Το κρίμα

Share

Το κρίμα ήρθε φέτος πιο νωρίς
μας πλάκωσε κρυφά σαν μαύρο σύννεφο
ήρθε από Δύση κι Ανατολή
από Βορρά και Νότο
να μας ξεπλύνει από τους στάβλους έτοιμο
αυτούς που χρόνια υπογείως στήναμε…

Το κρίμα ήρθε φέτος πιο νωρίς
και θα ποντίσει
όλους τους επιτήδειους

αυτούς που ξέφυγαν τα ίχνη του φωτός,
αυτούς που γεννηθήκανε σκιές
κι ακόμη σκιές κυκλοφορούν
πάντα στο σκότος κρύβονται

Το κρίμα ήρθε φέτος πιο νωρίς
μας κρέμασε από το κλάμα ενός φτωχού
μας γκρέμισε απ’ τον ιδρώτα ενός τίμιου
και όπως πάντα
όπως πάντα ακολουθεί απέραντη σιγή
υπόκωφη
σαν μύρο που δεν λέει να μυρώσει
σαν άτι που δεν λέει να σηκωθεί.

Το κρίμα ήρθε φέτος ακόμη πιο νωρίς
το φως σκιάστηκε
μοναχικό
προσκρούει σήμερα σε αποβάθρες
στου ήλιου τα λιμάνια.
Το κύμα του Αιγαίου πορείες μεταθέτει
κι ο ζέφυρος στρίβει το δρόμο του χαμένου φεγγαριού
για να ξεφύγει πριν την Άνοιξη στη Θράκη
που πάλι πρόκειται να μολυνθεί
από τα μαύρα τα σκουλήκια που γενούν τα χέρια
τα χέρια μας που στάζουν αίμα.

Σεις όλοι φύγετ’ ανυπόφοροι γιοι
στον τόπο αυτό δεν είστε πλέον σεις δεκτοί
σκορπίστε την ασχήμια σας αλλού
χαθείτε.
Πώς ήταν και φυτρώσατε ανάξιοι,
σκορπίστε, μην πιάσει ο ήλιος βολεμένα το πρωί
τα κενοκρόταλα τα έργα σας
μη σας τα πάρει μια ριπή…

Το κρίμα ήρθε κι έμεινε θαρρείς
στα μέρη της χρυσής αυγής…
Τι κάνετε ακόμη δαύτου βλοσυροί,
τώρα μοιρολογούν οι έντιμοι
σεις προξενήτρες του κακού μας εαυτού πνιγείτε
φαγώθηκαν τ’ απωθημένα ενός αθώου μας καιρού
κι εμείς δεν το ξεχνάμε.

Ιάκωβος Γαριβάλδης