Συντρίμμια

Share

Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου

Καπνός και αλλοφροσύνη
Χίλιοι οι παλμοί
Στην πράσινη την τσόχα
Καμιά αιδημοσύνη
Πάθος και μπόχα
Και ξεπεσμοί.

Ανδρείκελα φυτρώνουν
Κάθε στιγμή
Με μάτια βυθισμένα
Φαντάσματα που απλώνουν
Χέρια τελματωμένα
Απ’ τη «σφαγή».

Αυτοσκοπός και αρχή τους
Τι δε θα ’δίναν, τι
Για να τους έρθει «ρέντα»
Την ίδια τη ζωή τους,
Σωστά «ραμολιμέντα»,
Βγάζουνε στο σφυρί.

Ανθρώπινα συντρίμμια
Καρδιά που ηχεί
Άγχος απελπισίας
Ματιές σαν απ’ αγρίμια
Πιο κει ο Τειρεσίας
Καραδοκεί.

Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου

1 thought on “Συντρίμμια”

  1. Αγαπητή Ευαγγελία,
    Κι αν καραδοκεί ο Τειρεσίας, κι αν φαίνονται συντρίμμια παντού τριγύρω, η πρόοδος και η εξέλιξη ακολουθούν. Η πρόοδος χρειάζεται τα συντρίμμια για να δείξει στο θύμα την αξία της σωστής σκέψης και δράσης. Η θάλασσα της σκέψης δεν ξεπλένει κανένα ξεπεσμό αν χαθούν οι αξίες που ξεχνούμε καθημερινά.
    Η φύση από μόνη της αποβάλλει τα παράσιτα, και η σκέψη πρέπει να εναρμονιστεί με τη φύση για να πετύχει η πρόοδος.
    Υπέροχο και επίκαιρο το ποίημα, πιο πολύ αξία πάντα έχει η σκέψη…
    Ιάκωβος

Comments are closed.