Aliki Beach

Share

Aris Adanis original
translated into English by Marilyn Tate Adanis

Aliki Beach in autumn hues,
just sandy footprints left by you
mystically adored, a dream
in colours rare and supreme.
On Sunday wintertime set in.
Your hands held cloudy skies within.
We are with you present in mind,
our mortal selves, though, left behind.

Springtime notes, musical array,
with lonely scents that bloom in May,
silent optical illusions
spectral vision of delusions.
In August I will join you there.
With a kiss your scarlet lips declare
your radiance in Aliki…
Your utter absence is the key. []

From the collection “The Maiden of the Isle”
ΦΕΝΕΟΣ Editions, 2013
painting Petros Lardas from the same book, p. 38

5 thoughts on “Aliki Beach”

  1. April 2, 2014 at 12:19 am
    Καλό απόγευμα, καλό Απρίλη, Άρι
    υπέροχο κείμενο, μια εικαστική μουσικότητα περιδιαβαίνει τους στίχους και ονειροδρομεί όλες τις αισθήσεις. Μέσα απ’τις εύηχες αγγλικές λέξεις, ελπίζω οι αναγνώστες, να αναζητήσουν και τις αντίστοιχες όμορφες ελληνικές κόρες-λέξεις, που νοηματοδοτούν το επέκεινα της ελληνικότητας και το ενθάδε της ύπαρξής μας! Συγχαρητήρια και στη σύντροφό σου, είστε ένα φωτεινό ποιητικό δίδυμο!
    εύχομαι να έχετε πάντα έμπνευση…
    τζένη

  2. Αγαπητή μου Τζένη, συνήθως εμφανίζεσαι αργά, με τα άκρως ενθαρρυντικά και ποιητικά σου σχόλια και μας αναβιώνεις τις αρχικές πηγές της όποιας ασήμαντης έμπευσής μας.
    Τώρα εμφανίζεσαι εσύ νωρίς, σε ένα ποίημα που κυκλοφόρησε το Μάρτιο του 2013 και δεν ξέρεις τη χαρά που ένιωσα κι εγώ όταν το ξαναδιάβασα, μετά από τόσο καιρό, στη άψογη λογοτεχνική του μετάφραση, με μέτρο και ομοιοκαταληξία. Κατά σύμπτωση (;)- μάλλον τίποτα δεν είναι τυχαίο, τελικά -αυτό το ποίημα, που είναι από τα πιο αγαπημένα μου, που το έχω μελοποιήσει κιόλας, το τραγούδησα με κιθάρα στις 21/3/2014, σε εκδήλωση για την παγκόσμια ημέρα ποίησης.
    Για να δει κανείς πόσο δύσκολη είναι κάθε λογοτεχνική μετράφραση, παραθέτω και την πρωτότυπη εκδοχή, στη δική μας γλώσσα:
    Α Λ Υ Κ ή
    Φθινόπωρο στην Αλυκή
    στην αμμουδιά μονάχη περπατάς,
    λατρεία μυστική, μέσα στα χρώματα.
    Χειμώνιασε την Κυριακή,
    τις συννεφιές στα χέρια σου κρατάς,
    είμαστε όλοι εκεί, λείπουν τα σώματα.

    Στης Άνοιξης τη μουσική,
    για μοναξιά με αρώματα μιλάς,
    εικόνα μαγική μια οπτασία σου.
    Τον Αύγουστο θα είμαι εκεί,
    με τ ‘άλικά σου χείλη με φιλάς,
    λάμπει στην Αλυκή η απουσία σου.[]
    ΑΑ
    (Θερμές ευχαριστίες, γι’ αυτές τις μικρές, αλλά ανεκτίμητες χαρές, με τις οποίες έχουμε διαλέξει να ζυγίζουμε τις μέρες της ζωής μας).

  3. Μέρα φθινοπωριάτικη και σήμερα, Άρι, μες στην καρδιά της άνοιξης, μ’ έφερε εκεί στην αλυκή, στη λάμψη μιας απούσας παρουσίας. Ήταν ιδανική κι υπέροχη η μετάφραση, αλλά η ελληνική γλώσσα είναι τα φύλλα της καρδιάς μας, βλέπεις, οι δρόμοι των ονείρων μας, τα φι απ’ τις συννεφιές, τα λάμδα τα υγρά, απ’τα άλικα τα χείλη!
    Ίσως, εγωιστικά σκεπτόμενη, λέω, πως, η ποίηση, αγιάζεται με την ελληνική τη γλώσσα,ας με συγχωρήσουν οι ποιητές του εκτός Ελλάδας κόσμου! Εξαιρετικό το ποίημά σου.
    Είναι πράγματι ανεκτίμητες οι χαρές, που προσφέρει αυτή η σιωπηλή επικοινωνία των λέξεων, δίνοντας αξία στη λεπτομέρεια του εφήμερου, τις στιγμές! ΤΖ

  4. Πολύ αργά να θέλω να πω κάτι για αυτό το ποίημα, για την μετάφρασή του…
    Όλα ειπώθηκαν…

    Μπορώ όμως να θέλω ν ακούσω τη μελοποιημένη εκδοχή του;

  5. Δέσποινα, Δέσποινα…
    Ποτέ δεν είναι αργά για τίποτα, και μην με ακούς που λέω ότι “ευτυχία είναι να έχεις αυτό που θέλεις την ώρα που το θέλεις”. Σε κάθε λόγο υπάρχει ο αντίλογος γιατί όλα λιετουργούν δυϊκά. Πχ αυτό το ποίημα είναι από τα αγαπημένα μου και το έχω μελοποιήσει και τραγουδήσει σε πολλές εκδηλώσεις. Τελευταία δεν είχε τύχει να έρθει στην επιφάνεια, διότι , όπως γνωρίζεις, υπάρχουν εκατομμύρια τραγούδια και αν δεν ομαδοποιήσει κανείς μερικά (πχ 20) σε κάποιο αφιέρωμα, χάνεται μέσα στον κυκεώνα των προτιμήσεών μας. (Άλλοι τις λένε…”¨παραγγελιές” (!!!). Μου έδωσες λοιπόν την ευκαιρία να το ξαναφέρω στην επιφάνεια και τώρα που βαίνουμε αισίως προς το Χειμώνα στην Ελλάδα, πράγματι, τις τελευταίες ημέρες του Φθινοπώρου, έρχεσαι ξαφνικά να ανακαλύψεις τη νοσταλγία και την αισιοδοξία αλλά και το ρεαλισμό αυτών των μελοποιημένων στίχων.
    Επειδή δεν έχω τη δυνατότητα ο ίδιος να παραθέσω τη μελοποιημένη εκδοχή εδώ στη διασπορική – που νομίζω πως κάπου υπάρχει στο αρχείο, αλλα δεν μπορώ να τη βρω- θα σου στείλω το τραγούδι απ’ ευθείας στο e-mail σου.
    Με την ευκαιρία θέλω να σε συγχαρώ και να σε ευχαριστήσω και δημόσια για τη συμμετοχή σου, με το πανέξυπνο χρονογράφημά σου, που έχει ήδη καταχωρηθεί στην ύλη του υπό εκτύπωση περιοδικού των Επιστημόνων της Εθνικής Τράπεζας, μαζί με ένα από τα ωραία ζωγραφικά σου έργα που ταιριάζει 100% με το θέμα. Τέλος το εξώφυλλο του βιβλίου σου έχει ήδη καταλάβει ένα μήνα από το ημερολόγιο του 2018, αφού η UNESCO μας τίμησε με την ανακήρυξη της Αθήνας, ως παγκόσμιας πρωτεύουσας βιβλίου για το 2018, και μας έδωσε την έμπνευση να συμβάλλουμε κι εμείς στο περί βιβλίου γενικό κλίμα, παίρνοντας σαν θέμα τα βιβλία συναδέλφων μας. Όταν θα κυκλοφορήσει θα παρακαλέσουμε τον Ιάκωβο, μήπως υπάρξει δυνατότητα να το αναρτήσει , αφού αυτά τα πολυ επιμελημένα ημερολόγια αποτελούν πλέον παράδοση και περιβάλλονται με τον τίτλο του “συλλεκτικού” είδους.
    Με ευχές για υγεία και οράματα προς εσένα και προς όλους και φυσικά στον Ιάκωβο που με τόση καλοσύνη και γενναιοδωρία μας φιλοξενεί και μας δίνει βήμα, να … βηματίζουμε στις ενασχολήσεις μας.
    ΑΝΤΑΝΗΣ

Comments are closed.