Month: January 2014

Η Ουσία της Αγάπης

Share

Ο Πέρσης ποιητής ‘Saadi’ κάποτε μέσα απ’ την πνευματική του έκσταση, βρέθηκε να περπατά πανευτυχής ανάμεσα σ’ ανθόκηπους του παραδείσου, πλημμυρισμένους από εξωτικά λουλούδια και σπάνια σε ευωδιά κάτασπρα τριαντάφυλλα. Σκέφτηκε να μαζέψει λίγα στην ποδιά του να τα μοιράσει στους φίλους όταν θα γύριζε, αλλά η μυρωδιά τους ήταν τόσο έντονη που τον μέθυσαν πέφτοντας και η ποδιά του μαζί με τα τριαντάφυλλα.

Eleni

Share

Sometimes past midnight the rhythmic hooves of horses
are heard from down the road of a delayed carriage as if
returning
from a mourning matinee of some rundown neighborhood
theater
with its plaster fallen off the ceiling, with the peeling walls
with a huge discolored red curtain drawn
that has shrunk from so many washings and in the gap
it leaves under it
you could see the bare feet of the stage manager or the
electrician
who perhaps rolls up a paper forest to turn off the lights.

Ανάσταση

Share

Δάκρυσε η Ελλάδα μας, στην όψη του ζητιάνου! Του ζητιάνου που το βλέμμα του, κέρωσε!
Κέρωσε στο σημάδι της Αυγής κι η Μάνα-Γης θυμώνει και αντρειεύει!
Αντρειεύει ξαστεριά αναζητεί και «χώμα» του Θεού που κλαίει στην εικόνα!
Εικόνα δίχως όψη «λεβεντιάς» μα με μυρσίνης σήμαντρα κι εκστατικές καμπάνες!
Γυρεύω σάρισα της Ανθρωπιάς, στου Μεγαλεξάνδρου το Φως στη Χώρα του Αιώνα!
Τ’ Αιώνα π’ αλληλέγγυος της Οργής, με δάκρυα ονειρικά αγγίζει τους Ανθρώπους!

Τέχνη Υποκριτική

Share

Κάθε μέρα πρόβαρε τους ρόλους
με το νου της «παρά τους πόδας»
τον έρωτα.

Εκ δεξιών
η οδός της ευθύτητας,
η αγαθή μερίδα της μαθητείας,
ο νάρδος της ταπείνωσης,
τα χυμένα μαλλιά της απόσμηξης
και τα δάκρυα, έρμα ειρήνης .

“Εκόμισα εις την Τέχνη”

Share

Όταν ξεκίνησα αυτή την πορεία της “Διασπορικής Λογοτεχνικής Στοάς”, με γνώμονα πάντα τη σωστή αντιπροσώπευση και το σεβασμό της τέχνης, δεν γνώριζα ποια άτομα θα συναντούσα. Δεν ήξερα ποιους ο χρόνος θα φέρει στην πορεία μας.

Μερικοί ήρθαν και απήλθαν, καλή τους ώρα. Μερικοί έδωσαν και πήραν και μετά σίγησαν, τους ευχαριστώ. Μερικοί όμως έμειναν κοντά στην προσπάθεια, πίστεψαν ότι κάτι εδώ συμβαίνει που ίσως αξίζει ν’ αφιερώσουν λίγο από τον πολύτιμο χρόνο τους γι’ αυτό.

Θυμώνει

Share

Ήρα τη βεβαιότητα με την αμφιβολία!
Η σκέψη μου, εικόνα δίχως γη, θλιβερή όλο ύψος ανάβαση!
Γέλασε ο γκιόνης την τελευταία του, φορά!
Τραγούδι άρχισε κρυφό στις θημωνιές της νύχτας!
Φεγγάρι γάργαρο της Νιότης η Αυγή, θυμωμένο σημάδι της ύπαρξης!
Ξύπνησε το πηγάδι των καημών, μ’ Οργής ανέσπερο τυφλό Αποσπερίτη!
Αποσπερίτη που μοιράζει γειτονιά!