Summer in the City

Share

Yiannis Ritsos
Translation Manolis Aligizakis

[tabgroup]

[tab title=”Summer in the City”]

In this place the light is beyond hope. This heartless month
doesn’t allow us not to be two. You are not enough.
The monotonous clank, the streetcars turning the corner
the marble-masons cutting stones in high noon.

Above the fence-wall you could see the conventional funerary stele
marble flowers marble ribbons
the bust of a banker
the face of a child shadowed by the wing of an angel.

On these professional sculptures the Attic sun incises
its seal,
the shadow adds unbelievable extensions –
so it wasn’t strange at all that yesterday afternoon
returning home from your office
holding the net with bread and tomatoes
not at all strange that yesterday as the sun went down
in the small park you met the marble ephebe
sauntering slowly and smiling.

You sat on a bench by the lake and threw bread to the goldfish
and all night long
though you didn’t have any food you were not hungry at all.

Yannis Ritsos—”Notes on the Margins of Time”
Translation Manolis Aligizakis
www.libroslibertad.ca

[/tab]

[tab title=”Καλοκαίρι στην Πολιτεία”]

Καλοκαίρι στην Πολιτεία

Τό φώς είναι απελπιστικό εδώ πέρα. Τούτος ο μήνας άσπλαχνος
δέν επιτρέπει νά μήν είμαστε δυό. Δέν επαρκείς.
Ο μονότονος κρότος, τά τράμ πού στρίβουν στή γωνία
οι μαρμαράδες πού κόβουν τήν πέτρα στό καταμεσήμερο.

Πάνω απ’ τή μάντρα φαίνονται στερεότυπες επιτύμβιες στήλες
μαρμάρινα άνθη, μαρμάρινες κορδέλες
ο μπούστος ενός τραπεζίτη
τό πρόσωπο ενός παιδιού σκιασμένο απ’ τή φτερούγα ενός
αγγέλου.

Σ’ αυτά τά επαγγελματικά γλυπτά ο αττικός ήλιος βάζει τή
σφραγίδα του,
η σκιά προσθέτει απίθανες προεκτάσεις—
γι’ αυτό διόλου παράξενο πού χτές τ’ απόγευμα
γυρίζοντας απ’ τό γραφείο στό σπίτι σου
κρατώντας τό δίχτυ μέ τό ψωμί καί τίς ντομάτες
διόλου παράξενο πού χτές καθώς έγερνε ο ήλιος
συνάντησες στό αλσύλιο τόν μαρμάρινον έφηβο
νά σεργιανάει αργά καί νά χαμογελάει.

Κάθησες στό παγκάκι τής λίμνης, ρίχνοντας τό ψωμί σου στά
χρυσόψαρα, κι’ όλη τή νύχτα
παρ’ όλο πού είχες μείνει νηστικός δέν πεινούσες καθόλου.

Γιάννης Ρίτσος
“Σημειώσεις στα Περιθώρια του Χρόνου”

[/tab]

[/tabgroup]

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.