Ιωσήφ

Share

Άρις Αντάνης

-«Καημένε, Ιωσήφ!
Τίποτα δεν θα είχε συμβεί,
αν δεν συνέβαινε
αυτό που σου συνέβη!
Αυτή η φράση είναι
ολόκληρη η ζωή σου,
από παιδί μέχρι πάντοτε.
Γιατί τους πίστεψες.
Πάλι τους πίστεψες.
(Πάντα τους πίστευες!)
Κι εκείνους που σου λένε ψέματα
κι όσους σου κρύβουν την αλήθεια.
Αλλά εγώ μια συμβουλή
και μιαν ευχή σου δίνω μόνο:
Ποτέ μη σταματάς να τους πιστεύεις…»

<<<>>>

Το όνομά μου είναι… Ιωσήφ
και μου αρέσει, πού και πού,
να μιλάω μόνος μου…
Σαν να συμβουλεύω τον εαυτό μου! []

5 thoughts on “Ιωσήφ”

  1. Ωραία τα λες, σοφέ μου Ιωσήφ, κι έτσι ακλόνητα που θέλεις να πιστεύεις, ε…κάποτε θα “πιάσεις” την αλήθεια τους…και τότε θα δικαιωθείς!
    τζένη

  2. Σε ευχαριστώ, Τζένη μου, για το σχόλιό σου.
    Πάντα εμβαθύνεις και πάντα ενθαρρύνεις τα μέλη της Διασπορικής. Μαζί με την επιμελημένη εικαστική συμμετοχή του Ιάκωβου Γαριβάλδη που με νοιάξιμο κοσμεί τις σκέψεις μας, επιβεβαιώνονται σε όλους μας τα λόγια του Ντοστογιέφσκι, όπως τα έχω συγκρατήσει: Το χειρόγραφο και το δημοσιευμένο κείμενο περιέχουν ΑΚΡΙΒΩΣ τις ίδιες λέξεις και έννοιες. Το δημοσιευμένο όμως παίρνει άλλη διάσταση και άλλη αξία, αν μήτι άλλο, στα μάτια του δημιουργού του.
    Κι εγώ σε ευχαριστώ ακόμα διότι πιστεύω ακράδαντα ότι – εκτός από την επικοινωνία που επιτυγχάνεται άμεσα με τις ασήμαντες προσπάθειές μας- εάν καταφέρουμε και αγγίξουμε την ψυχούλα ενός και μόνο συναθρώπου μας, ΕΧΟΥΜΕ ΠΕΤΥΧΕΙ.
    Αύριο, 21 Μαρτίου 2015, γιορτάζεται παγκοσμίως η ημέρα ποίησης. Χρόνια πολλά σε όλους τους ποιητές που έχουν διαβεί κατά καιρούς το κατώφλι της Διασπορικής. Μακάρι να διαβάζαμε και κάποιους στίχους τους, και ιδιαίτερα βέβαια από όσους μάς έχουν λείψει τα γραπτά τους, μέσα από τα οποία τους κάναμε τη γνωριμία τους και έλκυσαν και εμάς να συμμετάσχουμε.
    Με την εκτίμηση και την αγάπη μου
    Άρις Αντάνης

  3. Αγαπητέ Άρη, μου αρέσει ο τρόπος με τον οποίο εκφράζεται η αισιοδοξία ενός, έναντι της ανθρώπινης συμπεριφοράς, στο ποίημά σου. Υπάρχει το όμορφο παιχνίδι επανάληψης των λέξεων “κλειδιά” στου στίχους σου, και μάλιστα σε διαφορετικό χρόνο υπογραμμίζοντας έτσι τον παρελθόν το παρόν ή το μέλλον, ή μάλλον στη διαχρονικότητα του φαινομένου όπως όμορφα το θέτεις:

    “…δεν θα είχε συμβεί,
    αν δεν συνέβαινε
    αυτό που σου συνέβη!”
    ή
    “Γιατί τους πίστεψες.
    Πάλι τους πίστεψες.
    (Πάντα τους πίστευες!)”
    Απλό στην έκφραση, δυνατό στην έννοιά του το ποίημά σου, και η επιτυχία του να έγκειται στην τοποθέτηση ρημάτων”συμβεί-συνέβαινε-συνέβη” ή “πίστεψες-πίστευες” που αποκαλύπτουν αυτό το οποίο έχω ήδη τονίσει. Ποιείς με στοχασμό και αυτό ακριβώς κάνει “ο ποιητής”! Συγχαρητήρια!

  4. Αγαπητή Πιπίνα,
    Σε ευχαριστώ παρα πολύ για το σχόλιό σου. Είναι αλήθεια, ότι αν πάψουμε να πιστεύουμε τους συνανθρώπους μας, δεν έχουμε πλέον λόγο ύπαρξης. Όσο τους πιστεύουμε τόσο ζούμε, ακόμα και για να τους λέμε ότι το γνωρίζουμε ότι μας λένε ψέματα.
    Χρόνια σου πολλά, με υγεία και ποίηση.
    Άρις (21 Μαρτίου 2015/Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης)

  5. Επιτρέψτε μου να ανατρέξω και στο κάπως ανατρεπτικό μήνυμα του ήδη αναρτημένου στη Διασπορική μικρού ποιήματός μου, “Ιωσήφ”, που μου το έφερε στον νου το ποίημα της Πιπίνας. Σε κάποιο σημείο λέει: [Καημένε Ιωσήφ!/Πάντα τους πίστευες/ πάλι τους πίστεψες./Κι αυτούς που λένε ψέματα/ κι όσους σου κρύβουν την Αλήθεια./
    Αλλά εγώ μίαν ευχή/ και μία συμβουλή σού δίνω μόνο:/
    Ποτέ μη σταματάς να τους πιστεύεις.]
    (Δηλαδή, ποτέ να μη τα παρατάς.)
    Και τελειώνει με την επεξήγηση:
    [Το όνομά μου είναι… “Ιωσήφ”!]
    Και το… ψευδώνυμό μου,
    Άρις Αντάνης

Comments are closed.