The Sixth Day

Share

Τάσος Λειβαδίτης, Εκλεγμένα ποιήματα,
μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη

Tassos Livaditis, Selected Poems,
translated by Manolis Aligizakis

[tabgroup]

[tab title=”English”]

The Sixth Day

It was the sixth day of creation; mother was dressed in black,
she wore her good hat with the veil, “God shouldn’t had done this
to us” she said, at the far end pale workers put together the big
stage of the circus,
“come back home, it’s late”, “which home?” I asked and hugged
the lamp-post of the street,
my young cousin was almost dead, I pushed her behind the closet,
“I love you” she’d say, but I had already undressed her—like a whore—
when we buried her, I stayed there forever, behind the closet, half
eaten by the mice
and it was the sixth day of creation,
pulleys grunted as they lifted up the roof of the station
the first clock,
I sat by the side of the street, so sorry, that even the blind
could see me.

[/tab]

[tab title=”Ελληνικά”]

Η Έκτη Ημέρα

Ήταν η έκτη μέρα τής δημιουργίας, η μητέρα είχε ντυθεί στά
μαύρα, φορούσε καί τό καλό καπέλο της μέ τό βέλο, “δέν έπρεπε νά
μάς τό κάνει αυτό ο Θεός” είπε, στό βάθος χλωμοί άντρες στήναν
τή μεγάλη σκηνή τού τσίρκου,
“γύρισε σπίτι είναι αργά”, “ποιό σπίτι», είπα κι αγκάλιασα το
φανάρι τού δρόμου,
η μικρή ξαδέλφη όπου νά `ναι θά πέθαινε, τήν έσπρωξα πίσω απ’
τήν ντουλάπα, “σ’ αγαπάω” έλεγε, μά εγώ τήν έγδυνα κιόλας σάν
πόρνη—κι όταν τή θάψαμε, εγώ έμεινα γιά πάντα εκεί, πίσω απ’
τήν ντουλάπα, μισοφαγωμένος απ’ τά ποντίκια,
κι ήταν η έκτη μέρα τής δημιουργίας,
οι τροχαλίες γλύριζαν καθώς ανέβαζαν τό πρώτο ρολόι στή στέ-
γη τού σταθμού,
κάθισα στήν άκρη τού δρόμου, τόσο θλιμμένος, πού οι τυφλοίμ’
έβλεπαν.

[/tab]

[/tabgroup]