Λυδία Λίθος

Share

Ιωάννης Παναγάκος

Ξεχαστήκαμε καιρό στην ξηρά
ψάχνοντας τη Λυδία Λίθο των ονείρων μας!
Δεν ξέραμε τότες, ούτε το υποψιαστήκαμε:
μια Λυδία Λίθος, εγωτιανή, το όνομά της,
μας οδηγούσε και την κουβαλάγαμε
στο άπλευστο ναυάγιο των ονείρων.
Μέχρι, που τα κουπιά,
μας τα ξέρανε, μαζί της, η λάσπη·
και πετρώσανε.
Και τα πανιά μας, αφύσητα,
τα ξέσκισε το αιμοβόρι.
Αλλά ούτε τότε νιώσαμε
ποια Λυδία Λίθος ήταν
τα Όνειρα και η Ψυχή μας:
Που μπόραε να μετασχηματίσει,
αν θα το θέλαμε,
αν το’ χαμε ψυλλιαστεί,
κάθε πέτρα σε θάλασσα·
αιώνια προορισμένη
να μας αρμενίζει στα πέλαα!

Ιωάννης Παναγάκος