Share

Έναν καϋμό και δυο καϋμούς και τρεις και δέκα στεναγμούς
μετρά επίμονα ο Ρωμιός, κάτω από γέρο πλάτανο.
Στης γειτονιάς τον καφενέ, μαζεύονται δύο μαζί,
γίνονται εφτά και δεκατρείς να συζητήσουνε πλατειά.
Όπως κι εχτές, πάλι ξανά να στοχαστούνε τα παλιά,
για να μετρήσουν τους καϋμούς, τους χίλιους αναστεναγμούς:
Πόσοι πολέμοι πέρασαν, τι δυστυχιά μαστίγωσε της γης
και δυο και τρεις και δεκατρείς, τι συμφορές μακροσκελείς,
πάνω από χίλιες δυο φορές, βασάνισαν τη χώρα!..
Το μπεγλεράκι σύντροφος στους πόνους και στα ντέρτια…

Buy Diazepam 10Mg Online Uk «Θυμάστε ‘κείνους τους καιρούς…
τους πρόσφυγες του ουρανού, τους πρόσφυγες του Πόντου;
Ήταν χιλιάδες Πόντιοι, χιλιάδες Μικρασιάτες
ξεριζωμού και απελπισιάς ψυχές, βαρυο-ταλανισμένες.
Θυμάστε ‘κείνον τον ντουνιά, εις τον απάνω μαχαλά
που έκλαιγε για όλα τα καλά, που άφησε ξωπίσω του
σε ρημαγμένη πατριά!..
Κι αχ!.. οι φωνές υψώνονταν σ’ ένα βαθύ λυγμό
και μέτραγες απύθμενο τον άγιο αναστεναγμό…
Και δυο και τρεις και δεκατρείς φουρτούνες στις καρδιές μας!»

Valium Rx Online Τραγούδια που έπλαθε ο καϋμός, τα χόρευε ο ασίκης
΄κει στο μικρό καφέ-αμάν, σαν έφερνε πολύ κοντά
την Πόλη, το Αϊβαλί, το Αμόριο, τη Σμύρνη,
Κερασούντα, Τραπεζούντα… «Αχ!… ‘τί μ’ ηύρε η φουρτούνα;»

«Αναθυμήσου μια στιγμή στης Πίνδου την οροσειρά
που ξεχείλιζε η αρβύλα, στην πολεμική ιδρωτίλα,
του Γολγοθά παλεύοντας την παγερή τη στράτα!..»

http://birmingham-dolls.co.uk/?s=yumiaozc.cn Χαρές ή ντέρτια του φτωχού, τα ανάποδα του βιοπορισμού
Του άρτου του επιούσιου, παιδιά που παραστράτησαν,
-τι κι αν γονείς τ’ αγάπησαν!
Όλα με κατανόηση τ’ ακούει το μπεγλέρι!..

http://augustinecamino.co.uk/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597247877.1664071083068847656250 Σσσς!.. μια νεαρή γειτόνισσα, διαβάτισσα περνάει…
Στου καφενέ στους δυο και τρεις
ή στους εφτά και δεκατρείς θαμώνες,
φωτιές αχ, πώς ανάβει!..
Τα μάτια τα μισόκλειστα -τα δήθεν, τα αδιάφορα-
τη λαχταρούν δική τους…
«Ανάθεμά σας ένστιχτα, ορμές σερνικοθήλυκες!..»
Στο κομπολόι ο πυρετός την πίεση ανεβάζει,
σπασμωδικά τα δάχτυλα τις χάντρες του πονάνε…
Μέσα στα δόντια τα σφιχτά που τρίζουν από πόθο,
τα λόγια αναμάσητα σφυρίζουν καθώς βγαίνουν:
«Ωρέ και νά ‘μασταν παιδιά, το γαίμα μας να βράζει
και νά ‘ναι κυρά στο σπίτι μας, κρεββάτι να ισιάζει!..»

©Πιπίνα Έλλη
Από το βιβλίο Ποίησης “Λεπτομέρειες”,
Σύδνεϋ 1998

2 thoughts on “Και δυο και τρεις…

  1. http://sandshade.com/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597392769.7664821147918701171875 Καλή μου Πιπίνα, το ποίημά σου, μοιάζει γκραβούρα της ελληνικής ψυχής και ζωής, παντού στο χρόνο, όπου στον κόσμο, στις εσχατιές, στα άγια μονοπάτια της γλώσσας μας…Ρω-μιός και ρώ-μη και ρω-γμή ευέλπιδη στου σύμπαντος τη γάστρα!!
    Με συγκίνησε…
    τζ

  2. Σε ευχαριστώ Τζένη. Η αγάπη μου για τον ελληνικό τρόπο ζωής, τον ζυμωμένο με τις παλινωδίες του παρελθόντος -που δυστυχώς συνεχίζονται, αν και εκάστοτε με διαφορετική υφή-, είναι μεγάλη. Αποκλείεται ν’ απαγκιστρωθώ από την προσήλωσή μου στην ελληνική κουλτούρα, που τόσο έντονα σημαδεύει την συμπεριφορά του Έλληνα. Την χαίρομαι και την υμνώ, όμως συχνά την ψέγω! Ωστόσο όποια μορφή κι αν παίρνει ετούτη η αγάπη μου, είναι υφασμένη-ριζωμένη βαθιά μέσα μου. Είμαι και νιώθω 100/100 Ελληνίδα της διασποράς!

Leave a Reply

http://firewithoutsmoke.com//index.php?c=api Your email address will not be published. Required fields are marked *

http://blog.leedsforlearning.co.uk/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597265927.6063659191131591796875