Νύχτα τυφλή

Share

Ευαγγελία-Αγγελική Πεχλιβανίδου

Νύχτα τυφλή
Δε θωρείς της καρδιάς τ’ άναρχο σούρσιμο
Πάνω στον ατσάλινο ψηφιδωτό πεζόδρομο
Της πολιτείας του αχανούς.
Είσαι τυχερή, νύχτα, που δε βλέπεις
Μόνο δακρύζεις που και που
Κι οι ταπεινές νεράιδες των ψυχών μας
συλλέγουν τα πικρόμαυρα μαργαριτάρια
συλλεκτικά κομμάτια της μετάνοιας.

Νύχτα τυφλή
Δε βλέπεις τα θηράματα
Στα κονταροχτυπήματα της ευτυχίας
Των γιγάντων παθών.
Τυφλόμυγα, που προσπαθείς να μας καλύψεις
Μα η αδυναμία μας αδυνατεί
Το χρώμα σου το δυνατό να διαπεράσει.

Νύχτα τυφλή. Είσαι άτυχη γιατί ακούς.
Ακούς την πτώση μας στην άρνηση
Ακούς τα πονεμένα βογγητά
Των βιασμένων ελπίδων μας
Ακούς την ησυχία του τέλους
Ακούς τους μαδημένους αετούς
Λυπητερά να κράζουν
Μπροστά στα μαδημένα τους φτερά
ακούς τον έρωτα που αποψυχά ολόγυμνος
Μπρος στην αλήθεια
Που σβήνει αχνά στα καντηλέρια της σιωπής.
ακούς τους ακροκόρινθους λαχανιασμένους
λίγο πριν χάσουνε τη δύναμη
του αετίσιου βλέμματος.

Νύχτα τυφλή
που κρύβεις το φεγγάρι ντροπιασμένο
απ’ το καθρέφτισμα στα απαλά νερά
μη δει τη γύμνια της ζωής μας.

Είσαι άτυχη νύχτα που ακούς
Το κατηφορικό ανέβασμα
Το φανταχτερό κατέβασμα
Το ανορίζοντο μαύρο του ουρανού.
Είσαι άτυχη νύχτα αν αισθάνεσαι !

Ευαγγελία-Αγγελική Πεχλιβανίδου

2 thoughts on “Νύχτα τυφλή”

  1. Στίχοι με πολλή δύναμη, πολλή ένταση, πολλή θλίψη, πολλή αλήθεια, πολλή Ελλάδα, πολύ “τώρα”, πολλή… νύχτα, πολλή ποίηση. Πολλοί – δυστυχώς- έτσι τη θέλουν τη νύχτα κι έτσι την αποζητούν: τυφλή. Να μη βλέπει τα έργα τους. Όμως η νύχτα τα ακούει και τα αισθάνεται.
    Η προσωποίηση της νύχτας μέσα από το εξαίσιο αυτό ποίημα της Ευαγγελίας, και η εξαγγελία των ζοφερών εικόνων που γεννά η “κατηφορική”… τυφλόμυγα, γεννά ταυτόχρονα και ελπίδες για μια νέα ημέρα, που είναι η φυσική συνέπεια, και για φως…
    Τα συγχαρητήριά μας … δροσερά, αυτή τη φορά, λόγω καύσωνα.
    Με τιμή και ευχές
    Άρις Αντάνης

  2. Καλέ μου φίλε Άρι
    Σ’ ευχαριστώ που ανακαλύπτεις τόσες αλήθειες μέσα στα ποιήματά μου (και στων άλλων φίλων ποιητών)
    Είσαι στ’ αλήθεια ευλογημένος που μπορείς και χαίρεσαι το ταξίδι μέσα στις λέξεις.

    Και είσαι ακόμη πιο ευλογημένος που και συ γίνεσαι αρχιτέκτονας του λόγου και μας βγάζεις μέσα από τους δαιδαλικούς τριγμούς της ζωής μας (μεταφορικά) με το ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ (δες το εξαίρετο ποίημα του Άρι Αντάνη “Αυτοκτονώ, άρα …Υπάρχω”)
    Ευαγγελία

Comments are closed.