ριζική ένδειξη, δεν δίνουν ιδιαίτερη προσοχή, δεν τις «αδράχνουν», ούτε μπαίνουν στον κόπο να τις πραγματοποιήσουν με συγκεκριμένο τρόπο. Πόσες αναγνωρίσεις δεν πηγαίνουν χαμένες στην αδιάφορη πλημμύρα των αγνοημένων σκέψεων, στον τυχαίο και κάθε άλλο παρά ακουστό μονόλογο της καθημερινής και «καθεβραδινής» εγκεφαλικής έκκρισης; Γιατί άραγε είμαστε ανίκανοι να κλείσουμε, να αποθηκεύσουμε και να φορτίσουμε – όπως συμβαίνει με μια ηλεκτρική μπαταρία – τη δυνητικά καρποφόρα τάση του ρεύματος που παράγεται από τα ακοίμητα βολταϊκά τόξα και τις συνάψεις του πνευματικού μας είναι; Γι’ αυτήν ακριβώς την απείρως σπάταλη, καταστροφική παραγωγή δεν μπορούμε, για την ώρα, να λογοδοτήσουμε. Το έλλειμμα όμως είναι ανυπολόγιστο.»

Ας πούμε ότι θέλησα να αντιπαραθέσω στις όποιες αδόκητες απώλειες, στο αναμενόμενο δηλαδή έλλειμμα, την δαψίλεια των ιδεο – πραγμάτων, την ποίηση ενός μυθιστορήματος, την οποία συνεπάγεται, σχεδόν μαθηματικά θα έλεγα, το κάθε ταξίδι από το Τόκιο στο Χαρτούμ μέσω Γιαουντέ.

Σε λίγο άρχισα να γράφω· κάτι σαν την ποίηση μιας αλήθειας.

Γιώργος Βέης

[stextbox id=”info”]



Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1955. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και παρακολούθησε μεταπτυχιακά μαθήματα Διεθνών Σχέσεων στο Columbia της Νέας Υόρκης. Υπηρετεί στον διπλωματικό κλάδο του υπουργείου Εξωτερικών από το 1980. Διετέλεσε πρέσβης στο Σουδάν, με παράλληλη διαπίστευση στη Σομαλία. Από τις 3 Ιουλίου 2010 ως σήμερα (Απρίλιος 2011) είναι Πρέσβυς στην Τζακάρτα με παράλληλη διαπίστευση στη Μαλαισία, Ανατολικό Τιμόρ και Σουλτανάτο του Μπρουνέϊ… Από το 1976 ασχολείται ενεργητικά με την κριτική λογοτεχνίας. Το βιβλίο του Ασία, Ασία.Σινικές και άλλες μαρτυρίες απέσπασε το 2000 το Κρατικό Βραβείο Μαρτυρίας.

Έχει αποδώσει με μεγάλη ακρίβεια και τέχνη το Βιβλίο των φανταστικώνόντων του Μπόρχες («Libro», 1983), την Κυρία της λίμνης του Τσάντλερ («Ερατώ», 1991), τη Μαντάμ Μπατερφλάι του Τζων Λούθερ Λονγκ («Ηλέκτρα», 2007), καθώς και ποιήματα του Γκάλγουεϊ Κινέλ («Πλανόδιον», τ. 15, Δεκ. 1991).

Άλλες φωνές, άλλοι τό ποι: Οι διπλωματικές μετακινήσεις τον φέρνουν διαρκώς σε νέους τόπους, μακρινούς και εξωτικούς, όπως το Χονγκ Κονγκ, το Μακάο, το Πεκίνο, τη Σεούλ, τη Γουινέα του Ισημερινού, τη Τζακάρτα Ινδονησίας. Ως γνήσιος περιηγητής που παρατηρεί το «ξένο» και «ανοίκειο» ερευνητικά και διεισδυτικά, καταγράφει σε εντυπωσιακά βιβλία όπως Στην απαγορευμένη πόλη(«Κέδρος», 2004), Με τις Μογγόλες («Κέδρος», 2005) και Έρωτες τοπίων («Κέδρος», 2007), τις πλούσιες ταξιδιωτικές του εμπειρίες, με τρόπο πάντοτε ευφάνταστο και ποιητικό. Κριτική ετυμηγορία: Ποιητής λυρικός και βαθιά στοχαστικός (πατώντας γερά σ΄ ένα συναίσθημα που ξέρει να σκέφτεται και να μεταστοιχειώνει δραστικά το βιωματικό υλικό) ο κοσμοπολίτης Βέης, αντλώντας από τις εμπειρίες της πολυκύμαντης ζωής του και γονιμοποιώντας δημιουργικά τις αναγνωστικές του εμμονές (Καβάφης, Σεφέρης, Στήβενς), μας χαρίζει μια ποίηση αισθαντική που ανοίγεται τολμηρά στον «άλλον» για να μιλήσει κυρίως για το «εγώ», ένα εγώ που, αν και πολλαπλώς τραυματισμένο, συνεχίζει να πιστεύει ότι «έρωτας είναι το προνόμιο της γλώσσας».

Βιβλιογραφία: Ποίηση: Φόρμες και άλλα ποιήματα 1970 – 1973 («Κούρος, 1974),Όλοι κοιμούνται στο καράβι (1983), Ο δράκος του μεσημεριού (1983), Παράφραση της νύχτας (1989), Γεωγραφία κινδύνων (1994), Χρυσαλλίδα στον πάγο (1999),Υστερόγραφα γης (2004), Λεπτομέρειες κόσμων (2006)- όλα από τις εκδόσεις «Ύψιλον». Δοκίμιο: Αλέξανδρος Μπάρας, Μια παρουσίαση («Γαβριηλίδης», 2004). Επιστολές: Πιο μακριά δεν γίνεται («Ελληνικά Γράμματα», 2003)

Πηγή – εφημ. ΤΑ ΝΕΑ

[/stextbox]

1 thought on “Από το Τόκιο στο Χαρτούμ”

  1. Εξαιρετική η σκέψη του κ. Γαριβάλδη να φιλοξενήσει έργο του κ. Βέη. Ενός πολυγραφότατου επιστήμονα με ποικιλία γραφής, σκέψης και έκφρασης. Αξίζει να φιλοξενείται από μία σελίδα σαν τη Διασπορική ένας ποιητής, συγγραφέας, επιστήμων, άνθρωπος αν κρίνουμε απ’ τα γραφόμενά του, που διαπρέπει σε όλους τους τομείς. Κι αυτό είναι η μεγαλύτερη επιτυχία. Να τα καταφέρνεις παντού. Συγχαρητήρια κ. Βέη και τιμή μας που συνφιλοξενούμεθα δίπλα σας.

Comments are closed.