Ο κόκκινος σκούφος κι ο λύκος

Share

Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου

Ήρθε στην αυλή μου η Κοκκινοσκουφίτσα
ψάχνοντας το δρόμο για το παρελθόν,
ανάμεσα σε μονοπάτια επικίνδυνα,
ακολουθώντας τα «Ανθρώπινα» ίχνη
και ντυμένη με το κόκκινο παλτό της παιδικότητας.
Ήρθε κρατώντας πρόσφορο ζωής κι ελπίδας
για ξεχασμένους ταξιδευτές.
Γλυκειά κι αθώα
έχοντας σημάδι τον ουρανό
που διαγράφεται γαλάζιος κι ήρεμος
μέσα από τα πανύψηλα δέντρα.
Αδύναμη μέσα στη σιγουριά  και τη δύναμή της.

Ήρθε στην αυλή μου και εγώ την ακολούθησα
παραμονεύοντας
πίσω από τους θάμνους και τις φτέρες.
Πλάι πλάι απ’ τα μονοπάτια.
Κρυμμένος μέσα σε λάκκους και λάσπες.

Κι έπειτα σαν λύκος
χώθηκα στον κόκκινο σκούφο
τον ριγμένο στην πλάτη της
γιατί ήθελε να νιώθει τον ήλιο στα μαλλιά της,
τον ήλιο που άφηνε τις ανάσες του να χορεύουν
αγκαλιαστά με τα φυλλώματα και με το αίμα.

Άνοιξα την πόρτα πριν απ’ αυτήν
και χώθηκα
στο ζεστό κρεβάτι της γερασμένης αθωότητας
καταπίνοντας
γουλιά γουλιά τη δολερή επιτυχία μου

Έβαλα τον κακό λύκο μέσα στην κόκκινη κούνια της απειρίας
ντυμένο με τη φενάκη της γιαγιάς – παγίδας

και τώρα
με το στομάχι μου βαρύ
από το άδικο και το γκρέμισμα,
κείτομαι χάμου
περιμένοντας
να μου κάνουν πλύση των αμαρτημάτων μου.
Για να πάψω να είμαι λύκος.

Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου
Α΄ Έπαινος 2011 από το Σωματείο Λόγου και Τέχνης Κορίνθου “Αλκυονίδες”