Τέσσερα

Share

Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου

Χρειαζόμουνα τα πέντε μου τα δάχτυλα
Για να κρατάω τη ζωή μου πιο σφιχτά
Μα η χούφτα μου με πρόδωσε
Τέσσερα δάχτυλα μου απέμειναν
Ο δείχτης στράφηκε ενάντια στην καλή μου φύση
Και όπλο εγίνη φονικό για τους πολλούς
Που ασπίδα τους δεν είχανε την κάλυψη των άλλων

Κι όσες φορές δείκτης δηκτικός
Κατέθεσε την έμφασή του σ’ αυτά που δεν προλάβαινε
Σε όσα δεν κατόρθωνε
Σε κείνα που δεν κέρδιζε η ανεπάρκειά του
Σε μάχες , αψιμαχίες, διαμάχες, συμμαχίες ή απλώς αμαχητί
Ακόμα πιο αδύναμος προέκυπτε στο χέρι μου
Μέχρι που ένας μυς ατροφικός πήρε τη θέση του

Οι άλλοι τον ονόμασαν απόσυρση
Εγώ Πτώση

Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου

1 thought on “Τέσσερα”

  1. Εγω την λέω δύναμη Ποτέ δεν αποσύρεσε απ τον σκοπό Το ταξιμο που πάντα θα ακολουθεις ανήμπορη να αλλάξεις τον οδό που θα σε φέρει μέχρι το τέλος.

Comments are closed.