The Empty Coat



[tab title=”English”]

Translation by Manolis Aligizakis
of Tasos Livaditis-Selected Poems

Night fell and in the old house only the shadows remained, “aunt
Eudokia”, I said to her, “be serious, you are dead now”
but she retained the same awkward smile, like back then when she hid
something which I wasn’t allowed to know as yet
the foreigner narrated stories of signs and wonders, ancient old
murders, he also talked about a fly on the child’s glass and that he burnt
its wings “since then it stands there as if to punish me” and he pointed
far away to the road he never took
the hotel woman, some said, robbed the cadavers; she then buried
them in the closet so that hotel was always busy, because you always
found someone who wouldn’t ask you to leave—and I never felt it
when they pushed the knife in my body, as though I’ve never been
here and they had simply hanged an empty coat over the void.
And often enough from above a bird would fall dead as it bumped
onto the forbidden door.


[tab title=”Ελληνικά”]



Νύχτωνε, καί στό παλιό σπίτι κατοικούσαν μόνο οι σκιές, “θεία
Ευδοκία, τής είπα, τώρα πρέπει να σοβαρευτείς, είσαι πεθαμένη”,
μά εκείνη είχε το ίδιο αμήχανο χαμόγελο, όπως τότε, όταν εκρυβε
κάτι πού δεέν έπρεπε ακόμα νά μάθω,
ο άγνωστος μάς διηγόταν σημεία καί τέρατα, εγκλήματα εδώ
καί αιώνες, είπε καί γιά μιά μύγα, στό παιδικό τζάμι, πού τής
έκαψε τά φτερά, “από τότε στέκει εκεί καί δέ μ αφήνει” κι έδειχνε
πέρα, μακριά, τό δρόμο πού δέν μπορεσε νά πάρει,
η ξενοδόχα, έλεγαν, έκλεβε κρυφά τά πτώματα καί τά έθαβε
στά ντουλάπια, έτσι τό ξενοδοχείο είχε πολλή κίνηση, γιατί έβρισκες
πάντα κάποιον πού νά μή σέ διώχνει — κι ούτε κατάλαβα όταν
μού βύθισαν τό μαχαίρι, σάν νά μήν ήμουνα εδώ ποτέ μου, κι
απλώς είχαν κρεμάσει ένα πανωφόρι στό κενό.
Καί κάθε τόσο ένα πουλί έπεφτε από ψηλά νεκρό, καθώς χτυπού-
σε πάνω στήν απαγορευμένη πόρτα.

Τάσος Λειβαδίτης-Εκλεγμένα Ποιήματα/
Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη



2 thoughts on “The Empty Coat”

Comments are closed.