Φύλλα Καπνού

Share

(απόσπασμα)

Μυρτώ Κλεάνθους Τσαούση

Γραμμένο για έναν ποιητή, που σταυρώθηκε για την αγάπη

[…]
Νοτισμένο το χώμα
απ’ του Οκτώβρη τις πρώτες βροχές.
Το τοπίο έκλεινε
σε κύκλο του χρόνου
την όλβια συγκομιδή.
Κείνες
μυσταγωγοί των μικρών ωρών
έστεργαν σιωπηλές
καθισμένες σιμά
στων καπνών τις χλωρές αρμαθιές.
Απέριττα δοσμένες
στο κέντρισμα των φύλλων
περνούσαν το βελόνι
στη μεσιανή του καπνού φλέβα.
Πυκνά – συχνά
ξετύλιγαν το νήμα απ’ τ’ αδράχτι.

Η Λάχεσις γύρισε και σού ’ριξε μιαν ανυπόμονη ματιά
καθώς σ’ ένιωθε να βαριανασαίνεις
γυρτός μες στη λήθη.
Πάνω στο στήθος σου
τιτίβιζε ένα αηδόνι.
Κανείς δε γνώριζε την παγωνιά του δέντρου σου.
Μονάχα τούτες οι τρεις αδερφάδες γνώριζαν το κεντρί
που βυθίστηκε στο σώμα.

Κι ήταν τότε
π’ αίφνης
μια πνοή Θεού
έκαμε τα φύλλα του καπνού ν’ αναρριγήσουν.
Επέστρεφες… […]

Μυρτώ Κλεάνθους Τσαούση

1 thought on “Φύλλα Καπνού”

  1. Eυχαριστώ για το όμορφο ποίημα. Ξύπνησαν μέσα μου ολοζώντανες αναμνήσεις από τα καπνόφυλλα.

Comments are closed.