Month: March 2012

Ο Άρτιος Κυβερνήτης

Share

Ρωτώντας τον Πλάτωνα κάποτε οι Κυρηναίοι να τους γράψει μερικούς φιλοσοφημένους νόμους, προκειμένου να σχηματίσουν δημοκρατικότερη διακυβέρνηση, τους αρνήθηκε απαντώντας.

«Δεν μπορώ, λέει, διότι ζείτε πολύ αλαζονικά και δύσκολα κυβερνείστε με σοφία».

Δεν υπάρχει χειρότερος εχθρός απ’ την αλαζονικό χαρακτήρα ενός ηγέτη να κυβερνήσει δίκαια και με σοφία. Όταν κατέχεται κανείς από εγωκεντρισμό και αλαζονεία, τραχύνουν τα ψυχικά χαρακτηριστικά και χάνει την εύσπλαχνη γαλήνη του. Αποκαλεί τον εαυτό του δήθεν ευδαίμονα και νομίζει πως είναι υπεράνω του νόμου βλέποντας την ανθρωπότητα σαν υποδεέστερη.

Ανατομία του Εχθρού

Share

Ο φοβερότερος εχθρός για τον πρωτόγονο άνθρωπο ήταν αναμφισβήτητα τα άγρια θηρία τριγύρω του, ώσπου έμαθε να τα ημερεύει και να τα εκμεταλλεύεται άνετα. Του ήταν αδύνατο να ζήσει χωρίς αυτά μετέπειτα όταν άρχισε να τα χρησιμοποιεί εντατικά για όργωμα, μεταφορικό μέσο, πολεμικό σύντροφο και πιστό φίλο στη προστασία του. Υιοθέτησε το γάλα και το κρέας για τροφή, το δέρμα με το τρίχωμα για ρούχα και παπούτσια, τα κόκαλα για μουσικά όργανα η εργαλεία, τη γαστρική πυτιά για την τυροκομική του.

Τίποτε δεν άφησε να πάει χαμένο, ακόμα και τα περιττώματα εκμεταλλεύτηκε για γεωργική κοπριά και για προσάναμμα. Το ίδιο έκανε και με το φυτικό βασίλειο, τα άκαρπα δένδρα και βλαβερά αγριόχορτα τα εκμεταλλεύτηκε επίσης παρόμοια. Το βρομόξυλο (stink wood) να κατασκευάζει πολυτελή έπιπλα και τα δηλητηριώδη μπελαντόνα με το θανατηφόρο κώνειο, για γιατρικό και εκτελεστικό του όργανο.

Το Παράθυρο

Share

Άπλωσε το χέρι κι άνοιξε το παράθυρο,

ίσως το δρασκελίσει μια αχτίδα,
τεθλασμένη, από αντανάκλαση,
ένα άστρο που υπόσχεται αλλαγή.

Άνοιξε το παράθυρο,

ίσως κοιτάξει μέσα ένας βιαστικός,
μια ωραία που τη ραίνει η βροχή,
μια χελιδόνα που ’χασε το μικρό της.

Καλαμοκαβαλάρισσα

Share

Καλαμοκαβαλάρισσα, ξανθιά, κοκκινομάλα
Τη μια βραδιά εβένινη, την άλλη μωβ ή άλλα.
Χθες ήσουν μαυρομάτισσα, τώρα γαλανομάτα
Και χάριν του φορέματος, να ’σαι, πρασινομάτα.
Πρωί σε βλέπω και φοράς φούστα στενή και μίνι
το βράδυ όλα τα πετάς ή λες λιγάκι ας μείνει.
Ξάφνου φυτρώνει ένα τατού στα λαξευτά σου σκέλη
κι έπειτα εδώ και κει , παντού, σε όλα σου τα μέλη.

Η Αρχαία μας Κληρονομιά

Share

Μπορεί πλαστουργός να έπλασε την ανθρωπότητα, αλλά ήταν οι Αρχαίοι Έλληνες όμως που την τελειοποίησαν γλωσσικά, επιστημονικά, πολιτιστικά, διανοητικά, συνταγματικά, καλλιτεχνικά και πνευματικά. Πριν από αυτούς η ανθρωπότητα ήταν απολίτιστη και βάρβαρη, ανήμπορη να συζεί ομαδικά με ελεύθερο δημοκρατικό πολίτευμα.

Φαίνεται μάλλον o Δίας γνώριζε την ικανότητα των Αρχαίων μας προγόνων να εκπολιτίζουν την ανθρωπότητα σωστά και τους ανέθεσε να τελειοποιήσουν το μεγάλο έργο του. Η αξιοζήλευτη πολιτιστική, καλλιτεχνική και πνευματοδιανοητική τους προσφορά είναι τόσο τεράστια, που αναρωτιέται κανείς σήμερα! Μήπως ήταν άραγε διαλεγμένη γενιά που ανάπλασε την ανθρωπότητα τόσο εκθαμβωτικά; Κοιτάζοντας γύρω στον Ελλαδικό μας χώρο σήμερα, σαστιζόμαστε με την σπάνια ομορφιά που άφησαν πίσω.

Νέκυια, Ραψωδία λ’

Share

Έμοιαζε με χώρα των Κιμμερίων, χωρίς ηλίου φως,
κατέβαινα τα σκαλιά ως εκεί που ζουν αιώνια νύχτα,
με παρέσυρε το ρεύμα των νέων, στην πύλη του Άδη,

RHAPSODY λ’: Descending in the Hades

The place is lacking in sunlight, resembles the Cimmerians’ land;
I walked the staircase down where they live in endless night;
carried away by youngsters, I came to the gate of Hades,

Χωρίς Εγγυήσεις

Share

Σε τούτο τον κάμπο
Σε τούτη τη διάταξη της φύσης και τ΄ανθρώπου
Μυριάδες σύννεφα περάσαν
Στάζοντας μόνο τη βροχή σαν ικεσία

Χιλιάδες κόσμοι ήρθανε και φύγαν
Προσποιούμενοι πως δεν παραφύλαγε το Τέλος
Σε κάποια αιχμηρή γωνία ανυπεράσπιστου καημού