Θυμώνει

Share

Μιλτιάδης Ντόβας

Ήρα τη βεβαιότητα με την αμφιβολία!
Η σκέψη μου, εικόνα δίχως γη, θλιβερή όλο ύψος ανάβαση!
Γέλασε ο γκιόνης την τελευταία του, φορά!
Τραγούδι άρχισε κρυφό στις θημωνιές της νύχτας!
Φεγγάρι γάργαρο της Νιότης η Αυγή, θυμωμένο σημάδι της ύπαρξης!
Ξύπνησε το πηγάδι των καημών, μ’ Οργής ανέσπερο τυφλό Αποσπερίτη!
Αποσπερίτη που μοιράζει γειτονιά!
Μ’ αγγέλους θείους της Οργής και με λευκούς «Δαιμόνους»!
Η βαρβαρότητα «ήλιος» που ζει! Χτυπά την Αθωότητα μορφών συμπαντικών όπου σιωπούνε!
Ω! Ψεύτρα-Κλέφτρα! Σιωπή της Λησμονιάς! Στιλέτο άπλωσε και μπήξε στο κορμί σου!
Ηχούν τα πνεύματα τα νεκρικά, τόνοι φυγής που κυβερνά θυμιών το εικονοστάσι!
Εικονοστάσι δίχως αίμα μα πληγή, γεμάτη κόκκινο, αστραφτερό μανδύα!
Μανδύα ανέμελο, της ξαστεριάς και μίας Νέας Εποχής ανίερο περιβόλι!
Περιβολάκι που ‘χει δόξες Παναγιάς, μα και Σιωπές του Ρόδου απλωμένες στο τραπέζι!
Δωσ’ μου, τη δύναμη, γαλάζιο φως! Αμφιβολία να ντυθώ ιχνηλατώντας όψεις!
Όψεις του Έρωτα και της Αυγής, μοναχικών ντελάληδων όπου σεμνά μας κράζουν!
Κράζουν της βεβαιότητας την «ξεγνοιασιά»! Κράζουνε όμως κι εκεινούς που άγνοια τ’ Άστρου έχουν!
Θεά η Ύψιστη δίχως πιστούς! Ετούτη είναι η Αλήθεια, η ξεχασμένη!
Είναι Αθάνατη, όλο Οργή, είναι και πλάσμα ξωτικό που ντύνεται τη Νιότη!
Ντύνεται αγέρωχα όψεις φυγής και «ξιπασιάς» ανήμερα πίνει νερό και φεύγει!
Φεύγει στα πέρατα του Ψεύτη Νου! Με δάκρυ άλογο για φως, καντήλι των Νεράιδων!
Σεντόνι πλέκει με τις άξενες θυμιές, από Οργής γρυλίσματα και πούλουδα απ’ αηδόνια!
Αηδόνια όπου ψέλνουν εν χορώ, μπρος στο Θεό του Είλωτα: «χαμένη Αυγή υψώσου»!
«Υψώσου σ’ Άνθρωπου, Προσώπου Φως! Όλο να μάχεται για ‘σε και να σε διαφεντεύει»!
Ω! Στήλες άλατος οι ατυχείς! Της βεβαιότητας οι γκρι συνοδοιπόροι!
Ο Λωτ θυμήθηκε, αυτοί σιωπούν! Καμπάνες νεκρανάστασης, χτυπάνε τα ξεφτέρια!
Γελάνε, τραγουδάνε και πονούν! Ετούτη είναι η Ψυχή, το σφρίγος της Αλήθειας!
Δίχως τη δόξα της, γεμάτη φως! Προβάλλει αγγέλων η θεά και μου θυμώνει!

Μιλτιάδης Ντόβας

(Το παρόν «έργο» έλαβε Γ΄ Τρίτο Βραβείο Ποίησης
στα πλαίσια του Ετήσιου Πανελλήνιου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού
που διεξήχθη από την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών κατά το 2013).

1 thought on “Θυμώνει”

  1. Καλώς όρισες στην παρέα μας αγαπητέ Μιλτιάδη,
    Καλώς όρισες με την πανέμορφη κορμοστασιά του πρώτου ποιήματός σου.
    Καλώς όρισες σε μια στιγμή που όλοι μας φυλλομετρούμε ανησυχίες…

    Ας είναι καλοτάξιδη η συνεργασία σου με τα υπόλοιπα μέλη της Στοάς,
    στη δύση του ήλιου όλοι τον ίδιο αναστεναγμό γυρεύουμε.

    Ιάκωβος

Comments are closed.