Ματαιότητα

Share

Μανόλης Αλυγιζάκης

[tabgroup]

[tab title=”Ελληνικά”]

Ματαιότητα

Ξαφνικά διαισθανθήκαμε πως η σάρκα, που τον πόνο
και τα όνειρά μας κουβαλούσε, ιδιοκτησία μας δεν ήταν
αφού είχε κιόλας πεθάνει ο Θεός μας κι απαράδεκτο
ήταν να μη λάβουμε υπ’ όψη τα δάκρυα του νεκροθάφτη.
Εμείς δεν κλάψαμε διόλου, ξέραμε ήταν γέρος πια, και
τελικά το καταλάβαμε πως είχε πεθάνει και ο άγγελος που
μας συμβούλεψε να δείξουμε συμπόνια, εκείνος που μας δίδαξε
την ηθική κι επιτέλους έπρεπε να βασιστούμε στα πουλιά
που μέλλονταν να αναζωγονήσουν την αγάπη κι εμείς
να δείξουμε στο γείτονα συμπόνια που άρχισε τη μέρα μ’ ένα
πιστόλι στην παλάμη και καρφωμένη τη ματιά του πάνω μας
σαν να `λεγε ‘μην και τολμήσετε…’ πρόταση που ήταν
αντίθετη στο Κυριακάτικο τραπέζι μας και μάταια επιμέναμε
ν’ ανάβουμε το λύχνο.

[/tab]

[tab title=”English”]

Manolis Aligizakis

Futility

We suddenly felt the flesh that carried our pain and
our dreams was foreign to us since he had died: our God
and inappropriate it was not to take into account
the undertaker’s tears. We had none, God was too old
we thought and finally we understood the angel
who advised us to show compassion, who advocated
morality had also died and we had to rely on the birds
to recommence our sentimental love and understand
our neighbor who started his day brandishing a pistol
in his hand, his eyes fixated on us as though saying
‘you better not…’ a sentence that contradicted
our Sunday dinner and in vain we insisted to light our
oil lamps.

[/tab]

[/tabgroup]

ubermensch_cover

based on Nietzsche’s concept of the Superman
“Ubermensch”
“Yπεράνθρωπος”

1 thought on “Ματαιότητα”

Comments are closed.