Month: December 2011

Το Γκρίζο Κασκόλ – VII

Share

http://blogs.keshokenya.org/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597419592.2009880542755126953125 Αλήθεια, τι έγινε με το λοχαγό σας Κώστα; ρώτησε με ενδιαφέρον ο Αργύρης. Σου σκορπίσαμε πολύ το θέμα. Για πες μας, σε ξανακάλεσε στο γραφείο του, ύστερα απ’ όσα συνέβησαν με την ιστορία του Ρούπελ;

Genuine Valium Online Uk – Μπράβο λοχία που το θυμήθηκες, είπε ο Γιώργος. Εμείς, κουβέντα στην κουβέντα παραξεφύγαμε απ’ το δρόμο μας. Με το να θέλουμε να πούμε ο καθένας τα δικά του, απομακρυνθήκαμε πολύ. Χάσαμε τελείως τα ίχνη.

– Μα, εγώ σας είπα πως παρακολουθούσα με ενδιαφέρον τη συζήτησή σας και δεν θέλω να χάσω τη συνέχεια. Το είδατε και σεις πώς ξανοίχτηκε το πράγμα και το όνειρο του Στρατή έμεινε στη μέση.

«Τώρα η ελπίδα μου ταυτότητα δεν έχει, τώρα φεύγω…»

Share

Valium Online Next Day Delivery Στο διπλανό τραπέζι μια παρέα νέων κουβέντιαζε. Μου έκανε εντύπωση πως δεν ήταν απ’ αυτούς τους χαζοχαρούμενους που χασκογελάνε και οι συζητήσεις τους δεν έχουν νόημα. Τους άκουγα να μιλάνε με σοβαρότητα και να ανταλλάσουν γνώμες για τη δύσκολη κατάσταση που βιώνει η χώρα μας. Έλεγαν διάφορα και μοιράζονταν –έτσι έδειχναν– τις ανησυχίες τους.

Το Γκρίζο Κασκόλ – VI

Share

Buy Diazepam Reviews Οι δυο φίλοι, καθισμένοι πάνω στα κρύα σίδερα του αλυσοδεμένου άρματος στις χοντρές ράγες του αμπαριού, συνέχιζαν χαμηλόφωνα τη συζήτησή τους, ενώ οι άλλοι δυο συνάδελφοί τους, πεσμένοι μπρούμυτα δίπλα τους, κοιμόταν αμέριμνοι για την ώρα.

Το ΧΙΟΣ συνέχιζε το ταξίδι του. Αραιά και πού, κανένα φουσκωμένο κύμα, ξεχασμένο απομεινάρι της φοβερής χθεσινοβραδινής τρικυμίας, χτυπούσε απέξω τα πλευρά του. Οι επιβάτες του, όμως, ύστερα απ’ το ολονύχτιο πανδαιμόνιο που πέρασαν, δεν έδιναν πια και μεγάλη σημασία σε μικροπράγματα. Τέτοια μικροτραντάγματα τώρα δεν τα υπολόγιζαν. Τα άφηναν να περνούν απαρατήρητα. Γι’ αυτό κι όλοι οι στρατιώτες, ξαπλωμένοι εδώ κι εκεί, ησύχαζαν σα ναρκωμένοι.

Συμφιλίωση

Share

http://weiroch.co.uk/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597269832.1164629459381103515625 Παίξε, Αιώνιε Αυλέ του Χρόνου.
Παίξε τη Μουσική σου,
το Παρελθόν μας, το Παρόν, το Μέλλον,
παίξε. Η Μουσική σου θα ερμηνέψει
το αποτύπωμα της Αιωνιότητας.
Έχουν φθαρεί πια οι Ζυγοί
κι ας λάμπουν.

http://birmingham-dolls.co.uk/amelia/ Ζωγράφισε, Ανεξίτηλο Χρώμα του Απείρου.
Ζωγράφισε την καθημερινότητά σου,
το Παρελθόν μας, το Παρόν, το Μέλλον,
ζωγράφισε. Η ρωπογραφία σου θα απεικονίσει
το αποτύπωμα της Αιωνιότητας.
Έχουν ισοσκελιστεί πια οι Ζυγοί
κι ας πάλλονται.

Δέηση στον Άγιο Βασίλη

Share

Χαίρομαι που θα ’ρθεις και φέτος πάλι
Θέλω να ξέρεις πως πολύ το λαχταράω
Δώρα σακούλια να γεμίσεις τη μασxάλη
Όμως να ξέρεις, Άη- Βασίλη μου, πονάω.

Buy Valium From India Πονώ για τα παιδάκια που πεινούνε
Που μες στους δρόμους τριγυρνούν και ζητιανεύουν
Πονώ για τους τρανούς που δεν πονούνε
Και τι θα πει αγάπη δε μαντεύουν.

Order Diazepam Australia Για τους ανθρώπους που σκοτώνονται στους δρόμους
Κι αφήνουν πίσω ορφανά, μάνες και χρέη
Για τους χαμένους μας πικρούς και άδειους χρόνους
Από αγάπη, προσφορά, δόσιμο, ελέη.

Επιστολογραφία μιας συνήθειας

Share

Valium Online Norge Αγαπημένε ΄Αγιε των αμετανόητων παιδιών,

Σου γράφω ξανά με το μελάνι μιας αμφισβητούμενης ωριμότητας
Στην κόκκινη στολή σου καταθέτω με συνέπεια
Τις αδικαίωτές μου παρορμήσεις
Ανακαλύπτοντας ξανά την αθωότητα της προσμονής…

Στα άσπρα γένια της αιώνιας σοφίας σου
Αναζητώ τους λόγους των φτερωτών μου έργων

Πέταγες

Share

Πέταγες κι είχες εμπρός σου ουρανούς
κι ο νους ο ονειράρης
σκόπευε προς την αθανασία.
Οι ελπίδες οι δειλές γενήκανε κολώνες,
δαυλοί βάψαν με φως τις σκοτεινιές,
δεν σκούζεις πια σ’ ανηφοριές
ζωγράφισες χαμόγελο στα χείλη.
Στην γλάστρα ανθεί ο βασιλικός
κι ο Αύγουστος βάζει φωτιά στ’αμπέλια,
γλυκό κρασί στα σωθικά
και περισσά τα μέλια.

Το Γκρίζο Κασκόλ – V

Share

Ο ρυθμικός κρότος των δεκανικιών του Γιάννη φτάνει οξύς και διαπεραστικός στα αφτιά του. Αντιβουίζει μέσα στα σιδερένια τοιχώματα του απέραντου αμπαριού και του τρυπά τα τύμπανα. Παράξενες σκιές χορεύουν γύρω του. Το όραμα του Δημήτρη, που με δεμένα πισθάγκωνα τα χέρια ζητωκραυγάζει μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα . . . Οι φωνές των μελλοθάνατων, που αγέροχοι, γεμάτοι θάρρος κι αυταπάρνηση ψάλλουν τον Εθνικό Ύμνο . . . Ο κρότος των πολυβόλων . . . ο ρόγχος των κουφαριών που σπαράζουν στο χώμα καταματωμένα. . . το γυρτό σώμα του πατέρα του, που με δυσκολία κρατιέται πάνω στα παραμορφωμένα απ’ τα κρυοπαγήματα πόδια του . . . Η στεγνή, βασανισμένη όψη της χαροκαμένης μάνας του, που προβάλλει βουβή και θλιμμένη μέσα στο μαύρο πλαίσιο της κατάμαυρης μαντίλας της . . . Ο ξάδερφός του ο Αντώνης και μια σειρά παλικαριών . . .