Δε θέλω πια σκιές

Share

Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου

Ένα στεφάνι κισσός σκαρφάλωσε
στο φεγγάρι
Κι έπλεξε ολόγυρα σκιές
στις παρηγόριες πού ’στελνε
στα μοσχορόδα μου
που ρόζιζαν στα πλούσια κλαριά
της ουτοπίας.

Όχι ! Δε θέλω πια σκιές.
Τα μάγουλά μου δεν έχουν τόσο αίμα
για να καλύψουνε τους μαύρους κύκλους
της άθολης αντιφεγγιάς
στις θάλασσες των ματιών μου.

Δε θέλω πια σκιές.
Δε θέλω στεφανοκισσούς στην πλήξη μου.
Το απαλό το φως του φεγγαριού επιθυμώ.

Δε θέλω πια πρωτιές στη δύναμή μου.
Της ευτυχίας την αδύναμη ανταύγεια ποθώ.

Δε θέλω στεφάνια θριαμβευτικά
επάνω σ’ ένα σκοτεινό φεγγάρι.
Θέλω ένα φωτεινό στίγμα στη ζωή μου.
Καθαρό σαν το ολόγιομο φεγγάρι.

Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου