Άφωνο χρώμα

Share

Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου

Δεν ξέρω αν θέλω να τραγουδήσω.
Μπορεί, μα φοβάμαι.
Τα τραγούδια είναι η ζωή μου σε νότες.
Κάθε νότα μια ανάσα μου.
Γιατί να ‘ναι τόσο αδύναμη η φωνή μου
να μη μπορεί να με ακούσει η ζωή;

Κάποιος έβαλε ένα καβαλέτο μπροστά μου.
Τώρα δε μπορώ να χρωματίσω το σκίτσο σας.
Τώρα είναι σκοτάδι
Κι αγαπώ μόνο το τραγούδι.
Κλείστε τα μεγάφωνα.
Δε μ’ αρέσει ν’ ακούει η φύση το τραγούδι μου
Δεν πρέπει να τ’ ακούει
Το πιο πρωτότυπο απ’ όλα τα τραγούδια.
Κλείστε τα μεγάφωνα.
Είναι πιο ωραίο το τραγούδι που τ’ ακούνε
μοναχά τα νερόκρινα
ξεχασμένης ακρολιμνιάς.

Κάποιος είχε βάλει μπρος μου ένα καβαλέτο
Ποιος μου πήρε τα χρώματα;
Τώρα δε μπορώ να κρατήσω το πινέλο.

Δεν είμαι πια ούτε ζωγράφος
Μα ούτε και τραγουδιστής!

Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου
(Από τη Συλλογή “Ο θάνατος ενός θεού”)

3 thoughts on “Άφωνο χρώμα”

  1. POLY OMORFO POIHMA!!!
    ALLA BRE PAIDIA, DEN XERW ISWS KAI NA PAREXHGHTHW MA DEN PEIRAZEI. DIABAZW ETSI POLLA POIHMATA PEZA,ME POLY OMORFA LOGIA ALLA ME THIMIZOYN TIS EKTHESEIS POY GRAFAME STO SXOLEIO KAI OXI POIHMA!! OLA AYTA TA LOGIA TA OMORFA, DEN MPOROYN NA DOYLEYTOYN LIGO PERISSOTERO NA EXOYN KAI MIA OMOIOKATALHXIA,NA SE TRABAEI PIO POLY NA TO DIABASEIS? ETSI O KATHENAS MPOREI NA GINEI POIHTHS ARKEI NA XEREI WRAIES LEXEIS KAI EKEINO POU PONAEI EINAI POU OSO PAEI YPOTIMOYN THN PARADOSIAKH POIHSH!!! EGW PANTA THA THN YPOSTHRIZW KAI AS ME PAREXHGOYN!!!

  2. EYXARISTW!! AYTH TH SELISDA DIASPORIC, POY MAS DINEI AYTH THN EYKAIRIA NA EKFRASOYME TH GNWMH MAS KAI TIS APOPSEIS MAS. KAI PALI EYXARISTW!!!!

  3. Αγαπητή κ. Καραμήτρου
    Κατ’ αρχάς θέλω να σας ευχαριστήσω που διαβάζετε τις αναρτήσεις μας, όπως και μεις βλέπουμε και θαυμάζουμε τα έργα σας.
    Πάντα χαίρομαι τις αυθόρμητες και ειλικρινείς κρίσεις σας .
    Σέβομαι τις απόψεις σας και συμφωνώ . Θέλω να σας πω ότι και εγώ είμαι λάτρης της παραδοσιακής, ριματικής ποίησης (της τέλειας όμως), γιαυτό και στις συλλογές μου πάντα έχω και μια Ενότητα με ριματική ποίηση. Το συγκεκριμένο ποίημα είναι ένας Ποιητικός μονόλογος, όπως και όλα τα ποιήματα της Συλλογής μου”Ο θάνατος ενός θεού”.
    Πρέπει ακόμη να σας πω ότι μου αρέσει να πειραματίζομαι με αφοσίωση σε όλα τα είδη του λόγου.
    Και πιστεύω ότι η ποιητική ουσία μπορεί να αναδυθεί πάντα μέσα ακόμη και από τον πεζό λόγο., όταν αυτός είναι διαποτισμένος με ποιητικά στοιχεία, με συμβολισμούς, με εκφράσεις και λέξεις που ανοίγουν διαφορετικό δρόμο ταξιδιού μέσα στη φαντασία και στην ψυχή του καθενός.
    Μπορεί η “πρώτη ύλη” σε ένα ελευθερόστιχο ποίημα να θεωρηθεί κάπως πιο τραχιά και δυσκολοπέραστη αλλά να σε οδηγεί σε ένα ταξίδι γεμάτο γνώσεις και εμπειρίες , όπως λέει και ο Καβάφης, Και τα μηνύματα να έχουν τόση λάμψη που να ανατριχιάζουν τα μάτια και η ψυχή και το πνεύμα .
    Και από την άλλη ένα ριματικό ποίημα αν δεν είναι μεστό και πλήρες νοημάτων και εικόνων, να καταλήγει μέσα στην ψυχή μας σαν απλά χαρούμενα κουδουνίσματα.
    Μερικές φορές είναι πιο ωραία η γεύση ενός ποιήματος , όταν προσπαθούμε να ανακαλύπτουμε τα υλικά από τα οποία είναι φτιαγμένο , σαν ένα γευστικό φαγητό
    Με πολλή αγάπη και εκτίμηση
    Ευαγγελία

Comments are closed.