Λίγο μετά την πρώτη γεύση ραδιενέργειας

Share

Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου

..Ασφόδελοι και καρπωμένα κυπαρίσσια
φυτρώνουν και πληθαίνουν, περιζώνουν
το μέλλον, τον αέρα και τη μήτρα
Κι ο Τοκετός λαβώνεται ανελέητα
ακόμη μια φορά, απ’ την εμπάθεια της Ζωής
κι απ’ τη γαμήλια τελετή της κόλασης.

Ασφόδελοι και μηλωμένα κυπαρίσσια,
πιστοποιούν βαριανασαίνοντας πικράδα
πως οι ανέλπιδοι καιροί μας πλησιάζουν,
που το καντάρι της ζωής
ίσιο θα στέκεται πεισματικά:
Ζωή και Μόλυνση.
Θάνατος – Γέννα.

Τα ελαιοτριβεία του θανάτου
σκορπούν, λένε, ζωή,
σκορπώντας τις ελπίδες της.
Ξερά κυπαρισσόμηλα
κι αυτά τ’ ανθρώπινα κορμιά.
Στολίδια θλιβερά
των κήπων της Ανάπτυξης,
που σκέπασαν το χώμα
και το χρώμα.

Φοινικοδάση που πεθαίνουν μες στους πάγους.
Κι ο ουρανός κι η γη κι οι ομορφιές της.
θύματα μιας ανήλεης βεντέτας,
ανάμεσα στη Δίψα για Ζωή
στεφανωμένη με το θάνατο
και Θάνατο Ζωής.
Ανάμεσα στην Πρόοδο και τις Απαιτήσεις της.
Ανάμεσα στην Αναγκαιότητα και τη Ματαιότητα.
Ανάμεσα στον Πολλαπλασιασμό και το «Θέλω».
Ανάμεσα στο Σήμερα και το Αύριο.

Ποιος θα ’ναι τάχα ο Νικητής
στον Τελικό ετούτου του Αγώνα;

Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου