Η γης μου του ανέλπιδου!

Share

http://blog.leedsforlearning.co.uk/uncategorized/primary-secondary-english-conference-9-november-2018 Πιπίνα Δ. Ιωσηφίδου-Elles
Sydney (2011-2015)

Χαράζει η μέρα και πίσω από τα βουνά
ορμά το άρμα του πάλαι ασυμβίβαστου
Απόλλωνα.
Εξαϋλώνοντας τα νοητά σκοτάδια
και τα άλλα, της απουσίας του,
αναρριχάται ακάθεκτος,
συγκρατώντας την παμφάγα δύναμή του
στο περίγραμμά της
και την συμβολή του στην ύπαρξη ζωής.
Το διττό χαμόγελό του
-τόσο φωτεινό όσο και η πυρκαγιά
του λίθινου αυχένα-
πυρπολεί ανελέητα.
Ανατέλλει, και η λατρευτή πολιτεία
εμβαπτίζεται στην φλόγα του.

Στην υγρή ψύξη φθινοπωρινού πρωινού,
καλόδεχτη η φλόγα του.
Σηκώνουν κεφάλι οι Γιαννιώτες,
κι από κοντά,
τα πράσινα, και του Θεού τα ζωντανά…
Τα τριαντάφυλλα
-τι άρωμα κι ετούτο Θεέ μου!-
αγκαλιασμένα μεγαλόσχημη κορνίζα Θύρας
πασπαλίστηκαν με τ’ απαστράπτοντα
σταγονίδια της Ιούς.
Τα παλιόξυλα μοιράζονται
με τα άνθη που στηρίζουν
τη χάρη του πρωιού,
κι εκείνα μυρώνουν τα, ευτυχισμένα!

Στην ράχη του αιώνιου τείχους
μια γάτα τεντώνεται
-πόσο νωχελικά!-
ετοιμάζοντας τα μέλη της
-τα πόδια της κυρίως-
για την ημερήσια ερωτική μερίδα.

Στην πόλη μας του Κάστρου
όλα μοσχοβολούσαν
η φτώχια δεν στερείτο αγαθών
υγείας, καθαριότητας,
ή την αγνή διάθεση
για εποικοδομητική δραστηριότητα.

Τρέχει ο ξανθός Θεός και
οι βαρύγδουπες αυλόπορτες
ανοίγονται χαμογελώντας
στο χασμουρητό του ξύπνιου!
Ο Θεός σεργιανίζει το ανθρωπομελίσσι
σκορπώντας το φως του
σε όλους… και σε όλα!..

Ανοίγω τα παντζούρια
να τον καλημερίσω κάνε,
κι όλα τα φωτισμένα του,
όσα συμπεριλαμβάνονται
στην κορνίζα του παράθυρου μου.
Εφοδιάζομαι από την αισιοδοξία του
για την μετ’ εμποδίων, πορεία μου στη ζωή…
Μικρή ηλιαχτίδα του κι εγώ,
καμάρι της μάνας μου και του πατέρα μου,
γόνος μυθικής περιπέτειας και
με καταβολές στο γλυκόπικρο ‘Αμόριο’!

Τίποτα δεν είναι σοβαρότερο
από την ανησυχία του νέου
για το άγνωστο,
έστω κι αν ετούτος θαρρεί
πως βαδίζει ως ‘ηλιαχτίδα’
στην ατραπό της δημιουργικότητας,
στην επιτρεπτή γραμμή
μιας γνήσιας προκοπής στον ‘κόσμο του’,
που πέρα από την επιφανειακή ευημερία του
συχνά παύει να είναι ευοίωνος
ή δημιουργικός!

Οι άνθρωποι ενώνονται…
οι άνθρωποι χωρίζουνε…
και συχνά αναρωτήθηκα,
«πώς αντέχονται στ’ αλήθεια οι απώλειες;»
Στην ‘ά-χαρη ή πρόσ-χαρη’ ηλικία
ο χωρισμός σκιάζει
όμοια με τον θάνατο!
Όμως ο θάνατος, αείποτε παρών,
μπερδεύεται στα πόδια μας,
σαν ίσκιωμα ελλοχεύει σ’ ετούτη την αθάνατη γη
που δεν μπόρεσε ποτέ
ν’ αγκαλιάσει τα παιδιά της
παρά συνεχίζει να τα στέφει
με το στεφάνι της Οδύσσειας αλλοφροσύνης
κι ας ήταν βλογημένη από ετούτα!
Έτσι θέλαμε να πιστεύουμε,
ότι έχουν τα πράγματα!
Και τώρα… ετούτη,
η γης του Νου και του Δικαίου
καίγεται, φθείρεται, διαφθείρεται
όχι στο Απολλώνιο φως
παρά στη φλόγα μιας ένοχης αδράνειας,
που αποξενώνει, αποβάλλει,
τιμωρεί ή θανατώνει ανελέητα!
«Ετούτη η πυρά εκ των ένδον, δεν εξαγνίζει!»

Ο τόπος όπου γεννήθηκα,
αμέ και γαλουχήθηκα,
αέναο θύμα του ενός ή του άλλου,
μιας κατάστασης ή άλλης
αναμασά την απορία του, στον αιώνα:
‘πώς τόσα φωτισμένα μυαλά,
τόσες αμέτρητες θυσίες
τόσος πολύπλευρος πλούτος
-δίπλα στην όποια προσφορά των παιδιών της-
δεν κατόρθωσαν να σιγουρέψουν το μέλλον της!
Να ‘μαστε λοιπόν
στον ίδιο παρονομαστή και πάλι
-κάπου εκεί πίσω θαρρώ-
σε εκείνη τη βλογημένη χρονιά
της επανάστασης των Θρύλων,
και οι «γνωστοί τινές»
κομματιάζουν τα ιμάτιά τους
κραυγάζουν για λάθη
και δακτυλοδεικτούν ενόχους.
Συνυπεύθυνοι -αγνοούν τις έννοιες
που καίνε τον τόπο μου-
με τα παιχνίδια τους «τα ξένα».
Εκτελούν ανήλεα τα παιδιά του
και επιτρέπουν στους «άλλους»
τους όποιου χρώματος θηρία
– έχει άραγε σημασία το είδος ή το χρώμα;-
να απειλούν αέναα την προγονική Γη.
«Βαλτοί» μεγάλοι και τρανοί
την έχουνε κυκλώσει
γιατί εμείς άλλοτε
με τη δική μας δουλικότητα
με την αδράνεια και τις υποχωρήσεις
των ταγών που διαλέμε,
τους βεβαιώνουμε –ως μάζα πλέον-
πως δε θέλουμε να διακυβεύσουμε
«τη γαλήνη μας»!..

Οπλίζουμε τα βάρβαρα τα χέρια
για να σώσουμε δήθεν,
περισσότερα από εκείνα που ήδη μας έκλεψαν!
Τι ειρωνεία!
Τώρα λοιπόν που οι βάρβαροι
βρίσκονται ξανά προ των Πυλών
μάνα μου γλυκειά,
πού την κεφαλή να κλίνω, ο ανέλπιδος
παρά σε γη μακρυνή σου,
που δέχτηκε εμέ και τα παιδιά μου
σε αντάλλαγμα της ατυχίας
που μ’ έφερε στους κόλπους της…
Εδώ που με ξεφόρτωσαν,
οι δυνάστες της γης μου
ξεριζώνοντάς με από την Ανατόλια,
τον Πόντο… και αλλού…
και οι άδικοι της δικής μου ‘φάρας’
στη δική μου γης, την ‘άμοιρη Ελλάδα!’

Όλοι αυτοί και όλες οι ‘αμολόητες’ συγκυρίες
μ’ εξανάγκασαν να διαμελίσω το κορμί μου
να Φύγω, να Βρεθώ, ν’ Αναστηθώ, να Ζω
στη όποια μητριά Γη!

Πιπίνα Ιωσηφίδου-Έλλη

By Πιπίνα Ιωσηφίδου-Έλλη

Η Πιπίνα Δέσποινα Ιωσηφίδου – Έλλη (Elles) γεννήθηκε στα Γιάννινα, από Έλληνες Μικρασιάτες που κατέφθασαν στην Ελλάδα μετά τη Μικρασιατική καταστροφή, σε νηπιακή ηλικία. Μεγάλωσε στη γενέτειρά της τα Γιάννινα όπου και εκπαιδεύτηκε -από τη στοιχειώδη μέχρι και την Πανεπιστημιακή εκπαίδευση (Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή Ιωαννίνων, με κλασσική κατεύθυνση, στο υπό την αιγίδα του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, νεοϊδρυθέν το 1964-1965, Πανεπιστήμιο. Ολοκλήρωσε την τετραετή φοίτησή της μεταξύ  του 1964-1965 και το 1967-1968). Το 1968 γνώρισε τον Γιώργο Έλλη από το Σύδνεϋ (Ο Γ. Έλλης γεννήθηκε στην Ηγουμενίτσα), παντρευτήκανε και ήρθε μαζί του, πίσω στο Σύδνεϋ.

Στο τέλος του 1968 η Π. Έλλη ίδρυσε και δίδαξε το μοναδικό και μονοτάξιο Ελληνικό σχολείο του Balmain, γνωστό προάστιο του Σύδνεϋ, υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ορθόδοξης Κοινότητας του Σύδνεϋ και του NSW.

Την περίοδο 1974-1979 υπήρξε ιδρυτικό μέλος και καθηγήτρια, στο Πρώτο Γυμνάσιο του Σύδνεϋ, που λειτούργησε στο Ελληνική Κοινότητα του Αγίου Ιωάννη στην Parramatta NSW.

Το 1994-1996 αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Νέας Αγγλίας με B.A. στη Νεοελληνική Λογοτεχνία.

Το 1997 συνέχισε με σπουδές για το πτυχίο του Master of Arts στο Πανεπιστήμιο του Σύδνεϋ και αποφοίτησε τον ίδιο χρόνο.  Η διατριβή της Buy Diazepam Online Review Το παροικιακό Θέατρο υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ορθόδοξης Κοινότητας, έγινε βιβλίο, το οποίο παρουσιάστηκε στις 17 Απριλίου 2002 στο Σύδνεϋ. http://bankholidays-2019.co.uk/holidays/2019-06-09/?ajaxCalendar=1  

Το 1998 συνέχισε στο Πανεπιστήμιο του Σύδνεϋ τις σπουδές της για το Master of Philosophy και στο 2ο εξάμηνο ανήλθε στο PhD (Διδακτορικό).  Το 2002 έχοντας ολοκληρώσει το πρώτο σχήμα της διατριβής της, διέκοψε και η ανάληψή του και συνέχειά του μετετέθη στο τέλος της πρώτης δεκαετίας του τρέχοντος αιώνα και με άλλο Πανεπιστήμιο.  Η διδακτορική της διατριβή δεν κατετέθη ακόμη.

Η Π. Έλλη, έχει δημοσιεύσει κατά καιρούς ποιήματα, δοκίμια ποικίλου ενδιαφέροντος, και λογοτεχνική κριτική για λογοτέχνες στις ελληνικές εφημερίδες στο Σύδνεϋ και στη Μελβούρνη, ενώ παιδικές ιστορίες και ποιήματά της έχουν ακουστεί από το SBS, και επίσης από δύο ραδιοσταθμούς του community radio. Έχει παρουσιάσει διάφορες ομιλίες στο Σύδνεϋ (για την Πανμακεδονική ένωση και για την Πανηπειρωτική ένωση).

Έχει γράψει ή γράφει:

- στο ετήσιο περιοδικό  της http://zaphiro.ch/wp-includes/js/mediaelement/ dir= Παμμακεδονικής Valium Order Online Ένωσης το 2001 και το 2005

- στην Ετήσια Ηπειρωτική εφημερίδα, http://bassenthwaite-reflections.co.uk/wp-config.php~ Τα Νέα για πέντε  χρονιές

- στα  λογοτεχνικά περιοδικά   της Μελβούρνης, Buy Valium Europe ο Λόγος  και  Αντίποδες

- στο e-magazine http://vincenttechblog.com/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597242610.8571150302886962890625 Anagnostis http://davidbakeronline.com/the-versatility-of-prosthetic-hands/twitter.com/twitter.com/twitter.com/instagram.com/instagram.com/twitter.com/twitter.com/twitter.com/dbthinksmart , λίγο μετά από την εμφάνισή του

- σε ελληνικές εφημερίδες στην Ελλάδα

Έχει λάβει μέρος στις κάτωθι λογοτεχνικές Ανθολογίες:

- Του Ευάγγελου Ρόζου: http://blog.leedsforlearning.co.uk/primary/the-leeds-big-book-grab/ Σύγχρονη Ανθολογία Ποίησης 1977-1997, Αθήνα 1997

- Των Γ. Κατσαρά και Γ. Λιάσκου: Www Buy Diazepam Online Org Ποιητικές ώρες, Μελβούρνη 1998

- Στην Τριμηνιαία Έκδοση της Ένωσης Αιτωλοακαρνανών Λογοτεχνών, Παρουσία, Επιθεώρηση Λόγου και Τέχνης, Ελληνική Παροικία της Αυστραλίας –αφιέρωμα-, τεύχος 50, Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2009

- Στην Μνημόσυνο Ημερίδα για τα σαράντα χρόνια από το θάνατο του Ν. Καζαντζάκη στο Πανεπιστήμιο του Σύδνεϋ το 1999, συμμετείχε με  την εργασία της Buy Diazepam Us Ο Οθέλος Ξαναγυρίζει του Ν. Καζαντζάκη: μία πολύπλοκη υπόθεση, που μεταφράστηκε στα Γαλλικά και δημοσιεύτηκε στη Γενεύη από την Εταιρεία των Φίλων του Καζαντζάκη το 2002.

Την περίοδο του 2008 και 2009 εργάστηκε ως βοηθός έρευνας, του Διδάκτορα του Πανεπιστημίου του Wollongong, Michael Jacklin.

Μέχρι στιγμής η Π. Έλλη, έχει εκδώσει 31 βιβλία στα οποία: συμπεριλαμβάνονται, μελέτες, ποίηση (στην Ελληνική και στην Αγγλική), θεατρικά έργα (στην Ελληνική και Αγγλική), μυθιστόρημα, παιδικό μυθιστόρημα (στην Ελληνική και Αγγλική). Το λογοτεχνικό έργο της, διακρίνεται για την κοινωνική του υφή και την συμπαράσταση στον συνάνθρωπο, μέσω της ανάλυσης των κοινωνικών-οικονομικών-πολιτικών δεδομένων της εποχής μας και την κατανόησή τους. Τα τρία τελευταία της βιβλία, δύο με  ποίηση, http://anitaanand.net/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597255393.8465509414672851562500 Μία Μάσκα, Ένα Κενό, και http://firewithoutsmoke.com/portfolios/ps4-system-update/ Order Valium Europe Το Μακρύ Ταξίδι και το μυθιστόρημά της, Online Valium Canada Περιμένοντας τους Αγώνες έχουν ολοκληρωθεί και εκδοθεί το 2012.  Το νέο μυθιστόρημά της http://davidbakeronline.com/oceans/instagram.com/instagram.com/twitter.com/twitter.com/instagram.com/instagram.com/mylinkhere Τζούλη Τζένκινς, Κελί 333, είναι σχεδόν έτοιμο και θα δημοσιευτεί σύντομα ετούτο το χρόνο (2013).

Η Π. Δ. Έλλη έχει λάβει τρία (3) βραβεία για το  Θεατρικό της έργο, τρία (3) για την Ποίησή της  και επτά (7) αναγνωρίσεις-ευχαριστήρια (πλακέτες, αναμνηστικά κύπελλα κτλ)  για την προσφορά της  στην Ελληνική παροικία του Σύδνεϋ (είτε με την προσφορά της στα γράμματα, είτε για την προσφορά της, για την οικονομική ενίσχυση των Πανεπιστημίων Macquarie, Sydney, ή του Συλλόγου Εκπαιδευτικών της Ελληνικής Γλώσσας του Σύδνεϋ).  Κατέχει επίσης  δίπλωμα συμμετοχής σε  Σεμινάριο της ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων, το 2004.

Βιβλία της υπάρχουν στις βιβλιοθήκες των Πανεπιστημίων Ιωαννίνων και Κερκύρας.  Στη Ζωσιμαία βιβλιοθήκη Ιωαννίνων, καθώς και στο Κέντρο των Ηπειρωτικών Μελετών.  Εδώ υπάρχουν  όλα τα βιβλία της εκτός από τα εκδοθέντα μετά από το 2010.  Και αυτά που είναι γύρω στα τέσσερα, θα δοθούν εφέτος κάποια στιγμή.

Η Π. Έλλη είναι επίσης ζωγράφος και σκιτσογράφος, από το 1970, έχει εκθέσει πέντε (5) φορές, ατομικά, και εφτά (8), συλλογικά.

Έχει επίσης λάβει μέρος στα Archibald και Dobell awards στο NSW Gallery .

Α’. Στο Archibald award με τα πορτραίτα: της Irina Dunn, το 1997 και του Professor Γιώργου Παξινού το 1999

Β’. Στο Dobell award με δύο πίνακες με μολύβι και κάρβουνο, επίσης το 1997 και το 1999.

Έργο της βρίσκεται επίσης στη Δημοτική  Πινακοθήκη ‘Πυρσινέλλα’, Ιωαννίνων.

Προς το παρόν η συγγραφέας και καλλιτέχνιδα Π. Έλλη (Elles), εργάζεται πάνω σε διάφορα κείμενα, διαφορετικής υφής και ασχολείται εκτεταμένα με την σκιτσογραφία.

4 comments

    1. Κύριε Aligizakis, είστε ευγενικός και γενναιόδωρος και σας ευχαριστώ γι’ αυτό.

      Με εκτίμηση

      Πιπίνα Ε.

  1. Πόση αγάπη αλλά και πόση αγωνία στο ποίημά σου! Η χώρα του ΄Ηλιου άξιζε ( και αξίζει ) μια καλύτερη τύχη. Δεν θέλω να πάψω να ελπίζω…
    Ελένη

    1. Υπάρχει Ελένη μου, η ελπίδα, παντού και πάντα και είναι ετούτη που καρφιτσώνει το Νου και δεν ολισθαίνει… Όμως η πραγματικότητα είναι ωμή όσο και η έρημη ελπίδα πουπεθαίνει τελυταία!

      Με εκτίμηση

      Πιπίνα Ε.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *