Πάσχα στο νησί

Share

Αφιερωμένο σ’ αυτούς που έφυγαν
Κι αυτούς που περιμένουν να γυρίσουν

Καλή Ανάσταση
Χέρι χεράκι λέμε
Στο δρόμο για τον Καλό Λόγο
Κρατώντας λαμπάδα από μέλισσας κερί μυρωδάτο
Σκιές αθόρυβες συναντιόμαστε στους δρόμους προς την εκκλησιά

Τόσο παλιά
Τόσο παλιά ανάμνηση
Στο πέρασμα των χρόνων…
Οι γειτονιές μας ζωντανεύουν
Γεμίζουν με παιδιά που τρέχουν να μαζέψουν κούτσουρα
Για τη χαρά της λαμπρατζιάς
Έξω απ’ την εκκλησιά μας του Τιμίου Σταυρού
Γεμίζουν οι καφενέδες με άντρες μεστωμένους
Μαντήλι φορώντας της εργατιάς
Συζητώντας για τα παλιά και τα καινούργια
Για τα φυντάνια τους, τα δέντρα τους, τον αγώνα
Kόκκινες κατακόκκινες οι παπαρούνες στους αγρούς
Λαλέδες πολύχρωμοι
Κρινάκια της Παναγιάς
Γύρη από κίτρινες μαργαρίτες του Λαζάρου
Σε στρώματα από αγνό χαμομήλι
Λουλούδια φύλλα σχήματα
Κάτω από την καμάρα του δίχωρου σπιτιού
Στο πέτρινο σκαλί
Στολίζουν κόκκινα τ’ αυγά οι κοπέλες

Καλή Ανάσταση
Ανασκουμπωμένες οι νοικοκυρές
Ετοιμάζουν προζύμι
Βουτούν τις γροθιές στο κριθαρένιο ζυμάρι
Στη ξύλινη σκάφη
«Έλα κυρά Γιαννούλα να πλάσεις τα παξιμάδια…»
Οι γλισταρκές έτοιμες να μπουν
Στον πυρωμένο φούρνο
Η φλαούνα ροδοκόκκινη
Αντίδωρο χαράς
Μοσχομυρίζει καλώντας μας
Το ζυμωτό στο φουρνέθκιο έτοιμο να πέσει στο πανέρι
Με την υφαντή πετσέτα
Σουσαμένιο ψωμί στην ποδιά της θειας μας
Ψωμί κι ελιά και λιόλαδο
Κουλούρια ξεροψημένα αχνίζουν στα χέρια
Ανθόνερο φτιαγμένο από τριαντάφυλλα
Και λεμονανθούς της Επισκοπής
Νίβει το πρόσωπο
Γεμίζει άρωμα το σπίτι
Έρχεται ο θείος απ’ το Βαρώσι «του-του-του» στο διθέσιο αυτοκινητάκι
Ανάσταση να κάμει με τους δικούς
«Παιδιά, ποιος θα μας δείξει το τετράδιό του;»
Ρωτάει ο άλλος θείος όλο ενδιαφέρον
«Φλαούνα με σταφίδες ή χωρίς;»
Αναρωτιέται η μικρότερη απ’ τις θείες

Καλή Ανάσταση
Δυο δυο
Χέρι χεράκι λέμε
Στο δρόμο για τον Λόγο τον Καλό

Χριστός Ανέστη ακούγεται και πάλι
Το νοτισμένο χώμα
Ξυπνάει με τη δροσιά της αυγής
Την ανθισμένη πνοή της Άνοιξης
Ανθός που σκάει χαμόγελο στην πρώτη ηλιαχτίδα
Σκορπώντας Απριλιάτικη ομορφιά
Μυρωδιά νέας ζωής
Σταυρός υψωμένος πάνω απ’ το καμπαναριό
Στην ράχη του βουνού
Στο πετρόχτιστο χωριό του Τροόδους
Βοτσαλάκι πρασινο-κοκκινο-καφεδί
Στην αμμουδιά της Πάφου
Βελούδινο χνούδι σε πέτρα γυαλιστερή στο Ακρωτήρι
Μπουμπούκι στο περβόλι του Ζωδιάτικου κάμπου
Δαντέλα στην ποδιά της πλουμισμένης Μόρφου
Μια ανατολή μοναδική πίσω απ’ το κορμί του Πενταδάκτυλου
Και πέρα πέρα η θάλασσα αστράφτει ολόλευκη
Ανάστασης καμπάνα ακούγεται
Στη γειτονιά της Αμμοχώστου
Ηχώ πηγαινοέρχεται
Πίσω απ’ το γύψινο τοιχάκι στο λιμάνι της Κερύνειας μας
Κρυμμένα κλειδιά στο πήλινο πιθάρι στο μοναστήρι τ’ Αγίου Νεοφύτου
Βασιλιτζιά ψιντρή
Στη γλάστρα τ’ Αγίου Γεωργίου τ’ Αλαμάνου
Εικόνα σκαλιστή
Σε μαρμαρένια πλάκα στον Άγιο Λάζαρο
Ανταύγεια εσπερινού ουρανού
Στις φοινικούδες της Λάρνακας
Ρόδινο συννεφάκι
Γιρλάντα πουπουλένια
Φιλημένη ακρογιαλιά της όμορφης νύφης της Λεμεσού
Άγριο κυκλάμινο που ξεφυτρώνει μέσ’ την παλιά κολόνα
Στ’ αρχαίο θέατρο του Κουρίου
Κύμα κυματάκι αλμυρό
Φιλά το μοναστήρι τ’ Αποστόλου Ανδρέα

Χριστός Ανέστη
λέμε γι άλλη μια φορά
Στην αυλή της ψυχής μας
Χριστός Ανέστη
Παπα-Πολύβιε
Παπα-Χαράλαμπε
Οι σκάμνοι τακκουρούν ακόμα
κράζοντας το χαρμόσυνο μήνυμα
Η πίσω πόρτα της εκκλησιάς σιέται
Χριστός Ανέστη
Παππού Μιχάλη
Γιαγιά Χρυσταλλού
Χριστός Ανέστη
Αδέρφια
Ξαδέρφια
Συγγενείς
Το τραπέζι μας περιμένει
Μέλισσες στο μεθύσι της δουλειάς
Ψέλνουν ακούραστα ύμνους πασχαλινούς
Τραγούδια της ζωής
Σ’ ένα νησί τόσο μικρό
Τόσο μικρό και διάφανο
Φυλλαράκι χρυσοπράσινο
Σκαρί παλιό
Πλεούμενο
Ξεχασμένο στη μεσόγειο
Κοχύλια
Μικροί ναυτίλοι κάτω απ’ το γυαλί
Χτενίζουν τον βυθό
Διαβάζοντας κουκκίδες άθικτες της ιστορίας
Αυτού τ’ αδάμαστου λαού
Που αναγεννιέται κάθε Ανάσταση
Νοσταλγώντας
Λαχταρώντας
Πάσχα λαμπρό
Δοξαστικό
Πάσχα δικό μας
Στο νησί!

Άντρια Γαριβάλδη
4/2015

11 thoughts on “Πάσχα στο νησί”

  1. Αγαπητή Άντρια, πέρα από την νοσταλγία για την πανέμορφη και τραγική μεγαλόνησο Κύπρο, επικρατεί αέναα και η επιθυμία της ευχής της προσευχής για την ποθητή ένωση!
    Η Κύπρος με πονά αφότου ένιωσα τον εαυτό μου… Ο λόγος είναι ότι αφενός μεν έχω δικούς μου στην Κύπρο (την αδερφή του πατέρα μου στη Λευκωσία), αφετέρου η γιαγιά μου -από τη μεριά της μητέρας μου- έζησε στην Κύπρο μερικά χρόνια με τους γονείς της τον σύζυγό της και τα τρία παιδιά τους, ως πρόσφυγες από το περίφημο Αμόριο, που βρίσκεται στα παράλια της Τουρκίας, ακριβώς απέναντι από την Κύπρο… Η ιστορία της είναι άκρως τραγική, καθώς η γιαγιά μου εκτός της κοινωνικής και οικονομικής της καταστροφής, άφησε τα οστά του πατέρα της και του συζύγου της στην Κύπρο, και αναγκάστηκε να αποχωρήσει για την Ελλάδα, χήρα με την επίσης χήρα μητέρα της, τα δύο αδέρφια της, την αδελφή της και τέσσερα πλέον μικρά παιδιά (ήταν έγκυος όταν χάθηκε ο σύζυγός της). Οι ιστορίες της χαράχτηκαν βαθιά μέσα μου και είναι στιγμές, που άθελά μου κλαίω! Θα ήθελα να γράψω την προσευχή που ήδη εμπεριέχεται στο βιβλίο μου ποίησης “Γυμνή Σιωπή”, που εκδόθηκε το 2009:
    …………………………………………………………………………
    Ευχή… Προσευχή… Ανάγκη!

    Ιησού, χρίστηκες Θεάνθρωπος
    στη συνείδηση πολλών, στον αιώνα
    για την αγάπη σου στον συνάνθρωπο
    που ξεπερνά τα εθνικά όρια
    το χρώμα του δέρματος
    το σχήμα των ματιών…
    που συγχωρνά τον άδικο,
    συμπαραστέκεται τον ασθενούντα
    ‘σώματι ή διανοία…’
    τον παράνομο ή τον κινούμενο
    εκ του πονηρού…
    τον τιμωρό και τον τιμωρημένο…
    τον γενναιόδωρο και τον εγωϊστή…
    Να μπορούσαμε ν’ ακολουθήσουμε
    τον παράδειγμά σου…
    να μπορούσαμε να συγχωρήσουμε
    και να συγχωρεθούμε…
    να πετύχουμε την συμφιλίωση
    με τον εαυτό μας, με τους άλλους!

    Σου εύχομαι καλή Μεγάλη Εβδομάδα και καλή Ανάσταση με την οικογένειά σου, και τα παρόμοια σε όλους τους -αποδεδειγμένα πλέον- ευγενικούς λογοτέχνες της Διασπορικής…

    1. Αγαπητή Πιπίνα, να που κάθε άνθρωπος έχει την δική του ιστορία… Να που όλοι λίγο πολύ περάσαμε παρόμοιες εμπειρίες άμεσα ή έμμεσα, και να που τέτοιες μέρες όλοι οι άνθρωποι ζούμε και προσπερνούμε για να φτάσουμε παρακάτω, ίσως και ξεχάσουμε… αλλά είναι κάποια πράγματα που δεν ξεχνιούνται. Ευτυχώς που καταλαβαινόμαστε. δεν ήξερα ότι είχες σχέση με την Κύπρο. Αλλά αισθάνομαι τον πόνο που θα έχει περάσει η οικογένειά σου. Σ’ ευχαριστώ για τα όμορφα και συγκινητικά σου λόγια.
      Καλή Ανάσταση και σένα και στους δικούς σου κι ας είναι η ανάμνηση μαζί μας για να μας θυμίζει ποιοι είμαστε. Καλό Πάσχα σε όλους.
      Άντρια

    2. Πιπίνα, η προσευχή σου είναι και δική μας προσευχή!
      Μακάρι να μπορέσουμε να νικήσουμε τα πάθη μας.
      Άντρια

  2. Πανέμορφες Πασχαλιάτικες περιγραφές, με λέξεις από τη ντοπιολαλιά, με πινελιές από εικόνες που μου θύμισαν κι εμένα τα παιδικά μου χρόνια, με αναπόληση και λίγο μελαγχολία, αλλά χωρίς θλίψη, παρά μόνο για όσα εμείς οι ίδιοι οι άνθρωποι, όπως σχολιάζει τόσο καλά και η Πιπίνα,
    “από δικά μας λάθη χάσαμε
    κι από πειρασμούς ξεχάσαμε”.
    ‘Πάσχα στο νησί’, να κάνουμε την ψυχούλα μας, αυτές τις μέρες.
    Και να, που μοσχοβολάει αγγελική, και ξενυχτάει νυχτολούλουδο. Να, που ακούγονται τα μοτίβα από το Μεγάλο Ερωτικό του Μάνου Χατζιδάκι, σε στίχους από τα αηδόνια που ζευγαρώνουνε. Να, που σου σβήνει το κερί, η θαλάσσια αύρα, στην Ανάσταση, μα δεν πειράζει: Το ξανανάβεις απ΄την άγνωστη, την κοπελίτσα, δίπλα σου. Κι απόψε που δεν φυσάει να στο σβήσει, το σβήνεις… μόνος σου. Κι αυτή σε βλέπει και σου χαμογελάει…
    Σε ευχαριστούμε, Άντρια, που μας τα θύμισες όλα αυτά. Βλέπεις όλοι μας έχουμε από ένα μικρό νησί μες στην ψυχή μας. Ακόμα κι αν δεν βρέχεται γύρω-γύρω από θάλασσα. Καλό Πάσχα
    Άρις Αντάνης

    1. Αγαπητέ Άρι,
      έχω ανακαλύψει ότι η ποίηση δεν είναι πλέον μόνο λέξεις ή στίχοι. Είναι ένα παιχνίδι με ανάμεικτα συναισθήματα, λέξεις, εικόνες, πινελιές – όπως λές – που πάει δεξιά, αριστερά, μπρος, πίσω κι όπου τελικά θελήσει να κατευθυνθεί το μυαλό, αφήνοντας ένα ξεχύλισμα της ψυχής να σχηματίσει το τελικό δημιούργημα.
      Σ΄ευχαριστώ για τα όμορφα, ποιητικά σου λόγια. Αισθάνομαι ότι διαβάζοντας τα σχόλια σου κάθε φορά παίρνω κάτι πίσω και έτσι μπορώ να καταλάβω καλύτερα το δικό μου ποίημα. Επομένως, διδάσκομαι από σένα. Ακολούθως κάθομαι και σκέφτομαι… άραγε κατάφερα να πω κάτι;
      Το νησί είναι όντως και πραγματικό και συμβολικό.
      Ας φτάσουμε όλοι σώοι στο δικό μας νησί και να έχουμε Καλή Ανάσταση με τα αγαπημένα μας πρόσωπα.
      Καλό Πάσχα αγαπημένοι φίλοι κι ευχαριστούμε που είσαστε κοντά μας. Γιατί εδώ μακριά που μένουμε εμείς… πολύ δύσκολο να νιώσουμε την κατάνυξη αυτών των ημερών.
      Άντρια

  3. Κοχύλια
    Μικροί ναυτίλοι κάτω απ’ το γυαλί
    Χτενίζουν τον βυθό
    Διαβάζοντας κουκκίδες άθικτες της ιστορίας
    Αυτού τ’ αδάμαστου λαού
    Που αναγεννιέται κάθε Ανάσταση ΑΓ

    Καλό Πάσχα! Κάθε ευχή, γόνιμη. Από καρδιά.
    Σε όλους σας, οικογενειακά, και ό,που ευρίσκεται ψυχή του αγαπημένου νησιού. Σας σκεπτόμαστε, Υιώτα και Δημήτρης Στρατής, Νέα Υόρκη

    1. Αγαπητοί Γιώτα και Δημήτρη,
      φίλοι μας πέρα απ’ τους ωκεανούς, σας ευχαριστούμε για τα καλά σας λόγια και τις από καρδιάς ευχές.
      Ευχόμαστε κι εμείς για σας Χαρούμενο κι Ευλογημένο Πάσχα, Καλή Ανάσταση!
      Το σπίτι σας να είναι γεμάτο αγάπη και ζεστασιά πάντα.

      Άντρια

  4. Καλό Πάσχα, Χριστός Ανέστη
    είμαι ένας από αυτους που έφυγαν απ’ το χωριό, αν όχι από την Κύπρο αλλά από την Κεφαλονιά
    Τα έθιμα ζωγραφισμένα στην μνήμη μου,
    Είμαι κι ένας από αυτούς που περίμεναν να γυρίσουν,
    Η φθορά του χρόνου μου σκοτωσε αυτή την τελευατία μου ελπίδα ,
    Τώρα μένω με παρέα τις αναμνήσεις και τα όνειρα…

    Γαβριήλ

    1. Αγαπητέ Γαβριήλ,
      Ας μπορούμε να ζούμε και με τα παλιά και τα νεότερα που έφερε η ζωή στο δρόμο μας.
      Ας είναι ο γυρισμός μας στην ψυχή, στο κάθε σημείο του πλανήτη, όπου βρίσκεται ο καθένας μας.
      Η όμορφη Κεφαλλονιά, το πανέμορφο νησί σου, είναι μέσα σου και ζει μέσα από τα λογοτεχνικά σου έργα. Έχεις δώσει ζωή στον τόπο σου με την επιμονή σου να θυμάσαι. Όπως είπες, ζούμε με τις αναμνήσεις και ατα όνειρα. Αφού υπάρχουν τα όνειρα, υπάρχει συνέχεια.
      Καλή Ανάσταση! Καλό Πάσχα!
      Εύχομαι να συνεχίσεις να γράφεις και να χαίρεσαι πάντα.
      Άντρια

  5. Αγαπημένη φίλη Άντρια
    Πήρες πάλι το πινέλο σου και ζωγράφισες επάνω στον θλιμμένο και μουντζουρωμένο καμβά της ταλαιπωρημένης ελληνικής ψυχής μας και της φθίνουσας πνευματικά παράδοσης και πίστης μας, χρώματα και ελπίδες και αναμνήσεις και αγάπες.
    Μ’ όλα τούτα και άλλα πολλά καλά να είναι γεμάτη η ζωή σας

    Καλή Ανάσταση και πολλές Αναστάσεις και σε σας και σε όλους τους φίλους της Διασπορικής.

    Και εσείς οι … απαισιόδοξοι στα παραπάνω σχόλια , ας αφήσουμε (και για μένα το λέω) κατά μέρος το ψυχοπλάκωμα.
    Εμείς ξέρουμε να νιώθουμε πολλές Αναστάσεις ακόμη και βλέποντας μια μικρή παπαρούνα.
    Ανάσταση λοιπόν
    Ευαγγελία

  6. Με τα στάγματα της ποίησης, “χέρι-χεράκι”προσέρχομαι κι εγώ στο Λόγο σας, στην αγαπητική συντροφιά σας, να ευχηθώ από καρδιάς σε όλους και στον καθένα χωριστά, Αναστάσιμο Φως στις τις καρδιές σας…Ό,τι μας ραγίζει τούτες τις ώρες γίνεται στίχος -ήχος ψυχής, που διαχέεται, με την άδειά σας, στο “σύμπαν” που μας φιλοξενει….
    Μεγάλη Παρασκευή…
    στο δρόμο μου..
    Όλα στο ίδιο σκηνικό…
    Οι πασχαλιές, στης ευωδιάς τον κύκλο
    αφημένες,
    οι μέρες, χρωματικές εκρήξεις
    στης Ανοιξης τη μέθη,
    οι νύχτες, ραψωδίες κατάνυξης
    στου Εσταυρωμένου το πάθος.
    Τα απέρριτα δάκρυα,
    μουσκεμένη βιολέττα και θυμιατό!
    Οι λάμψεις των κεριών
    από χέρι σε χέρι, από χρόνο σε χρόνο…
    ώσπου ήρθε η “ζωή εν τάφω”
    στη χώρα της αγάπης,
    να τυλίξει κορδέλλα-μωβ
    την αγκαλιά σου!
    Ένα καρφί απ’του Ιησού τον Πόνο
    λιγώθηκε μέσα μου,
    έγραψε κοκκινη τη φυγή σου
    στης μοναξιάς τον αυλόγυρο,
    στου Επιτάφιου το θρήνο.
    Στης απουσίας σου το δρόμο
    λευκό κερί Ανάστασης, προσφέρω!

    Να έχετε ένα χαρούμενο Πάσχα!!
    τζ

Comments are closed.