Η τελευταία αμφιβολία

Share

Άρις Αντάνης

Θ’ αλλάζουν μήνες κι εποχές
και τις λιακάδες οι βροχές θ’ ακολουθάνε
κι αν μπαίνουν τ’ άστρα σε τροχιές
χωρίς εσένα οι εποχές το ίδιο θά’ναι.
Ηλίας Κατσούλης+

Κι άλλος ένας χειμώνας πέρασε.
Ο τελευταίος χειμώνας ήταν γεμάτος, αναμφίβολα…
Γεμάτος θέατρα και μουσικές, χειροκρΟτήματα,
υποσχέσεις και χειροκρΑτήματα,
προοπτικές και προσδοκίες και όνειρα,
γεμάτος με αφιερώσεις και σαββατοκύριακα
και γεμάτος ανυπόμονες ευχές,
για ένα ζεστό καλοκαιράκι,
που, αναμφίβολα, ήλθε κι αυτό
κι ύστερα πέρασε…

Κι άλλο ένα καλοκαίρι πέρασε.
Το περασμένο καλοκαίρι ήταν γεμάτο αναμφίβολα…
Γεμάτο Πόρο, Ύδρα, Σπέτσες, Ναύπλιο, Θήρα, Πάρο,
Τήνο, Νάξο κι Αμοργό, Κω, Σκόπελο, Σκύρο, Λέσβο,
Ολυμπία και Δελφούς, Μυστρά, Μονεμβασιά,
Επίδαυρο, Μυκήνες, Δίον, Κεφαλονιά,
Λευκάδα και Ιθάκη, Κύθηρα, Παξούς, Αμφίκλεια,
Αμφιαράειο, Αμφιλοχία, Άμφισσα και… Αμφιβολία,
που αναμφίβολα, έδωσε νόημα στο φιλί,
κι ύστερα πέρασε…

Κι άλλο ένα φιλί ήλθε και πέρασε.
Το τελευταίο φιλί ήταν γεμάτο, αναμφίβολα…
Γεμάτο τρυφεράδα, θύμισες, μελαγχολία,
ζεστό καφέ, Βιβάλντι και ηλιοβασίλεμα.
Πάνω στα Μετέωρα το φιλί εξαγνίστηκε, κι αλλού,
και στα νησιά και στα βουνά ξαναζωντάνεψε,
με τις αποσκευές και τις ανησυχίες μας
να φυλάνε ερμητικά μία σειρά φωτογραφίες,
όπου, αναμφίβολα, σταμάτησε για λίγο ο καιρός,
κι ύστερα πέρασε…

./.
Κι άλλη μια σειρά φωτογραφίες πέρασε.
Οι πρόσφατες φωτογραφίες ήταν γεμάτες, αναμφίβολα.
Πικρά χαμόγελα, θλιμμένο βλέμμα, αμήχανο,
πόζες στατικές, διόλου εκστατικές, και τ’ αεράκι
από μηχανής θεός, ξέστρωνε τα μαλλιά μας.
Στα εκκλησάκια καίγονται ακόμα οι προσευχές μας,
μα στα εικονίσματα δεν λιβανίζουν πια οι όρκοι.
Ο Φόβος κι η Ελπίδα γέννησαν ακόμα μιαν Αμφιβολία,
που, αναμφίβολα επήρε φως, άμμο και θάλασσα
κι ύστερα πέρασε…

Κι άλλη μια αμφιβολία ήλθε και πέρασε.
Η τελευταία αμφιβολία ήταν γεμάτη, αναμφίβολα.
Γεμάτη άρνηση, γεμάτη έλλειψη, γεμάτη απουσία
και, σταθερά, πρώτη φορά, γεμάτη
από όλα αυτά τα «τίποτα». Και το στερνό
τ’ αγκάλιασμα στο στέρνο ήταν στεγνό.
Κι όλοι οι Χειμώνες, τα Καλοκαίρια, τα Φιλιά,
οι Φωτογραφίες και οι Αμφιβολίες, δεν ήτανε, παρά η ευτυχία
που, αναμφίβολα, σαν γλάρος πέταξε προς την αλήθεια
και μας προσπέρασε… []

ΑΡΙΣ ΑΝΤΑΝΗΣ

15 thoughts on “Η τελευταία αμφιβολία”

  1. Κύριε Αντάνη, αναμφίβολα ένα ακόμα ποίημα ποιότητας.

    Η ηχω του ήρθε σαν το απαλό φύσημα του αέρα που σβύνει τ’αχνάρια της ζωής πάνω στην άμμο.. αφήνοντας ένα κενό αμφίβολο, αλλά συνάμα ζωντανό αίσθημα των στιγμών της ζωής, που φεύγουν..αναμφίβολα.

    Χαιρετισμούς από το Κοννέκτικατ των Ηνωμένων Πολιτειών.
    Βάνα

  2. Μανώλη, Βάνα, παρακαλώ συγχωρήστε μου τον ενικό, αλλά δεν μπορώ να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου για τα καλά σας λόγια, με κάποιο απλό και ίσως τυπικό πληθυντικό ευγενίας.
    Στέλνω τις ευχές και τους χαιρετισμούς μου από την πατρίδα σας, που είναι περήφανη για σας και που ειλικρινά μάς λείπετε.
    Ευτυχώς που ένα μέρος από το κενό, το γεμίζει η λογοτεχνία και η Διασπορική Στοά. Thank God, που λένε στα μέρη σας και,
    Τhank you very much, από εμένα.
    Με εξαίρετη τιμή
    Άρις

  3. Αγαπητοί μου φίλοι, μου τηλεφώνησε η κυρία Ελισάβετ και, αφού μου είπε ότι αυτό είναι το καλύτερο ποίημά μου, παρατήρησε ότι ο πληθυντικός “ευγενίας” δεν είναι σωστός. Ο … σωστός είναι “ευγενείας”, δηλ. με ει. Φυσικά και έχει δίκιο απόλυτο. Ο δαίβων του τυπογραφείου έχει περάσει στο ίντερνετ.
    Ευχαριστούμε γενικώς
    Άρις.

  4. Aναμφίβολα…ένα πολύ τρυφερό ποίημα, γεμάτο αισθήσεις και αισθήματα.
    Ευχαριστούμε ΄Αρι που το μοιράστηκες μαζί μας.
    Ελένη

  5. Αγαπητή μας Ελένη, σε ευχαριστώ για την καλοσύνη σου. Στη δεύτερη στροφή λείπει η Κύπρος. Βλέπεις δεν έχω επισκεφτεί ποτέ το αγαπημένο σου ( και… μας) νησί και η ποίηση μπορεί μεν να είναι γεμάτη υπερβολές, αλλά το ψέμα δεν το συγχωρεί!
    Μακάρι κάποια στιγμή να συμπληρώσω τα τοπωνύμια. Κάπου θα χωρέσουνε δυο αγαπημένες συλλαβές ακόμα, που όχι μόνο δεν θα χαλάσουν το ρυθμό, αλλά θα του προσδώσουν και άλλο χρώμα.
    Άρις

  6. Με την ευκαιρία θα ήθελα να συμπληρώσω ότι ο Ιάκωβος με μάλωσε, γιατί είδε μια χτεσινή φωτογραφία μου, όπου συμμετείχα σε μια χορωδιακή συναυλία και δεν με γνώρισε. Μου έδωσε λοιπόν εντολή να του στείλω μια πιο πρόσφατη φωτο για τη Διασπορική, γιατί οι αναγνώστες θα νομίσουν ότι είμαι ακόμα όπως φαίνομαι εδώ. Του απάντησα ότι το “έπιασα” το υπονοούμενο. Δεν είμαι και … χτεσινός! Χαιρετισμούς σε όλους και καλή Σαρακοστή,
    Άρις.-

  7. Φίλε Άρι

    Τί υπέροχη η απογοήτευση μέσα από ένα υπέροχο ποίημα!
    Η αλήθεια όμως κρύβει πολλά πρόσωπα και κρύβεται σε πολλές γωνιές της ζωής μας.
    Αν συνεχίσουμε να την αναζητάμε αναμφίβολα θα γεμίσουμε ελπίδες για ευτυχισμένες στιγμές. Ίσως;
    Ευαγγελία

  8. Αγαπητή μας Ευαγγελία… τι υπέροχη έκπληξη, να τύχω του ευγενικού σου σχολίου, που όταν προέρχεται και από ποιητές εγνωσμένης αξίας είναι ιδιαίτερα κολακευτικό.
    Και βέβαια δεν θα σταματήσουμε τις αναζητήσεις μας για στιγμές ευτυχισμένες. Αυτό που και στους στίχους υπονοείται είναι να μη τις χάνουμε όταν τις συναντάμε, περιμένοντας κάποιο “δήθεν” μεγάλο γεγονός.
    Κι όπως λέει ο T.S.Elliot, “δεν θα σταματήσουμε τις εξερευνήσεις μας ώσπου να φτάσουμε εκεί που ξεκινήσαμε και γνωρίσουμε τα μέρη μας, για… πρώτη μας φορά.”
    Όλη αυτή η διαδικασία μας επιφυλάσσει πολλές στιγμές ευτυχίας. Είναι οι στιγμές της έμπνευσης. Της όποιας έμπνευσης…
    Σε ευχαριστώ παρα πολύ,
    Άρις

  9. Αγαπητέ Άρι, αναμφίβολα άργησα πάλι…
    Μια ραψωδία εικαστική το ποίημα σου, ζωγραφιστά, ψιθυριστά, ακουμπάς τα αισθήματά σου,στο χαρτί,με μιά γλυκειά μελαγχολία του φθαρτού,που αναμφίβολα σου καίει τις ψευδαισθήσεις. Μα κοίτα, πάλι η άνοιξη θα σύρει το χορό στης παπαρούνας μάγισσας το γλεντοκόπι, για να φορέσει η έμπνευση, ψυχή και να γλυστρήσει μες στα δάχτυλά μας.
    Σ’ευχαριστώ
    Τζενη

  10. Αγαπητή μας Τζένη, αν εσύ με ευχαριστείς, εγώ τι να πω! Με κάνεις να νιώθω σαν… ποιητής, εμένα που έχω δηλώσει επισήμως ότι “ποιητής δεν είμαι, αλλά απλά μου αρέσει να γράφω ποιήματα.” ( Άλλο το ένα κι άλλο το άλλο).
    Θα ήθελα όμως να διαβάσω κάτι δικό σου, που να μην είναι απλό σχόλιο και νομίζω ότι αυτό θα το ήθελαν κι άλλοι αναγνώστες της διασπορικής. Μακάρι να
    γίνει κάποτε και αυτό. Το περιμένουμε.
    Ευχαριστώ παρα πολύ, Καλή ΄Ανοιξη.
    Άρις

  11. Kaλησπέρα Άρι και σε όλη την αγαπητική συντροφιά. Με χαρά θα σας χαρίσω τις ποιητικές μου σκέψεις, ελπίζοντας στην επιείκειά σας.
    ΖΩΗ ΜΟΥ
    Ιστορία μου μικρή,
    κουκίδα του τίποτα
    στο διηνεκές του αιώνιου,
    στης απαντοχής
    το άπαν.
    Ζωή μου αφανής
    σημείο της στίξης
    στην πρόταση του Θεού
    για δημιουργία.
    Έρωτά μου κυρίαρχε
    στης καθημερινότητας
    τα δευτερόλεπτα.
    Πορεία μου συνεπής
    στων τρυφερών χεριών σας
    την υπόσχεση,
    ματιά μου διαρκής
    στο διάβα των ονείρων,
    της ψυχής σας,
    παιδιά μου εντολείς
    στης αγιοσύνης
    τη μητρότητα,
    στης προσφοράς
    την όλβια σημασία!
    Χρόνε μου σπλαχνικέ,
    στου ονείρου μου
    την έρημη ρυτίδα
    σβήνεις στοργικά
    την αγωνία μου!

    Και πάλι ευχαριστώ
    Τζενη

  12. Αγαπητή Τζένη, οι πιο πάνω στίχοι σου εμένα προσωπικά μου άρεσαν παρα πολύ. Και είναι τιμή μου που εμφανίζονται σε ανάρτηση δικού μου ποιήματος. Θα παρακαλέσω θερμά τον επικεφαλής και τα μέλη της Επιτροπής να εκφέρουν τη γνώμη τους. Αν έχεις την καλοσύνη και επιθυμείς, στείλε κάποια ακόμα δείγματα στον κ. Ιάκωβο Γαριβάλδη- ή και σε άλλο μέλος της επιτροπής- μαζί με όποια βιογραφικά στοιχεία θα ήθελες να γνωστοποιήσεις, ώστε η πιθανή συμμετοχή σου να πάρει το σωστό δρόμο που έχει θεσπιστεί και τηρείται και όχι μέσα από μια τυχαία αναφορά σε χώρο για σχόλια. Για μένα – ξαναλέω – το “ΖΩΗ ΜΟΥ” είναι ένα πολύ ωραίο ποίημα και σε…
    ευχαριστώ από καρδιάς.
    Άρις Αντάνης

  13. Καλημέρα Άρι, καλή άνοιξη, που σφύριξε ένας ερωτευμένος σπουργίτης το πρωί!
    Με συγκινεί και με τιμά η γνώμη σου για τους στίχους μου, και μου αρκεί η φιλόξενη σελίδα σου, που την επισκέπτομαι με χαρά. Ευχαρίστως να στείλω ένα ”αντι βιογραφικού” πόνημα, που υπαινικτικά σκιαγραφεί την ταυτότητά μου, άλλοστε η γραφή μεταγγίζει αυτό που πραγματικά είμαστε και νιώθουμε.

    ” Απόπειρα βιογραφικού”

    Γεννήθηκα στην αγκαλιά των πεύκων,
    στην Αγία Παρασκευή,
    την εποχή που οι κάμπιες,
    έσερναν τρενάκι μαγικό
    τα όνειρά μου…
    Όταν ”σουσάμι-σουσάμι άνοιξε”
    εμπρός μου η ζωή,
    οι εκθέσεις ιδεών της εφηβείας μου,
    έγιναν ”συζυγικοί καυγάδες άφθαρτοι”
    στης απορίας μου τα ερωτευμένα ίχνη…
    Σπουδή μου όλη το μέγα ερωτηματικό
    της ύπαρξης στις ανάσες των παιδιών μου.
    Περγαμινές μου , τα Χαμόγελά τους,
    υπογράφουν εντός μου τη ζωή τους
    και υπάρχω!!

    Ημερομηνία γέννησης..

    Είμαι εκατομμυρίων δευτερολέπτων
    απείρων στιγμών
    και…
    μιάς αιωνιότητας
    Αγάπη!

    ευχαριστώ πολύ για την αποδοχή σας

  14. Αγαπητή μου Τζένη, καλημέρα και καλή Άνοιξη. Πολύ πρωτότυπο και … ποιητικό το βιογραφικό σου. Πρέπει όμως να το υποβάλεις στον κ. Ιάκωβο Γαριβάλδη ή σε άλλο μέλος της Επιτροπής και όχι ως απλό σχόλιο.
    (Στείλτο στη δ/νση: diasporic.literature@gmail.com). Εγώ δεν είμαι μέλος αυτής της Επιτροπής, αλλά απλό μέλος της Διασπορικής. Η δε σελίδα δεν είναι δική μου, αλλά της Διασπορικής που πριν από κάμποσο καιρό είχε εξετάσει και το δικό μου αίτημα και τα δείγματα γραφής, με αποδέχτηκε και φιλοξενεί τα πονήματά μου. Πρέπει δηλαδή να πάρεις το ΟΚ από την Επιτροπή, για να τηρούνται και οι όροι που έχουν θεσπισθεί, από της ίδρυσης αυτής της πολύ σπουδαίας Φιλολογικής Ομάδας. Είμαι βέβαιος, ότι αν το θέλεις κι εσύ, θα σου χορηγηθεί το ΟΚ και θα συμμετέχεις στις φιλολογικές, λογοτεχνικές και ποιητικές προσπάθειες, στέλνοντας τα κείμενα και τους στίχους σου προς δημοσίευση και επικοινωνώντας με όλα τα μέλη και με αναγνώστες από όλον τον κόσμο . Αυτή η ενημέρωση νομίζω είναι χρήσιμη για να μη θεωρηθεί ότι κι εγώ παραβαίνω τους κανόνες, χωρίς να έχω συναφείς αρμοδιότητες.
    Πάντως αν θέλεις μπορείς να μου γράψεις ελεύθερα και απ΄ευθείας, στο e-mail μου: arimari@otenet.gr
    Θερμές ευχαριστίες
    Άρις

Comments are closed.