Αύριο… (12-02-2012, 2.00” ώρα Ελλάδος)

Share

Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου

Αύριο θα ξημερώσει μια άλλη γεωγραφική απεικόνιση της ζωής μας.
Αύριο τα μάτια μας δε θα βλέπουν ίσια
Θα έχει χαθεί ο ορίζοντας.
Αύριο θα αποθηκεύσουμε τα φτερά μας  σ’ ένα μπαούλο του παρελθόντος
φυλάσσοντας το κλειδί από τους “βάρβαρους καιρούς”

Αύριο δε θα ξημερώσει πάλι στο πάρκο με τους ήρωες, ο ήλιος.
Θα έχουνε κομματιαστεί τ’ αγάλματα απ’ τον εχθρό.
Και τα παιδιά μας θα ορφανέψουν από πρότυπα.
Αύριο οι ποιητές θα χάσουν τη φωνή τους
που όσο κι αν βγαίνει δε θ’ ακούγεται
από τους καταρράχτες που θα παρασέρνουν τα όνειρά μας.

Αύριο δε θα ξυπνήσουνε χαράματα οι ελπίδες των αγώνων μας.
Θα τυλιχτούνε σε κουβέρτες απ’ το κρύο.
Κι αν κάποτε ξυπνήσουν θα είναι η ώρα του αποδείπνου.

Αύριο πρέπει να ξανακάνουμε το χάρτη της Πατρίδας μας
κατάλληλο για μάθημα Παράδοσης.
Αύριο δεν πρέπει να ξεχάσουμε.
Πρέπει να ξανανοίξουμε κρυφά σχολειά
Να μελετήσουμε.

Οι ποιητές και τα φτερά κι ο ήλιος δεν πέθαναν.
Μες στην ψυχή μας περιμένουν.

Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου

1 thought on “Αύριο… (12-02-2012, 2.00” ώρα Ελλάδος)”

  1. Πολύ όμορφοι στίχοι. Το συγκεκριμένο αύριο έχει ημερομηνία, αλλά τελικά δεν έχει ημερομηνία. Όποτε και να το τραγουδήσεις η αξία του θα είναι εκεί. Και δεν είναι από αυτά τα “σήματα” που όταν τα πλησιάζεις φεύγουν ένα “βήμα” κάθε φορά. Είναι από αυτά τα βήματα που αφήνουνε το “σήμα” τους κάθε φορά. Οι ποιητές και τα φτερά και ο ήλιος δεν πέθαναν, λέει η Αγγελική. Το διαπιστώσαμε τώρα που ήρθε το αύριο κι εμείς μιλάμε ήδη και γράφουμε για το επόμενο.
    Άρις.-

Comments are closed.