Η ναυμαχία της Σαλαμίνας (φόρος τιμής για την επέτειο)

Share

Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου

Άλλοι περήφανοι σαν αετοί κινούνε
για τις ψηλές, μεγάλες κορυφές
τιμώντας της ζωής τους την πορεία
Μα οι Πέρσες σαν αρπακτικοί γύπες ποθούνε
-μικροί και βδελυροί κατακτητές-,
ν’ απλώσουνε παντού κυριαρχία…..

Στόχος η Ελλάδα πούν’ της ομορφάδας λίκνο,
-πού ’χε Θεούς σμιλέψει στις ψυχές,
πού ’χε ιδεώδη χτίσει με το χρόνο,
που εχάλκευσε λιογέννητο, ωραίο κύκνο
τη γλώσσα που δεν πέθανε ποτές,-
θέλησαν να γκρεμίσουν από το θρόνο.

Μα οι δημογέροντες σοφοί των Αθηναίων
με τη γενναία ελληνική ψυχή,
με το “Μολών λαβέ” κληρονομιά τους,
είπαν: «Ο ήλιος των Ελλήνων των γενναίων
όσο στον ίδιο δρόμο οδηγεί
τον Ξέρξη δε θα κάνουν άρχοντά τους».

Γέμισε κόσμο το νησί, η Σαλαμίνα,
-κονάκι όπου φώλιασαν κρυφά-.
Κι ο Ξέρξης καθισμένος σ’ ένα θρόνο
να ονειροπαίζει λαχταρώντας την Αθήνα
σα δαίμονας που έσπειρε φωτιά
ανοίγοντας για τον Ισθμό το δρόμο.

Και καμαρώνοντας τα δυνατά του πλοία
περίμενε ο θρασύδειλος… “θεός”
με σιγουριά την εύκολη τη νίκη.
Μα οι τριήρεις μας εγράψανε ιστορία!
Σα γίγαντες πολέμησαν καθώς
αμύνθηκαν για ό,τι τους ανήκει.

Στριμώχτηκαν τα Περσικά “τρανά” καράβια
στης Σαλαμίνας μέσα τα στενά,
Τα βέλη τους στον ουρανό μυριάδες.
Με την ψυχή τους από την πατρίδα άδεια,
με φόβο για τον Ξέρξη στην καρδιά,
πώς να παλέψουν για τους αφεντάδες!

Μα οι Πόλεις-Κράτη της Ελλάδας γίναν ένα
Τροιζήνιοι, Σικυώνιοι, Μεγαρείς
Λακεδαιμόνιοι, Κείοι, Κροτωνιάτες…
Όλοι μαζί για την Πατρίδα στην αρένα
Νάξιοι, Επιδαύριοι, Ερετριείς,
Ερμίονες, Λευκάδιοι, Αμβρακιώτες…

Σ’ αυτόν τον άνισο και άδικο αγώνα,
όλοι με μιαν ελεύθερη ψυχή
κίνησαν για τη Νίκη ή για τον Άδη.
Με αρχηγούς απ’ των Γενναίων τον ανθώνα,
τον μεγαλοφυή Θεμιστοκλή
και τους Αδείμαντο κι Ευρυβιάδη.

Καθώς ανέτειλε η μέρα, σαν λιοντάρια
πολέμησαν για την Πατρώα γη
-τους χάϊδευε ο ήλιος με καμάρι!-
όλη τη μέρα, λιγοστοί μα παλληκάρια.
Του φτάνει του Γενναίου η ψυχή,
τη γη του αν τολμήσει εχθρός να πάρει!

Με τον Παιάνα της Ελλάδας τραγουδώντας
Το άπιαστο κατάφεραν τη Λευτεριά ποθώντας:

«Ω, παίδες Ελλήνων, ίτε! Ελευθερούτε πατρίδ’,
ελευθερούτε δε παίδας, γυναίκας,
θεών τε πατρώων έδη, θήκας τε προγόνων.
Νύν υπέρ πάντωνν ο αγών»

«Εμπρός, λεβέντες Έλληνες, εμπρός για τον αγώνα!
Να ελευθερωθεί η Πατρίς, γυναίκες και τα τέκνα.
Τα πάτρια εδάφη μας μη πέσουν στους βαρβάρους.
Προασπιστείτε τους Θεούς, τις δόξες των προγόνων.
Αξίζει να πεθάνουμε γι’ αυτά και την Ελλάδα!»

Ορθώθηκε το ηθικό μετά τη νίκη.
Αρχή κι ανάπτυξη πολιτισμού
απ’ όπου θήλασαν οι Ευρωπαίοι
Η Δόξα όλη στους πολεμιστές ανήκει.
Θεμέλιωσαν ιδανικά παντού
να μας διδάσκουν να ’μαστε γενναίοι

Οι καιροσκόποι πήρανε το μάθημά τους.
Ο Ξέρξης κατρακύλησε στη γη.
Έμεινε θρυλική η Ναυμαχία!
Δίδαγμα για τους Έλληνες, κληρονομιά τους
η μέρα κείνη που για πάντα ζει.
Παρέμεινε ψηλά στην Ιστορία!

Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου