Περιμένοντας για το αύριο

Share

Άντρια Γαριβάλδη 

Ότι κι αν να πούμε το κακό έγινε πριν τόσα χρόνια!

Ότι και να πούμε
το πρωτοβρόχι εξακολουθεί να πέφτει αβέβαιο για τον προορισμό του,
σ’ ένα κήπο που ποδοπατήθηκε άγρια
και σφραγίστηκε με τ’ αχνάρια ξενικών επισκέψεων.

Ότι και να πούμε
το δέντρο ακόμα περιμένει στην πλατεία να ποτιστεί απ’ το χέρι το δικό μας.

Γι αυτό,
ας βιαστούμε να ξαναστολίσουμε την επόμενη άνοιξη
τον Επιτάφιο στην πικραμένη εκκλησιά.
Για ν’ αντηχήσει στον αυλόγυρο της
το τραγούδι των μελισσών.

Ότι και να πούμε
αυτά που θα πούμε όταν ανταμώσουμε στο σταυροδρόμι των αναμνήσεων
θα είναι μόνο λόγια παρηγοριάς, για μας και για σας.

Και όλα αυτά θα γίνονται

… περιμένοντας για το αύριο!

Άντρια Γαριβάλδη

2 thoughts on “Περιμένοντας για το αύριο”

  1. Είναι αξιοπρόσεκτο, πώς, αυτοί οι παρα πολύ καλογραμμένοι στίχοι με τις δυνατές μεταφορές, μπορούν να ταιριάξουν με τις ανησυχίες, τις προσευχές, τις αναμνήσεις και τις ελπίδες ΟΛΩΝ μας.
    Κάποιοι κόσμοι βρίσκονται ανέκαθεν στην επικαιρότητα. Είναι καλό ή κακό αυτό;
    Ας μείνει το ερώτημα αναπάντητο, ακριβώς όπως αιωρούνται και οι πιο πάνω στίχοι μέσα στις σκέψεις μας, τώρα που τους διαβάζουμε.
    Ευχαριστούμε που έχουμε την ευκαιρία να τους διαβάσουμε…
    Με τους χαιρετισμούς μου, Άρις Αντάνης

  2. Να ‘σαι καλά Άρι. Σίγουρα πολλοί από μας διαπιστώνουμε ότι η ζωή μας είναι γεμάτη με ερωτηματικά. Είναι παρήγορο να ξέρεις ότι κι άλλοι περνούν από τα ίδια μονοπάτια σκέψης.

Comments are closed.