Στην άκρη του χρόνου…

Share
Γράφουν οι ώρες ταπεινά τις νότες της ψυχής, γλυκαίνει η άχνη ζάχαρη τη μοναξιά των φίλων και μέλι  με τις λέξεις, ζυμώνει η καρδιά. Σ’ένα τραπέζι στρογγυλό, σμίγουμε την αφή μας….                                                               
Δάκρυα γέλια, όνειρα, γίνονται αγιασμός, κάλλαντα, ύμνοι και καημοί όλα στον ίδιο σάκκο,
αγαπητικό, στο άρμα της στοργής, στου Αη-Βασίλη τη χαρά, την προσφορά, το έλα!                                                                                                                      

Κι έρχεται ήσυχα, τρυφερά στο έλκυθρο της μνήμης, κάθε χρονιά που ζήσαμε,
σαν λύκηθος υγρών αποσταγμάτων, να μας προσφέρει,
αγκαλιά,αγάπη,μιαν ευχή, στου κάθε χρόνου τη σπονδή,
να σμίγουμε τα χέρια κι αυτό το Φως απ’ο ψηλά 
τα βήματα να φέγγει στη στράτα της Ελπίδας!

2 thoughts on “Στην άκρη του χρόνου…”

  1. Αγαπητή μου Τζένη,
    Γράφεις: (Δάκρυα γέλια, όνειρα, γίνονται αγιασμός, κάλλαντα, ύμνοι και καημοί όλα στον ίδιο σάκκο,) μου θύμισες τότε που με εύρισκαν οι πρωτοχρονιές κάθε μια σε διαφορετικό λιμάνι, τότε έβανα όλα αυτά που απαριθμείς μέσα στον ίδιο σάκκο, και γλεντούσαμε αποζητώντας νοσταλγικά ένα χαμόγελο, μια αγάπη, μια ελπίδα.
    Γαβριήλ

  2. Αγαπητή μας Τζένη, επίτρεψέ μου σε παρακαλώ, ένα δίδαγμα που ξεπήδησε οπό τους στίχους σου, να το γράψω στα Αγγλικά, γιατί, για κάποιο περίεργο λόγο, μού ταιριάζουν πιο καλά για σχόλιο:
    Love, not time,
    heals all wounds…
    (Αυτό νομίζω ότι είναι το μνμ των στίχων σου).
    Το… εγγλέζικο μου προέκυψε ίσως επειδή, επί 2,30 ώρες έβλεπα και άκουγα το βίντεο του Ιάκωβου, από την πολύ επιτυχημένη και πολύ ενδιαφέρουσα εκδήλωση της 7/12/2014, για την Κύπρο, που συνιστώ σε όλους, να μη φεισθούν “χρόνου” και να την απολαύσουν, με “αγάπη”,
    because love, not time, heals all wounds! (Αλλά νομίζω ότι αυτό το είπαμε)
    Άρις

Comments are closed.