Limping Man

Share

[tabgroup]
[tab title=”English”]
Breeze laughed amid
his limping footsteps
nature’s unforgiving mistake
struggled out of the sea

eyes full of kindness
irises of a saint
a brave man’s graceful stature
in his unbalanced steps
the balance of the Universe
searched for justice
pain of the different
in vain danced
in the expression of the man
who limped out of the light waves

in his glance the meaning of inequality
victorious triumph
against the unjust chaos
his unequal side result of the unsaid
unrhymed poem
erotic song of deficiency
a mortal’s hearth full of pain
that begged for analogy
in the syllable of his smile
in the word of his uplifting courage

the limping man an unwritten poem
ready to spring out of my mind
to complete the day’s
incompleteness

Lord, were you drunk
when you fathered him?

Lord, bless us and
don’t drink again!

Manolis Aligizakis
“WORDS OF ABSENCE”
to be released in Greece and Canada next spring.

  • Below you can listen to the poet’s recital of this specific poem
[audio: https://diasporic.org/wp-content/uploads/2014/10/Open-Mic-Poet-Manolis.mp3]

[/tab]
[tab title=”Ελληνικά”]

Κουτσός

Γέλασε η αύρα ανάμεσα
στην ανισότητα του βήματός του
της φύσης λάθος ανεπείδωτο
κουτσά τα βήματά του
έξω απ’ τη θάλασσα

μάτια γιομάτα καλοσύνη
αγίου ίριδες
λεβέντη κάλλος
όλης της Οικουμένης
η ισορροπία
στον ανισόρροπο βηματισμό του
έψαξε για δικαίωση
κι όλος ο πόνος του αλλιώτικου
άδοξα χόρεψε
στην έκφραση του άντρα
που κούτσαινε βγαίνοντας απ’ τη θάλασσα

στο βλέμμα του το νόημα της ανισότητας
γίνηκε θρίαμβος της νίκης του
κατα του άδικου χάους
η ανισοσκελής συνέπεια του ανείπωτου
ποίημα ανομοιοκατάληκτο
ερωτικό τραγούδι έλλειψης
γεμάτης πόνο στέγη θνητού
που εκλιπαρούσε για αντιστοιχία
στη συλλαβή του χαμογέλιου του
σε λέξη δημιουργική του θάρρους του

ποίημα ο κουτσός αδημιούργητο
έτοιμο για να ξεπηδήσει απ’ το νου
της μέρας την πληρότητα
να συμπληρώσει

Κύριε και Θεέ μου
μεθυσμένος ήσουν
όταν τον έσπειρες

Κύριε και Θεέ μου
ελέησόν μας και μην ξαναπιείς

Μανώλης Αλυγιζάκης
[/tab]
[/tabgroup]

2 thoughts on “Limping Man”

  1. Εκπληκτικό ποίημα Μανώλη, δονεί συγκινήσεις. Πέρα από την αδικία στη χώρα της ύπαρξης με την “ανισότητα του βήματος”, εκφράζεις με τρυφερό ποιητικό τρόπο, την υπέρβαση που πραγματώνει ο άνθρωπος της τέχνης, βλέποντας πως, “το νόημα της ανισότητας, γίνηκε θρίαμβος της νίκης του,
    κατά του άδικου χάους”,στη “συλλαβή του χαμογέλιου του”ακροβολίζεται το θάρρος, και γίνεται ο ίδιος “ποίημα αδημιούργητο”.Με παρέπεμψαν οι στίχοι σου στη γλυκειά μας Κατερίνα Αγγελάκη -Ρουκ που λέει..
    “Ευγνομωνώ τις ελλείψεις μου
    ό,τι μου λείπει με προστατεύει
    από εκείνο που θα χάσω.
    Όλες οι ικανότητες μου
    που ξεράθηκαν στο αφρόντιστο χωράφι της ζωής
    με προφυλάσσουν από κινήσεις στο κενό,
    άχρηστες, ανούσιες..
    Ό,τι μου λείπει με διδάσκει…”
    Ευχαριστώ τους ποιητές, πάντως, ελαχιστοποιούν τις “ελλείψεις” μας!
    Καλή έμπνευση, Μανώλη.
    τζένη

    1. Τζένη σ’ ευχαριστώ πολύ, πολύ. Χαιρομαι που σου αρέσει τόσο πολύ και που σου θύμισε αυτό της Αγγελάκη- Ρούκ που επισης ειναι ωραιότατο. Καλό βραδυ από Βανκουβερ!

Comments are closed.