Κωνσταντίνος Καβάφης και Ερωτισμός/
Constantine Cavafy and Eroticism

Sensuous, erotic, exact Cavafy does not so much tell a story as create an atmosphere, sweeping the reader away on a blue Aegean sea of longing. The endurance of his work is in his approach, embodying both the immediacy of the Hellenic past and the direct moment of an imagined erotic encounter.

Translated by Manolis Aligizakis


[tab title=”English”]


The room was poor and cheap
hidden above the shady tavern.
From the window the street was visible,
narrow and filthy. From below
came the voices of some workers
who played cards and joked around.

And there on the much used, lowly bed
I had the body of Eros, I had the lips,
the lustful and rosy lips of euphoria—
the rosy lips of such euphoria, that even now
as I write, after all these years,
in my solitary house, I get intoxicated again.
[tab title=”Ελληνικά”]


Η κάμαρα ήταν πτωχική καί πρόστυχη
κρυμένη επάνω από τήν ύποπτη ταβέρνα.
Απ’ τό παράθυρο φαίνονταν τό σοκάκι
τό ακάθαρτο καί τό στενό. Από κάτω
ήρχονταν η φωνές κάτι εργατών
πού έπαιζαν χαρτιά καί πού γλεντούσαν.

Κ’ εκεί στό λαϊκό, τό ταπεινό κρεββάτι
είχα τό σώμα τού έρωτος, είχα τά χείλη
τά ηδονικά καί ρόδινα τής μέθης—
τά ρόδινα μιάς τέτοιας μέθης, πού καί τώρα
πού γράφω, έπειτ’ από τόσα χρόνια,
μές στό μονήρες σπίτι μου, μεθώ ξανά.