Αλυκή

Share

Άρις Αντάνης

Φθινόπωρο στην Αλυκή,
στην αμμουδιά μονάχη περπατάς,
λατρεία μυστική μέσα στα χρώματα.

Χειμώνιασε την Κυριακή!
Τις συννεφιές στα χέρια σου κρατάς.
Είμαστε όλοι εκεί, λείπουν τα σώματα.

Στης Άνοιξης τη μουσική,
για μοναξιά με αρώματα μιλάς,
εικόνα μαγική μια οπτασία σου.

Τον Αύγουστο θα είμαι εκεί.
Με τ’ άλικά σου χείλη με φιλάς.
Λάμπει στην Αλυκή η απουσία σου.[]

Άρις Αντάνης
Αφιερωμένο στον Ιάκωβο, την Άντρια και τη Διασπορική Στοά,
με ευχές για υγεία και για νέα λογοτεχνικά ταξίδια…

Τελικά ακούστε τη μελωδία του στιχουργού, μουσικοσυνθέτη, εκτελεστή Α.Α.

[audio: https://diasporic.org/wp-content/uploads/2014/08/ALYKH3.mp3]

7 thoughts on “Αλυκή”

  1. Πολύ χαίρομαι Άρι, που ακούγεται το τραγούδι σου και πέρα απ’τα σύνορα μας, να απλωθούν οι ήχοι σαν γλυκιά πατρίδα, να μας ενώσουν να “είμαστε όλοι εκεί” παντού, στη χώρα της Τέχνης, στην “Αλυκή” των συναισθημάτων! Τούτο τον Αύγουστο, να λάμπουν οι παρουσίες!
    Σ’ευχαριστούμε Άρι, και τη διασπορική, φυσικά
    τζενη

  2. Αγαπητή μου Τζένη, είναι εκπληκτικό το πόσο επιεικής είσαι και πώς έχεις πάντα μια καλή κουβέντα να λες! Αυτό το είχα διαπιστώσει από την πρώτη κιόλας στιγμή, όταν πρωτοείδα κάποιο σχόλιό σου στη Διασπορική, εδώ και μερικά χρόνια. Μου δίνεις μαθήματα γενναιοδωρίας και ενθάρρυνσης. Και βέβαια μας στερείς έστω μια μικρή – ειλικρινή πάντα- ανταπόδωση, αφού δεν μας κοινοποιείς τα δικά σου δημιουργήματα, αλλά προτιμάς στα σχόλιά σου να κάνεις εύστοχες αναφορές σε άλλους λογοτέχνες. Σε ευχαριστώ πολύ για το σχόλιό σου, παρά την πρόχειρη εγγραφή που έχω κάνει σε αυτό το τραγούδι. Και ο Ιάκωβος το παρουσίασε τόσο καλά, ώστε μπορεί κανείς να το ακούει, διαβάζοντας ταυτόχρονα και το στίχο και έχοντας και μια οπτική εικόνα της “Αλυκής” και μάλιστα από ζωγραφικό πίνακα. Τι να πω! Πόσο εύκολο είναι να δίνει κανείς χαρά! Άρις

  3. Καλέ μου Άρι, όλες οι λέξεις που ακουμπάμε σ’αυτή τη χάρτα της επικοινωνίας που μας δίνεται, αν είναι από “καρδιάς”αμέσως εμπλουτίζονται και είναι βάλσαμο για όλους, κάποια στιγμή μπορεί να μου ξεφύγουν και κάποιες παραπάνω…θα δούμε, ως τότε θ’ακούμε το τραγούδι σου!
    τζενη

  4. ΕΥΓΕ
    μακρινό, πρωτομηνιάτικο,
    Φίλε μας.
    Καθάριο νερό που ρέει αβίαστα.
    Χαιρετισμούς,
    Υιώτα
    “αστοριανή”
    Γουέστμπερυ, ΛΙ, ΝΥ

  5. Σε ευχαριστώ παρα πολύ Γιώτα, για το μακρινό σχόλιό σου, για τις ευχές και τους χαιρετισμούς. Ανταποδίδω και αντεύχομαι ολόψυχα. Καλό μήνα, αν και, όπως μου είπε σήμερα κάποια ποιήτρια, που δεν ξέρω αν θέλει να γράψω εδώ το όνομά της, δίνει παράταση στον Αύγουστο και σήμερα, κατ’ αυτήν, η ημερομηνία στην Ελλάδα είναι… 32/8/2014.
    Καλό δεν είναι αυτό; Εμένα μου άρεσε πολύ…
    Να είσαι καλά πάντα.
    Άρις

  6. Παρ’ όλο που έχω το προνόμιο να σε ακούω να παίζεις την κιθάρα σου και να τραγουδάς απο τα παιδικά μας χρόνια, πάντα έχεις να μου δώσεις κάτι καινούργιο, πάντα καταφέρνεις να με αιφνιδιάζεις ακόμα και με στίχους που γνωρίζω από πριν. Την Αλυκή την “μουρμούριζα” κι όταν Αύγουστο μήνα έβρεχα τα πόδια μου στην αμμουδερή ακτή της νοσταλγώντας “άλικα χείλη” από ένα πιο όμορφο παρελθόν. Αυτά μάλλον δεν θα τα ξαναβρούμε, αλλά τουλάχιστον ελπίζω σύντομα να τραγουδήσουμε μαζί την Αλυκή σου πρίμο σεκόντο. Αυτό το τελευταίο είναι η βαθύτερη ευχή μου.

  7. Φίλε μου Σωτς, σε ευχαριστώ. Και την Αλυκή θα πούμε και την “Άπονη γραμμή”, αλλά και αυτά που λατρεύεις κι εσύ, “Το τρένο φεύγει στις 8”, “Σάββατο κι απόβραδο”, “Μαγιοπούλα”., “Αννούλα του χιονιά” και δεκάδες άλλα. Εγώ θα περιμένω πάντα να γνωριστείς καλά με αυτή την πανέμορφη παρέα μας, εδώ στη Δισπορική Στοά, και να συμμετέχεις, ως εξαίρετος μυθιστοριογράφος που εισαι, με τις σκέψεις σου και τις ιδέες σου. Το δικαιούσαι εξάλλου λόγω του ότι, ως πρώην καπετάνιος, έχεις γυρίσει και γνωρίσει τον κόσμο ολάκερο. Τυχερέ…
    Άρις

Comments are closed.