Κονιορτός

Share

Οκτώ χαϊκού της σκόνης

Ιάκωβος Γαριβάλδης

Tι θέλεις πάλι;
σου το ‘χω πει, ακόμα
δεν σου ανήκω.

Μετά την αρχή
και πριν από το τέλος
φαύλα δεν τήκω.

Εδώ που ζητάς
τα νέα σου θύματα
έφτασες νωρίς.

Σε μια γιρλάντα
σ’ έπλεξα και κάθισες.
Να φύγεις χωρίς.

Όσο κι αν ψάχνεις
όσο κι αν αλώνεσαι
είναι του κάκου.

Πολλά μου κρύβεις
μα όπου κι αν κρύβεσαι
κατά κοράκου.

Θαρρείς δεν σ’ είδα
στης νιότης μου τη σχόλη
να σιγοπερνάς;

Τι θέλεις πάλι
και κάθισες πάνω μου,
τι προμελετάς;

Ιάκωβος Γαριβάλδης
Μελβούρνη
“Άλγη Σεμνοτυφίας” 2011

5 thoughts on “Κονιορτός”

    1. ευχαριστώ φίλε Μανώλη,
      Το μήνυμα είναι ότι πριν την αρχή και μετά το τέλος μας όλα ανήκουν στη σκόνη.
      Το ενδιάμεσο διάστημα το λέμε ζωή.
      Είμαστε καταδικασμένοι στη δημιουργία με σκοπό να πείσουμε τη σκόνη πως δεν χανόμαστε τέλος πάντων…
      χαιρετώ
      Ιάκωβος

  1. Αγαπητέ Ιάκωβε,
    Τα 8 χάι-κου σου, εκτός του μηνύματος που αυτόνομα μεταφέρει το καθένα, παρατήρησα ότι:
    (α). Συνδέονται μεταξύ τους, με τη χρήση του δεύτερου προσώπου του λόγου, που χρησιμοποιείς σε όλα και οδηγείς τον αναγνώστη να αντλήσει το γενικό νόημα, που είναι μια υπόμνηση “της ματαιότητας” του ανθρώπου, με στόχο της άμβλυνση της ματαιοδοξίας του.
    (β). Συνδέονται και με την ομοιοκαταληξία του τρίτου πεντασύλλαβου του καθενός με το επόμενο. Αυτή η έξυπνη τεχνική εντείνει ακόμα πιο πολύ την αίσθηση ενοποίησης του νοήματος, αλλά και μιας -ας την πούμε- εθελούσιας παροχής τμήματος της ατομικότητας, για χάρη του συνόλου.
    Κατά την ανάγνωσή τους, ως μεμονωμένων χάι-κου, με σωστή σε όλα την τήρηση του 5σύλλαβου του πρώτου στίχου, του 7σύλλαβου του 2ου και του 5σύλλαβου του 3ου, και στη συνέχεια όλων αυτών μαζί, μου ήρθε στο νου η φράση “ΟΚΤΩ ΣΕ ΕΝΑ”.
    Σε ευχαριστούμε που μοιράστηκες μαζί μας αυτή την παρα πολύ καλή ποιητική σου έμπνευση, που, μαζί με τα έργα των άλλων ποιητών και συγγραφέων, ανεβάζουν συνεχώς τον ποι-η-τικό και ποι-ο-τικό πήχυ της “Διασπορικής”.
    Με την τιμή και τους χαιρετισμούς μου, από το Μαρούσι, Άρις Αντάνης

  2. Πράγματι η υπέροχη αυτή ροκ μπαλάντα που μας έστειλε η κυρία Πεχλιβανίδου ταιριάζει με το ποίημα και δένει αρμονικά με τα νοήματα που μας μεταφέρει ο ποιητής. Το μοτίβο με την κιθάρα που συνοδεύει το βιολί σε σχεδόν κλασικό ύφος και τα βόκαλς να ολοκληρώνουν τη μουσική αυτή έμπνευση, που είναι και ένα από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια, με παρασύρουν να παραφράσω μια παλιά ρήση: “Ενός… καλού μύρια έπονται”! ( Άρις Αντάνης)

Comments are closed.