Manolis Aligizakis

You always get up first
light rustle of bed-sheet
you walk to the bathroom

I stretch my leg to feel your warmth
outline of your missing body
I feel your heartbeat

pulsing smoothly on the sheet
that covered your body all night long
rhythm being in harmony with mine

I hear you brushing
your teeth
your hair
your steps slowly back to bed

waiting for me to open my eyes
like that first time
in that cheap hotel years ago

they must have demolished it by now
to build a newer and higher building

and when I pretend to wake up
like that first time you whisper

I love you


Manolis Aligizakis, Canada
From the book “Vortex”

3 thoughts on “Daybreak”

  1. Bravo, re Manoli, polu oreo. ( Sygnomi gia to “re” alla etsi moy vgike. Xoris afto to “re” ke ta “greeklish” isos na min eniothes ki esy to “bravo” moy). Aris Adanis

    1. ‘Αρη καλημέρα, σ ευχαριστώ, το ‘ρε’ δεν μ’ ενοχλεί καθόλου. Νάσαι καλά!
      Ari, thank you so much. I’m glad you enjoyed it.

  2. Wonderful and very touching, indeed!
    Συγχαρητήρια! Ευχαριστούμε που με το πινέλο σας αγγίζετε τόσο γλυκά τον γκρίζο καμβά της καθημερινότητάς μας, θυμίζοντάς μας τα τόσο μικρά και τόσο μεγάλα που συνήθως τείνουμε να ξεχνάμε ή αφήνουμε – εκούσια ή ακούσια – να περάσουν απαρατήρητα. Όπως ακριβώς και τα πιο τρυφερά και ανεπανάληπτα χρόνια μας….

Comments are closed.