Εκλογές στην Ελλάδα – Καποδίστριας

Share

ΤΟ ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ ΤΗΣ «ΔΙΑΣΠΟΡΙΚΗΣ»

Εκλογές 20 Σεπτεμβρίου 2015 στην Ελλάδα

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ           

 

«…Ελπίζω, ότι όσοι εξ υμών συμμετάσχουν εις την Κυβέρνησιν, θέλουν γνωρίσει μεθ’ εμού ότι, εις τας παρούσας περιπτώσεις, όσοι ευρίσκονται εις Δημόσια Υπουργήματα, δεν είναι δυνατόν να λαμβάνουν μισθούς αναλόγως με τον βαθμόν του υψηλού Υπουργήματός των και με τας εκδουλεύσεις των, αλλ’ ότι οι μισθοί ούτοι, πρέπει να αναλογούν ακριβώς με τα χρηματικά μέσα τα οποία έχει η Κυβέρνησις εις την εξουσίαν της.

Εφόσον τα εισοδήματά μου αρκούν δια να ζήσω, αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, ενώ ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην πενίαν.» (Ιωάννης Καποδίστριας, Δ’ Εθνοσυνέλευσις)

Το κείμενο που ακολουθεί θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως κάτι μεταξύ σχολίου σε κείμενο άλλου αρθρογράφου και χρονογραφήματος. Τελικά μπορεί να μην είναι τίποτα από τα δύο αυτά είδη γραφής και να είναι απλώς μια συμπτωματική επίκαιρη καταγραφή κάποιων σκέψεων. Ας το κρίνουν οι αναγνώστες.

<<<>>>

Με αφορμή, λοιπόν, ένα άρθρο του ιστορικού ερευνητή κ. Γιώργου Κ. Αθανασίου, με θέμα την ανακήρυξη κάποιων διεθνών πόλεων όπου έζησε ο Ιωάννης Καποδίστριας, ως «ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΩΝ ΠΟΛΕΩΝ», αλλά και άλλες πηγές καθώς και δικές μου προσωπικές έρευνες, συζητήσεις, ακόμα και συναισθήματα για την σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα,   αναρτήθηκε, ως γνωστόν, και  στη Diasporic Literature Spot, που εδρεύει στη Μελβούρνη της Αυστραλίας και μεταδίδει τα Ελληνικά γράμματα και τις τέχνες σε όλη την Υφήλιο, ένα έκτακτο αφιέρωμα στον Ιωάννη Καποδίστρια, του οποίου το αίμα ίσως πληρώνουμε όλοι μας σήμερα, όπως πολύ σωστά παρατήρησε ο κ. Γιώργος Αθανασίου.

Έχοντας την τιμή και τη λιτά νοούμενη περηφάνια, να είμαι μέλος της Diasporic Literature Spot, ένιωσα κι εγώ μια μικρή ικανοποίηση, επειδή, η προσωπικότητα του μεγάλου αυτού Έλληνα, ξαναβγήκε στην επιφάνεια και μάλιστα σε μια εποχή όπου όλοι οι σκεπτόμενοι άνθρωποι ψάχνουν άσκοπα για νέες προσωπικότητες, που θα κριθούν κατάλληλες να κυβερνήσουν την Ελλάδα.

<<<>>>

Το άρθρο του Γιώργου Αθανασίου, λοιπόν, είναι πράγματι πιο επίκαιρο, από κάθε άλλη φορά, στα τελευταία 40 χρόνια. Ακριβώς έτσι επίκαιρο, εξάλλου, είναι και το αφιέρωμα που έκανε το Diasporic Literature spot, στον Ιωάννη Καποδίστρια.

Δεν θα κάτσω τώρα να εξηγήσω γιατί είναι επίκαιρο, αλλά θα επισημάνω ότι στις 20 Σεπτεμβρίου 2015, για τρίτη φορά μέσα σε 6 μήνες και για πολλοστή φορά, μέσα σε 3 χρόνια, συρόμαστε εμείς οι απλοί πολίτες, δημότες, φορολογούμενοι, ψηφοφόροι ή όπως αλλιώς θέλεις πες μας, σε εκλογές. Υποτίθεται βέβαια ότι οι βουλευτικές εκλογές πρέπει να γίνονται κάθε τέσσερα χρόνια.

Είναι χαρακτηριστική η φράση ενός 18χρονου που έγραψε στο ίντερνετ:

Είμαι 18 χρονών και έχω ψηφίσει περισσότερες φορές από την αδελφή μου που είναι 25 χρονών.

Η διενέργεια των συνεχών εκλογών και το τρέξιμο στις κάλπες, είναι ακόμα μία αρνητική παράμετρος που συντελεί στην αύξηση των οικονομικών και άλλων, πάσης φύσεως δυσμενών συνεπειών, για το οποίες κανείς δεν φαίνεται να δίνει… φράγκο, στην κυριολεξία.

<<<>>

Και φτάνουμε τώρα να εκφράζουμε και τη απορία της επιλογής που γεννιέται στις σκέψεις των σκεπτόμενων ανθρώπων, οι οποίοι δεν ανήκουν σε κόμματα, δεν φανατίζονται, δεν θεωρούν ότι το κόμμα τους είναι ακόμα μια ποδοσφαιρική ομάδα που δεν την αλλάζουν με τίποτα, ακόμα κι αν πάει στον πάτο.

Αναρωτιούνται οι άμοιροι σκεφτόμενοι ψηφοφόροι: Ποιον να ψηφίσω; Ποιον να επιλέξω από όσους «κατεβαίνουν» στις εκλογές, ως υποψήφιοι;

Εδώ και αρκετό καιρό, με έξαρση την περίοδο 1981-2015, στην Ελλάδα επικρατεί εγγενές έλλειμμα αναστημάτων και πρωτογενές πλεόνασμα… αποστημάτων. Ποιον να ψηφίσεις; Να βάλω ονόματα; Μήπως δεν τα ξέρουμε όλοι; Τα ξέρουμε. Κι έτσι αναγκαζόμαστε, επειδή δεν είμαστε α-πολιτικά άτομα κι επειδή κάθε φορά μια νέα ελπίδα φυτρώνει στην καρδούλα μας, να ψηφίζουμε χρησιμοποιώντας τη μαθηματική μέθοδο της «δια της εις άτοπον απαγωγής» ή αν προτιμάτε την αρχαία ρήση, που λέει: «Εκ πολλών κακών το μη χείρον βέλτιστον»!

Πώς λοιπόν θα επιλέξουμε τους πιο κατάλληλους ανθρώπους, για τη σωστή διακυβέρνηση αυτής της πολύπαθης και αγαπημένης μας πατρίδας, της Ελλάδας;

Ακόμα και μέσα στο έλλειμμα των αναστημάτων, είναι 100% βέβαιο ότι θα υπάρχει και κάποια προσωπικότητα σαν του Ιωάννη Καποδίστρια. Αλλά μάλλον θα πρέπει να μην είναι έτοιμη να θυσιαστεί σαν κι αυτόν. Εκείνος το γνώριζε ότι, από τη στιγμή που πάτησε το πόδι του στην Ελλάδα, λίγα θα ήταν τα ψωμιά του.

Λέτε η όποια προσωπικότητα διαθέτει τα ίδια χαρίσματα, δηλαδή φιλοπατρία, τιμιότητα, εργατικότητα, αφιλοκέρδεια, ανιδιοτέλεια, ακεραιότητα, μόρφωση, παιδεία, αντικειμενικότητα, αίσθημα δικαιοσύνης και αξιοκρατίας, θάρρος και πίστη στις αρχές και τις αιώνιες αξίες, να μη γνωρίζει, ότι από τη στιγμή που θα αναλάβει τα ηνία, λίγα θα είναι και τα δικά του τα ψωμιά; Άρα πρέπει να είναι έτοιμος να θυσιαστεί κι αυτός;

Για ποιον όμως να θυσιαστεί; Εδώ είναι το ερώτημα. Για μας; Το αξίζουμε;

<<<>>>

Μέχρι τις 20 Σεπτεμβρίου 2015, ημέρα των νέων Βουλευτικών εκλογών, που ευχόμαστε να είναι και οι τελευταίες για τα επόμενα 4 χρόνια, προλαβαίνουμε να σκεφτούμε, να αναλογιστούμε, να διαλογιστούμε, να συμβουλευτούμε κάποια ιστορικά-και όχι μόνο- κείμενα και να αντλήσουμε χρήσιμα συγκριτικά στοιχεία, ώστε να αποκρυσταλλώσουμε κάποια βοηθητική άποψη, που θα μας οδηγήσει στις κάλπες, όχι όπως μας θέλουν οι «διάφοροι… αδιάφοροι», αλλά όπως θέλουμε εμείς.- []

Αρις. Παν. Αντάνης

 

12 thoughts on “Εκλογές στην Ελλάδα – Καποδίστριας”

  1. Καλημέρα Άρι,
    Αυτά που μας υπενθυμίζεις είναι σωστά και δίκαια.
    Είναι ευχής έργο να παρουσιαστεί ένας ηγέτης με την ποιότητα, ευστροφία κ.α. του Καποδίστρια.
    Μα στις μέρες μας και με τους έλληνες πολιτικούς που γνωρίζουμε, μήπως είναι “Φωνή βωόντος εν μνημονίω”, όπως γράφει και ο έγκριτος συγγραφέας Λεωνίδας Μαργαρίτης;

  2. Αγαπητέ μου Άρη… Έτσι ακριβώς, όπως τα γράφεις είναι… Ποιος λέει ότι οι Νεοέλληνες δεν γράφουν “τραγωδίες”! Μόνο που ετούτες χαρακτηρίζονται από το κωμικοτραγικό στοιχείο, καθώς είναι πολλοί οι σάτιροι στον στίβο της πολιτικής, στον πολύπαθο ετούτο τόπο, που εμείς οι απλοί Έλληνες -άνθρωποι όμως- αποκαλούμε “πατρίδα”. Και ο άδολος πατριώτης Καποδίστριας, καιγόταν από τον πόθο του
    να βοηθήσει την πατρίδα του ακόμη και όταν γνώριζε ότι πήγαινε αντίθετα, με το ρεύμα πίστεων των Νεοελευθερωμένων Ελλήνων και δη των καπετανέων της Πλοποννήσου που πίστευαν ότι δικαιούνταν τα μέγιστα, καθώς ως οι πολέμαρχοι του τόπου, είχαν συμβάλει τα μέγιστα στη απελευθέρωση του τόπου! Τώρα άλλοι “πολέμαρχοι” διεκδικούν” τα βραβεία, και ο λαός που βρίσκεται σε απόγνωση και σύγχυση έχει ανάγκη από έναν νέο “Καποδίστρια”! Άραγε υπάρχει αυτός ο ηγέτης-προσωπικότητα, ανάμεσα στους πολιτικούς, που θα μπορέσει τελικά να υψωθεί των περιστάσεων και να δώσει την ποθητή ώθηση-παιάνα θριάμβου προς τα εμπρός (“Ίτε παίδες Ελλήνων!”), σε όλες τις εκφάνσεις της καλούμενης “Δημοκρατίας” μας; Ο τόπος έχει ανάγκη τον άνθρωπο-πολιτικό. Οι Έλληνες γενικά που αποκαλούμε τον εαυτό μας έξυπνο, ας συγκεντρωθούμε επιτέλους στο κοινό καλό, αυτό που αφορά όλους, ασ απομακρυνθούμε από τη χειραγώγηση των ανθρώπων, που θεωρούν ότι είναι άξιοι να αναλάβουν την βαρύτατη ευθύνη του τιμονιού της Ελλάδας, ανάμεσα στις Συμπληγάδες της κακοδαιμονίας, της απραγίας και του μικροσυμφέροντος. Η πατρίδα μας βρίσκεται μπροστά στα τεράστια παγκόσμια ερωτηματικά, και οι συμπολίτες μας οφείλουν να χρησιμοποιήσουν την αδέκαστη διορατικότητά τους, για να εξασφαλίσουν το μέλλον της, στην κακοτράχαλη πορεία του 21ου αιώνα! Άρη σε ευχαριστώ που μου δίνεις το έναυσμα των παραπάνω και τον Ιάκωβο για την φιλοξενία του….

  3. Καλημέρα Δέσποινα, καλημέρα (ή καλησπέρα) σε όλα τα μέλη της Διασπορικής, όπου κι αν βρίσκονται, σε όλον τον Κόσμο.
    Όπως έχω ξαναγράψει, το μόνο όπλο που διαθέτουμε εμείς οι απλοί άνθρωποι είναι η πένα μας. Γι’ αυτό νιώθουμε ευγνωμοσύνη προς τη Διασπορική που μας δίνει σοβαρό βήμα να εκφράζουμε τις απόψεις μας και να επικοινωνούμε μεταξύ μας. Μέσα από μυριάδες ιστοσελίδες, όπου βομβαρδιζόμαστε με του κόσμου τις ανοησίες, ευτυχώς εμείς έχουμε ένα “αποκούμπι” όπου λέμε τη γνώμη μας, γνωρίζοντας ότι θα γίνει σεβαστή, δεν θα λοιδορηθεί και δεν θα χλευαστεί από κανένα, διότι το πνευματικό επίπεδο των μελών είναι υψηλό και αξιοζήλευτο. Ας λέμε λοιπόν τη γνώμη μας με παρρησία, χωρίς φανατισμό και χωρίς ακρότητες και, πού ξέρεις! Όπως συνηθίζω να λέω, σε αυτή τη χώρα, την Ελλάδα, όλα είναι πιθανόν να συμβούν. Ακόμα και η … Αλήθεια!
    Άρις

  4. Αγαπητή μου Πιπίνα εγώ σε ευχαριστώ από βάθους καρδίας, που με τα κείμενά σου και τα σχόλιά σου, μας μεταφέρεις μηνύματα και σκέψεις γεμάτα αξιοπρέπεια, ελπίδα και αισιοδοξία, που πηγάζουν, τόσο από τις γνώσεις σου, όσο και από την ανεξάντλητη αγάπη που τρέφεις για την Ελλάδα, όπως όλοι μας.
    Άρις

  5. Καλέ μου Άρι συμφωνώ απόλυτα με τις σκέψεις σου, με εκφράζει δε, ιδιαίτερα, η πρόταση “στην Ελλάδα επικρατεί εγγενές έλλειμμα αναστημάτων κ πρωτογενές πλεόνασμα αποστημάτων!”Σε μια φράση συμπυκνώνεις, όλο το πολιτικό σκηνικό των τελαιυταίων ετών! Ίσως γι’αυτό αισθάνομαι, πως “αλλάζουμε συνεχώς φρίκη”….(δανείζομαι το στίχο του Καρούζου). Αλλά όπως είπες, “στην Ελλάδα όλα μπορούν να συμβούν”….ας μη χάνουμε την Ελπίδα μας!

  6. Φίλε Άρι
    Ας μην ξεχνάμε ότι τον Καποδίστρια δεν τον εξέλεξε ο ελληνικός λαός με τις γνωστές δημοκρατικές διαδικασίες. Τον Καποδίστρια τον έστειλε ο Θεός σ’ αυτή τη χώρα. Αν είχαν γίνει εκλογές την εποχή εκείνη για την ανάδειξη του πρώτου μας Κυβερνήτη, ο Καποδίστριας φοβάμαι πως θα τις έχανε. Αποκλείεται να έταζε και να υποσχόταν τόσα όσα οι Κοτζαμπάσηδες της εποχής. Κι αν λάβουμε υπ’ όψιν μας ότι οι ραγιάδες επιβίωναν στην Οθωμανική αυτοκρατορία μόνο αν χρησιμοποιούσαν το ψέμα, την κλοπή και την συναλλαγή, καταλαβαίνεις πως ο Καποδίστριας δεν θα έβρισκε ούτε την ψήφο του. Δυστυχώς, αυτή η υποθετική εικόνα πήρε αληθινή μορφή και την ζούμε σε όλη τη διάρκεια της σύγχρονης ιστορίας μας. Τόσο οι ραγιάδες, όσο και οι κοτζαμπάσηδες -με κουστούμια πλέον και ή χωρίς γραβάτες- διατήρησαν στο ακέραιο τη νοοτροπία τους όλα αυτά τα χρόνια . Γι’ αυτό μην περιμένετε και πολλά από τους πολιτικούς. Είναι η αντανάκλασή μας στον καθρέφτη της κοινωνίας μας. Πολύ λογικά ο κάθε λαός έχει την κυβέρνηση που του αξίζει.

  7. Τζένη μας, αυτό που λες κι εσύ μας έχει μείνει πια: Η ελπίδα. Αλλά δώσε βάση σε αυτά που γράφει ο Σωτήρης Μπουλντούμης, μυθιστοριογράφος, που, όπως γνωρίζω πολύ καλά, τώρα τελειώνει ένα ακόμα έργο του, ένα ιστορικό μυθιστόρημα, αποτέλεσμα εμπεριστατωμένης μελέτης σε σπάνιο υλικό. Το χειρότερο που έχουμε πάθει όλοι εμείς που έχουμε περάσει τα… 40 έτη ζωής, είναι ότι ενώ μεγαλώσαμε με την περηφάνια ότι είμαστε Έλληνες, τώρα, που βγαίνουνε στην επιφάνεια κι ένα σωρό ντοκουμέντα που σκόπιμα μας τα κρύβανε στα σχολεία, και διαπιστώνουμε ότι ο Εφιάλτης δεν ήταν ένας και πάει-πέρασε, αλλά μύριοι, έχουμε “σχεδόν” πάψει να περηφανευόμαστε για την καταγωγή μας.
    Το μόνο που μας σώζει είναι αυτό το “σχεδόν”, η αγάπη μας γι αυτή τη χώρα, την Ελλάδα και το γεγονός ότι έστω ένα 5-10% των Ελλήνων δεν το βάζει κάτω και αγωνίζεται. Αυτό το ποσοστό είναι ο άξονας της Ελληνικής Γης που πριονίζουν οι πάσης φύσεως Καλικάντζαροι όλο το χρόνο, αλλά, λίγο πριν τον κόψουν, έρχονται πάλι τα Χριστούγεννα.
    Ευχαριστώ κι εσένα και το Σωτήρη, αλλά και όλους τους … “εν Διασπορική” αδελφούς γραφιάδες για τα σχόλια και κυρίως για τα προσωπικά τους έργα.
    Άρις

  8. Αγαπητέ Άρη, πόσο μου άρεσε η πρότασή σου: “Αυτό το ποσοστό είναι ο άξονας της Ελληνικής Γης που πριονίζουν οι πάσης φύσεως Καλικάντζαροι όλο το χρόνο, αλλά, λίγο πριν τον κόψουν, έρχονται πάλι τα Χριστούγεννα.” Θαυμάσια σύλληψη και 100/100 πετυχημένη… Να είσαι καλά!

  9. Αγαπητή Πιπίνα, σήμερα θα δούμε πάλι τι …είδους καλικαντζαραίους θα διαλέξει το μεγαλύτερο ποσοστό των συμπατριωτών μας.
    Γιατί νομίζω ότι κάθε λαός έχει τελικά τους καλικαντζαραίους που του αρμόζουν. Ευτυχώς που υπάρχουν τα Χριστούγεννα σε αυτή την ωραία πατρίδα, που, όταν λείπουμε μας λείπει, κι όταν δεν λείπουμε μας λείπει η… έλλειψή της!
    Ευχές για υγεία και ποίηση.
    Άρις

  10. Φίλοι μου τεχνίτες του λόγου, ευχαριστώ όλους και ιδιαίτερα εσένα Άρι που έκανες την αρχή γι αυτή την πολύ ενδιαφέρουσα τηλε-συζήτηση για το θέμα της έλλειψης ικανών πολιτικών της μητέρας Ελλάδας. Πράγματι εξίζει να αναγνωρίζουμε ότι η κάθε εκλεγμένη κυβνέρνηση είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας. Αν λοιπόν έχουμε ανίκανους πολιτικούς ηγέτες αυτό σημαίνει ότι η πλειοψηφία του κοινωνικού συνόλου της χώρας είναι όντως διεφθαρμένη, και επομένως συμφωνώ ότι ο κάθε λαός έχει την κυβέρνηση που του αξίζει.
    Τα σχόλια όλων σας είναι πολύ εύστοχα κι ενδιαφέροντα. Μακάρι να μπορούσαμε να είχαμε έναν ακόμα Καποδίστρια σ’ αυτή την κρίσιμη στιγμή της ελληνικής ιστορίας.

  11. Αγαπητή μας Άντρια, Σε ευχαριστώ παρα πολύ και για το δικό σου πολύτιμο σχολιασμό. Πράγματι, όπως λες, τα σχόλια όλων είναι εύστοχα κι ενδιαφέροντα. Αλλά αυτό είναι φυσικό, λαμβανομένου υπόψη του υψηλού επιπέδου των μελών και των φίλων της Διασπορικής. (Αυτή η σχέση βέβαια είναι αμφίδρομη).
    Όσο για τον Καποδίστρια, μετά και τα… δικά μας σχόλια, ίσως βρεθεί και κάποιος που να θέλει να τον μιμηθεί. Δεν χρειάζεται να έχει όλα τα προσόντα του μεγάλου αυτού άνδρα. Αν διαθέτει Ανιδιοτέλεια και Κοινή Λογική μας κάνει. Αν μη τι άλλο, για να ενθαρρυνθούν και όλοι όσοι πιστεύουν ότι όποιος διαθέτει Κοινή Τιμιότητα, Κοινή Ακεραιότητα και Κοινή Λογική είναι εντελώς ακατάλληλος για να αναλάβει Δημόσια Αξιώματα.
    Ευχαριστώ πολύ
    Με τους χαιρετισμούς και τις ευχές μου, να πάνε όλα καλά, γενικώς και ειδικώς,
    Άρις

  12. Αυτή η παρομοίωση με τους καλικάντζαρους είναι ότι εφυέστερο έχω διαβάσει τον τελευταίο καιρό. Περιγράφει με λίγες λέξεις και τον πιο παραστατικό τρόπο την κατάσταση. Μπράβο Άρι.

Comments are closed.