Κορκοτσάνια*

Share

Άρις Αντάνης

Τα ’ δες πώς κουνάνε πέρα-δώθε τα σπαγκάτα φύλλα τους;
Κάνουν πως αφήνονται έρμαια στα θαλάσσια ρεύματα…
Θαρρείς χορεύουν, δίχως βήματα, καθώς, κιτρινοπράσινες
λικνίζουν τις παράσιτες κεραίες τους – έλα- σε προκαλούν.
Στα βότσαλα προσκολλημένοι θύσανοι , φούντες θαλασσινές
και από πάνω να πλασάρει την πολυχρωμία της μια πέρκα.

Τα’ δες πώς κινούν τα νήματά τους; Κι όλου του βυθού,
θαρρείς, τα νήματα, αφού ανάγυρω κυκλοφορούν οι χάνοι,
με τα ορθάνοιχτά τους στόματα, από βουλιμία και έκπληξη,
ενώ ένας γύλος αλαζόνας δοκιμάζει τη λιγνή απερισκεψία του,
και ναρκισσεύεται στον κίνδυνο να τυλιχτεί στα οξέα εκκρίματα
των φύλλων, για να πληρώσει ο αφελής τα κρίματα των φίλων.

Τα, δες πώς ζούνε αργόσχολα, κινούνται ακίνητα, έλκουν
την προσοχή και στήνουν ξόβεργες, για να σ’ αρπάξουν,
γαριδούλα, στις γλιδερές πλεξούδες τους και να σε πιουν,
του βύθους τα παράσιτα, να χαρούνε δωρεάν τη χάρη σου
και να σου κλέψουν την τιμή σου, με ατιμία και δηλητήριο,
πώς και δεν βλέπεις τον αδαή αστερία που σαγηνεύτηκε;

Τα’ δες και μη ξεχνάς τι σού ‘λεγε η μάννα σου, παιδί,
σαν έβγαινες με τσούξιμο και κλάματα απ’ τη θάλασσα,
ν’ αλείψει με λαδάκι τ’ αναιμικό κορμάκι, να ξεκολλήσει
τις βδελυρές τους πλοκαμίδες: «παιδί μου, του αχινού
τα μαύρα αγκάθια μη σε σκιάζουν, γιατί ξέρεις πού πατάς.
Μα ν’ αποφεύγεις, της ζωής τ’ αθώα κορκοτσάνια… []

Άρις Αντάνης
(Από την ποιητική συλλογή του «ΘΑ ΠΑΩ ΠΑΛΙ ΣΤΟ ΝΗΣΙ»
Εκδόσεις ΕΝΤΟΣ- Αθήνα 2005)

[stextbox id=”grey”]*Σημείωση: Τα κορκοτσάνια είναι ένα μικρό ποώδες φυτό της θάλασσας, με κιτρινοπράσινα, κολλώδη νηματοειδή φύλλα, που παράγουν οξύ και «κολλάνε» σε ό,τι τα αγγίξει. Στο ανθρώπινο δέρμα δημιουργούν ερεθισμό και τσούξιμο, που δεν περνάει εύκολα. Αν πέσει κανείς σε δάσος από κορκοτσάνια και δεν γνωρίζει γι αυτά κινδυνεύει ακόμα και σοβαρά.
Η λέξη δεν υπάρχει στα λεξικά και πρέπει να προέρχεται από τη «ντοπιολαλιά» του Πόρου. Μέχρι σήμερα δεν κατάφερα να βρω τον επιστημονικό όρο. Αν κάποιος γνωρίζει, ας μας πληροφορήσει. Ευχαριστώ πολύ. Άρις.-[/stextbox]

5 thoughts on “Κορκοτσάνια*”

  1. Θαλάσσια αύρα πάνω και κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας με έφυγε για λίγο από τον ζόφο . Σε ευχαριστώ !

  2. Άρι Αντάνη
    Τί όμορφα μας ταξιδεύεις με την πρωτοτυπία σου και την ελληνική ανάσα , αφήνοντας πάντα μέσα από μια απλοϊκή ιστορία κάποια μηνύματα που όχι δεν είναι απλοϊκά!
    Σαν και αυτό της γαριδούλας, σαν τόσες γαριδούλες που τις καταπίνουν οι βδελυροί και τιποτένιοι. Γέμισε η ζωή μας κορκοτσάνια. Σαν τους βουλευτές μας “να …πούμε” …

    Υ.Γ. Από την περιγραφή έχω την αίσθηση ότι ίσως πρόκειται για “κολυβάρες” ή “κολυμπάρες” που γίνονται νοστιμότατες τηγανιτές με κουρκούτι όπως τα μύδια και συνοδεύονται φανατικά από τσιπουράκι.
    Υ.Γ. 2. Αν ζει η μαννούλα σου να μου τη φιλήσεις για τη ΣΟΦΙΑ της.
    Ευαγγελία

  3. Λεωνίδα, Ευαγγελία, σας ευχαριστώ παρα πολύ για τα ενθαρρυντικά σχόλιά σας. Είναι ειλικρινά τυχεροί όσοι ακούνε, αυτό τον καιρό του “ζόφου”, κάποια καλή κουβέντα και μάλιστα από τους αξιόλογους ανθρώπους της Διασπορικής !
    Με τιμή και με αγάπη,
    Άρις.-

  4. «παιδί μου, του αχινού
    τα μαύρα αγκάθια μη σε σκιάζουν, γιατί ξέρεις πού πατάς.
    Μα ν’ αποφεύγεις, της ζωής τ’ αθώα κορκοτσάνια… Α.Α. []

    Φίλος και γνώστης των ρηχών νερών… αγαπητέ μου Άρη, σε απολαύσαμε μαζί με τον Συριανό Δημήτρη μου, που υπεραγαπά τη θάλασσα… δίχως να παραλείψουμε μνήμες από τον εξ ίσου όμορφο Αιγιώτικο κόλπο με το Σελινούντα και τους θρύλους της Αρχαίας Ελίκης…
    Θαυμάσια η ενορχήστρωση των πολυλάλητων νερών με εκείνους, τους εκτός της σύγχρονης πραγματικότητας…, στη στεριά!
    Μαγεία, δίχως άλλα ψιμύθια!
    Σ΄ ευχαριστούμε για την ομορφιά της γραφής σου
    και για τη …συζήτηση!
    Να είσαι καλά,
    Υιώτα
    αστοριανή, ΝΥ

  5. Αγαπητή μου Yota, με τις λίγες λέξεις σου, κατάφερες να με πας κι εμένα στη Σύρο την καλωσορίστρα – όλα τα νησιά μας είναι όμορφα, αλλά μερικά σε περιμένουν με αγκαλιές ορθάνοιχτες και γαληνεύεις- στις Αιγιώτικες ακτές που νομίζεις πως είσαι σε ένα ακόμα γαλανό νησί, στους θρύλους της Ελίκης και στα άβαθα νερά της νιότης μας. Τι με ευχαριστείς; Για μένα είναι μεγάλη η τιμή που μου χάρισες με το ευγενικό σου σχόλιο και για σένα και το Δημήτρη, έρχεται ζεστή η ευγνωμοσύνη μου, για ένα κάποιο χαμόγελο που άνθισε, καθώς το διάβαζα.
    Με τιμή και με αγάπη, από την πολύπαθη πατρίδα σας.
    Άρις.-

Comments are closed.